× de EURO-ramp

Vraag UPDATES: Griekse Flutredding

Meer
7 jaren 2 weken geleden #42698 door koppensneller
*
De Griekse minister van financiën Varoufakis is naar de zijlijn van het politieke bedrijf verdreven, 9ZEGT MEN..) maar is dat wel zo verstandig? Varoufakis is van oorsprong niet eens econoom maar kent de economische wetenschappen goed en toonde zich een scherp criticus van deze wetenschap. Ook zijn beleidsopvattingen snijden hout. Echter, 25 jaar ervaring in het klooster van de wetenschap maakt iemand nog geen goed minister van financiën om de wereldse zaken van Griekenland aan te pakken.

Tragedie
De Griekse tragedie is een drama in een eindeloze opeenvolging van bedrijven, elk met steeds weer hun eigen (anti-)climax. In de meest recente akte boog de regering-Tsipras voor de overige Eurolanden door de charismatische minister van financiën Yanis Varoufakis in een bijrol te dwingen. Tegelijkertijd nam Tsipras de rol van zijn hooggeleerde minister feilloos over door ECB-president Draghi en eurovoorzitter Dijsselbloem van het niet nakomen van afspraken te betichten.

De Nederlandse krantenlezer wordt gesuggereerd dat het maar goed is dat Varoufakis naar de achtergrond is geduwd. Slecht voorbereid maar hoogdravend en overtuigd van zijn eigen gelijk was het oordeel over zijn rol als minister de afgelopen maanden. Toch zou dat wel eens een vergissing kunnen blijken te zijn.

Hoogdravend en overtuigd van zijn eigen gelijk stoelt de economische visie van Varoufakis wel degelijk op een serieuze analyse van de situatie waarin Griekenland en Europa zich bevinden (zie bijvoorbeeld een interview met Varoufakis uit 2011). Om die visie naar voren te brengen is het nuttig kort de achtergrond en ontwikkeling van Varoufakis-als-econoom te schetsen.

Criticus van economen

Cruciaal is dat Varoufakis van oorsprong geen econoom maar een mathematisch statisticus is, en zich gedurende zijn hele wetenschappelijke carrière als niet-econoom heeft geïdentificeerd. Daarin is hij niet uniek. Zoals veel academici die vanuit een ‘harde’ wetenschap de sprong waagden naar de economie, heeft Varoufakis een carrière gebouwd op het ridiculiseren van de wiskundige en statistische onkunde van economen. Ook het idee dat economie het bouwen van simpele wiskundige modelletjes is, wordt door Varoufakis al vijfentwintig jaar consequent in begaafde en messcherpe retoriek belachelijk gemaakt. Daar heeft hij, menen wij, best een punt.

Desondanks is hij zijn hele werkzame leven verbonden geweest aan diverse economische faculteiten, waar hij zich voelde als een “atheïstisch theoloog, binnen de comfortabel beschutting van een Middeleeuws klooster.” Dat zegt natuurlijk net zo goed iets over het open en pluriforme karakter van de economische wetenschap, maar waar het hier om gaat is hoe Varoufakis de academicus zichzelf ziet: als de begaafde stuurman die scherpe en terechte kritiek levert, maar vervolgens met de overige monniken naar de eetzaal toogt.
Zijn kritiek op economie

Naast de methodologische kritiek op het gebruik van wiskunde in de economie, kenmerkt het wetenschappelijke werk van Varoufakis zich door een aantal meer inhoudelijk punten. Zo gelooft Varoufakis niet dat de vrije markt alleen maar geluk en welvaart brengt, maar bijvoorbeeld ook ongelijkheid, en betoogt hij dat technologische ontwikkeling soms negatieve gevolgen kan hebben. De implosie van de Griekse economie sinds pakweg 2010 is in zijn ogen voor een groot deel te wijten aan een verkeerde opzet van de Economische en Monetaire Unie (EMU), een mislukte opzet die op zijn beurt het gevolg is van de dominante invloed van ‘Angelsaksisch cynisme.’

Dat laatste had natuurlijk ‘Noord-Europees ordoliberalisme’ moeten zijn, maar daar staat tegenover dat de voorstellen uit zijn ‘modest proposal’, geschreven samen met Stuart Holland en James Galbraith, weer grotendeels in lijn zijn met de dominante visie onder economen. In de meest recente versie 4.0 van juli 2013 pleit het drietal voor (1) Een volledige Europese bankenunie, waarin de controle, garantie en indien nodig rekapitalisatie van banken niet meer via nationale overheden maar via ECB en ESM verloopt; (2) Europese obligaties voor overheidsschuld tot 60% BBP; en (3) Een Europees investeringsprogramma met als doel de recessie te bestrijden en de Europese economieën versneld verder te laten integreren en naar elkaar toe te laten groeien. Daar hebben zij, menen wij, wederom best een punt.
Varoufakis zo slecht nog niet

Vijfentwintig jaar in de academie, waarin ook nog eens nadrukkelijk de rol gekozen van stuurman-aan-wal, is duidelijk een wat eenzijdige voorbereiding geweest voor een minister van financiën van een slecht bestuurd land ten tijde van economische crisis en een eurozone-in-ontwikkeling. Maar het alternatief, Tsipras zelf, kon wel eens een stuk vervelender uitpakken.
Vandaar onze oproep aan de leden van de eurogroep: hou die Varoufakis toch maar binnenboord.

.....

BRON: www.stopdebankiers.eu/dit-is-waarom-varo...an-die-eu-fascisten/
*********
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, katertje, dirko, gnor

Gelieve Inloggen om deel te nemen aan het gesprek.

Meer
7 jaren 2 weken geleden - 7 jaren 2 weken geleden #42682 door katertje
*
Volgens sommige geruchten is de oplossing van de Griekse crisis nabij. Het plan wat nu circuleert, is een default van Griekenland, zonder dat het de eurozone hoeft te verlaten. Alhoewel dit plan een goede kant heeft, is het een flutplan.

Dat een dergelijk plan überhaupt zou worden uitgevoerd geeft maar weer eens aan dat de eurozone zich in een onmogelijke positie heeft gewerkt.

Waarom?

Volgens geruchten zal Griekenland een schuldsanering krijgen, maar niet de eurozone hoeven te verlaten. Immers, de euro is gepresenteerd als onomkeerbaar en een Grexpulsion / Grexit zou deze regel breken en het vertrouwen in de euro als mondiale munt kunnen ondermijnen. Verder zou een exit van Griekenland uit de eurozone de andere PIIGS (Portugal, Italië, Ierland, Griekenland en Spanje) op ideeën kunnen brengen. De geopolitieke importantie van Griekenland (oogje op Bosporus in verband met Russische vloot. Zie afbeelding.) zal ook zeker een rol spelen (terecht overigens!).


Foto: Worldatlas


Het plan

Tot zover het “waarom” inzake een eventuele Griekse redding nummer zoveel. Vraag is hoe het plan eruit gaat zien. De schuldenlast van de Griekse overheid is niet mals, zo rond 180% van BBP (de grootte van de economie; zie onderstaande grafiek).


Foto: Eurostat


In context bezien: de Maastricht criteria eisen 60% of lager. Het zure is ook nog dat de huidige schuldenlast hoger is dan op het hoogtepunt van vorige Griekse crisis, die “opgelost” werd met een kleine schuldsanering.

Sinds deze afschrijving zijn de schulden ten opzichte van BBP dus weer toegenomen (met name door implosie Griekse economie). De servicekosten van deze schuld (interest) echter, zijn nu ongeveer 4,3% van BBP (tegen 7% in 2011). Deze daling is puur te danken aan de ECB en haar onconventionele monetaire beleid.

De Griekse rente is kunstmatig naar beneden gedrukt, zodat Griekenland wat lucht zou krijgen. Er zijn dus grofweg (zitten aardig wat juridische haken en ogen aan) twee knoppen om aan te draaien: schuldreductie (afschrijven) en rente reductie (eventueel in combinatie met langere looptijd in verband met herfinanciering).

Wat nodig is, komt niet

Als de schuld moet worden afgeschreven tot beheersbare proporties, zeg 80% van BBP (ofwel afschrijving van EUR 130 miljard), dan moet er dus een enorme afboeking plaatsvinden op Griekse schulden.
Met de ECB als grootse houder van Griekse schulden, kunt u in ieder geval op rekenen dat de belastingenvelop volgend jaar Grieks blauw zal zijn.

Vraag is echter of de eurozone een schuldreductie van dergelijke grootte zal doorvoeren. Net als de vorige keer, is het waarschijnlijker dat ze voor een (te) klein bedrag gaan, waardoor het probleem weer wat vooruitgeschoven wordt.
Ten aanzien van rentewijziging op bestaande schuld; deze optie is juridisch moeilijk.

Het zou default clausules kunnen laten “afgaan”, waardoor er een hoop andere problemen zich zullen aandienen. De optie zou eerder zijn om de rente op nieuw uit te geven Griekse schuld verder omlaag te manipuleren (meer QE, garantiestellingen eurozone, en zo verder). Wat betreft verlenging van de looptijd, een truc die al eerder is uitgehaald, deze zou weer van stal gehaald kunnen worden, maar betekent uitstel en geen afstel.

De enige echte acute oplossing is dan ook een grote schuldreductie (die er dus niet komt).

De euro is het probleem

Stel dat er wel tot een grote schuldreductie wordt overgegaan, het feit dat Griekenland in de euro blijft is dan weer, economisch, een zot idee. Zoals ik in deze column als heb gesteld, is de euro mede veroorzaker van de deze ellende. Griekenland in de eurozone zal zelfs na een grote schuldsanering, zich gestaag weer richting de economische afgrond begeven. Het land zit zo compleet anders in elkaar, op letterlijk elk vlak, dat het one-size-fits-all beleid die de eurozone oplegt weer tot voor Griekenland nadelige uitkomsten zal leiden.

Catch 22

Het beste wat dit Griekse reddingsplan zal opleveren is tijd. Maar tegen welke (uiteindelijke!) kosten, is de hamvraag. Het geeft echter wel de onmogelijke positie weer van de eurozone. Een exit van Griekenland kan en mag niet, want dat zou het begin van het einde zijn van de eenheidsmunt.
Maar een Griekse redding zal de andere PIIGS niet onberoerd laten. Nu is Griekenland peanuts voor de rest van de eurozone, maar Spanje en Italië zijn giganten als het op schuldniveaus aankomt.
Als deze landen ook een schuldsanering eisen, dan loopt de rekening al snel op naar vele honderden miljarden; daar zie ik Duitsland niet voor warmlopen. Verder zal een afschrijving op Griekse schuld, een opwaartse druk genereren op de rentes van de overige PIIGS, iets wat het ECB beleid (QE) weer teniet zou doen en de PIIGS weer in de problemen zou kunnen brengen.
De eurozone staat dan ook voor een onmogelijke opdracht.

And that’s the point really…


Alexander Sassen van Elsloo,
Telegraaf, 1-05-2015
Overname artikel met toestemming van auteur
Bijlagen:
Laast bewerkt: 7 jaren 2 weken geleden door dirko.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, tukker, dirko, gnor

Gelieve Inloggen om deel te nemen aan het gesprek.