Vraag We gaan nog niet naar huis...

Meer
9 jaren 2 maanden geleden #34228 door katertje
Nog lange niet, nog lange niet...Deze tekst van dit overbekende kinderliedje was het eerste wat de bewoners van het dorp Haren in Groningen op vrijdagavond 21 september jl door hun straten hoorden galmen. Het was de opmaat voor een via Facebook en Twitter totaal uit de hand gelopen verjaardagsfeestje van de 16-jarige Merthe.

Zoals bekend, nodigde Merthe een aantal vrienden en vriendinnen uit via de zogenaamde sociale media. Door op de verkeerde knop te drukken ontvingen tienduizenden totaal onbekende jongeren de uitnodiging. Ze kwamen met duizenden naar Haren. Zelfs uit Brabant, Drenthe, Gelderland en Noord-Holland kwamen ze met massa's tegelijk.

De overheid, onder leiding van de gloednieuwe burgemeester Rob Bats, zag de ramp niet op tijd aankomen. De gevolgen zijn thans bekend. Het jeugdige geteisem, met een gemiddelde leeftijd van 17 tot 23 jaar, was teleurgesteld dat Merthe en haar familie in paniek de benen hadden genomen en dat er dus helemaal geen feestje was. Derhalve bouwde het schorem een eigen "feestje", dat resulteerde in ongeveer twee miljoen euro schade. Tuinen werden vernield, ruiten ingegooid, auto's in brand gestoken, winkels leeggestolenen geruïneerd, straten opgebroken en burgers belaagd. Op het totaal onbemande station voerden treinen steeds meer relbeluste jongeren aan, die altijd te herkennen zijn aan hun jassen met capuchons, hun blikjes met bier, dozen met vuurwerk, hun baseball-petjes en xtc-oogopslag.

Door gedraaid
Op het station konden de drie aanwezige agenten niets beginnen. De te hulp geroepen ME moest onder meer komen uit Drenthe, Gelderland en zelfs Noord-Holland. Tenslotte stonden vijfhonderd agenten tegenover een massa van ongeveer vijfduizend doorgedraaide jongeren. Van de zenuwen begonnen sommige agenten zelfs verslaggevers te slaan. Kortom, een verjaardag om nooit te vergeten.

Thans is het klassieke nakaarten begonnen en zoals gebruikelijk krijgt de verkeerde de schuld. De sociale media, zoals Facebook, YouTube en Twitter, hadden moeten ingrijpen. Dat is net zo absurd als de automobielindustrie de schuld geven van verkeersongevallen. De burgemeester Bats zou als de bliksem een nieuw feest hebben moeten organiseren met een geluidsinstallatie, een diskjockey, een tankauto bier en een apotheek vol pillen.

Volgens een aantal advocaten, zoals mr. Duco Keuning en mr. Van Ophoven, waren het geen professionele relschoppers geweest, maar eigenlijk brave jongens die normaal naar school gaan, stage lopen of al werken voor een baas. Er zou zelfs een "19-jarige hbo-student" bij zijn geweest. Dat slaat natuurlijk nergens op. Hbo is gewoon school en de jongeren die dat onderwijs volgen zijn leerlingen. Maar tegenwoordig is iedere scholier die min of meer foutloos zijn eigen naam kan schrijven al een aankomend intellectueel en dus "student".

Zere plekken
En wat de politie had moeten doen bij een zó gewelddadig feest (ook wel Project X-feest genaamd), is men nog niet over uitgepraat. Er is kennelijk ruime keuze tussen waterkanonnen, gummiknuppels, traangas, paarden en politiehonden. Maar tot nu toe heeft geen enkele deskundoloog, pedagoog of geweldsspecialist de vinger gelegd op de écht zere plekken, namelijk de maatschappelijke ontwikkelingen, de opvoeding van de jeugd, met name thuis en in het onderwijs.

Kleinburgerlijk
Aan het eind van de jaren vijftig, die thans door alles wat progressief is wordt bestempeld als saai, duf, vervelend, kleinburgerlijk en verzuild, begon opeens een nieuwe, zogenaamd "verfrissende" maatschappelijke stroming, die bekend is geworden onder de naam Vrijheid-Blijheid-filosofie. Niets moest meer en alles mocht. Beleefheidsvormen, titels, correct gedrag verdwenen. Ouders verloren hun klassieke autoriteit, evenals onderwijzers, leraren, politieagenten, dokters en politici. Ons belangrijkste sociale devies werd: "Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg."

Voor de televisie verschenen allerlei autoriteiten in vrijetijdskleding, die jolig met hun voornaam werden aangesproken. Op vele scholen was de discipline ver te zoeken. Als Nederlandse kinderen door verhuizing van hun ouders op een Belgische school terechtkwamen, werden ze tot hun verbijstering geconfronteerd met orde, regelmaat, beleefdheid en discipline. Nog afgezien van het feit dat Nederlandse scholieren in kennis meestal ver achterlopen op Vlaamse leerlingen.

Een belangrijke factor bleef tot nu toe onbesproken. En dat is het grote gebrek aan een jongens- en jongemannenbeleid. Daar is reeds in 1999 een uitstekend artikel over geschreven door de onderzoeksjournaliste Heleen Crul. Zij stelde dat jongens in de puberteit door het mannelijk hormoon testosteron de natuurlijke neiging hebben hun overmaat aan energie naar buiten te brengen. Als dat niet kan voor iets nuttigs, bijvoorbeeld hard werken of sporten, dan maar een vlucht in gewelddadigheden. Heleen Crul stelt dat tot in de jaren zestig eensluidende normen en waarden bestonden. Er heerste sociale controle. Ontzuiling en individualisering hebben dit alles tenietgedaan en de zogenaamde Vrijheid-Blijheid-moraal heeft sinds de jaren vijftig en zestig veel kapotgemaakt.

Dienstplicht
Zeer ernstig is het wegvallen van de klassieke rol van de ouders geweest. Moeders werden aangemoedigd buitenshuis te werken en het natuurlijke gezag van de vader werd ondermijnd. Maar de militaire dienstplicht vormde daarvoor een goede compensatie. Helaas is dit heilzame instituut door kortzichtige politici in 1997 afgeschaft.

Zelfs onze hele krijgsmacht wordt zo goed als opgeheven. En wel omdat onze volksvertegenwoordigers liever miljarden over de balk gooien, vooral in de bodemloze putten van sommige EU-landen, en voor de financiering van totaal uit de hand gelopen industrie van immigratie en ontwikkelingssamenwerking.Voorlopig is dus het jongerenprobleem niet opgelost.

Nog lange niet, nog lange niet....


Prof. Smalhout,
Telegraaf zaterdag 29september 2012
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, geus, dirko

Gelieve Inloggen om deel te nemen aan het gesprek.