Loved "Ik moet de eerste nog tegenkomen die zegt: wat een vervelende vent"

  • arina 1
  • arina 1's Profielfoto
  • Bezoeker
  • Bezoeker
8 jaren 3 weken geleden #33487 door arina 1

katertje schreef : +
Een mes in de rug, noemt PVV-leider Geert Wilders het tumultueuze vertrek deze week van twee van zijn Kamerleden. Kritiek op zijn leiderschap wijst hij af. Hij kondigt aan Emile Roemer van de SP harder aan te zullen pakken, bij de verkiezingen. Maar uiteindelijk is concensus nodig. Anders sta je eeuwig aan de zijlijn, zegt Geert Wilders in Elsevier.

De PVV gaat absoluut scoren bij de verkiezingen. De peilingen zijn goed. We krijgen ook de beruchte gordijnbonus. Daarmee doelt hij op het fenomeen dat kiezers tegen enquêteurs zeggen "weet niet"en in het stemhokje vastbesloten PVV aankruisen.

De PVV-leider staat na het verbreken van de gedoogcoalitie in april aan de zijlijn. Hij wil snel terugkeren naar de regeringsmacht. Dat andere partijen hem na de breuk in het Catshuis niet meer lusten, wuift hij weg. Tijdens de vorige formatie begon hij ook als paria en eindigde als bondgenoot.
In de politiek is niets zeker. Op 12 september bepaalt de kiezer opnieuw de machtsverhoudingen. Goed mogelijk dat wij, net als de vorige keer, in tweede instantie meedoen. Vroeg of laat komen ze toch uit bij de PVV.

Wij willen zo groot worden dat ze niet om ons heen kunnen. Maar we hoeven niet persé de grootste te zijn om mee te doen. De campagne lijkt nu een race tussen VVD en SP.
Maar Griekenland, Spanje, dat hele Europa verhaal... Er kan nog veel gebeuren waardoor de PVV groot wordt. De SP moet ontmaskerd worden als een pro-Europese partij. Emile Roemer sluit niet uit dat er ooit een politieke unie moet komen. SP-er Ronald van Raak wil zo'n unie, mits het uitdraait op een Europees stelsel voor sociale zekerheid. In het SP-programma staat dat de Balkanlanden welkom zijn.

Het onterechte beeld bestaat dat het enige alternatief wordt geboden door partijen die, met de zweep van Brussel in de nek, zware lastenververzwaringen aankondigen. Dat waagt Wilders te betwijfelen. Zijn verhaal is, Eén: we moeten bezuinigen, maar niet per se in het door Brussel voorgeschreven tempo. Twee: we hoeven de portemonnee van de mensen niet leeg te roven, want op de staatsuitgaven kan nog genoeg worden bespaard: de subsidies, de groene onzin, de ontwikkelingshulp. En drie: we hoeven niet te bezuinigen om vervolgens 40 miljard naar Europa te brengen voor eventuele noodoplossingen. Alles in Europa is noodoplossing, dus dat geld ben je kwijt.

De blokkade om zaken te doen met de SP in de formatie ligt bij Roemer, niet bij de PVV. Onder druk van de omstandigheden kan dat veranderen. Wilders sluit samenwerking niet uit. Trouwens ook de VVD sluit de SP niet uit. Hans Wiegel heeft het geschreven: VVD en SP spreken af een tweestrijd te voeren en voor je het weet zitten ze allebei in de regering.

Ons mooiste scenario is regeringsverantwoordelijkheid dragen. Met het CDA? Wilders ontwijkt de vraag of hij werkelijk gelooft dat het CDA opnieuw met de PVV wil regeren. Hoofdschuddend stelt hij vast dat het CDA steeds verder wegzakt in de peilingen. Het zal je maar gebeuren. Een CDA-lijststrekker presenteren een CDA-programma bekendmaken, een serie CDA-kanidaten lanceren. En telkens een paar CDA-zetels inleveren. Uniek in de politieke geschiedenis.

Er was géén Catshuisakkoord. Wilders is nergensw mee akkoord gegaan. Toen hij de samenwerking verbrak, speelde hij géén politiek spelletje. Het ging hem om koopkracht, werkgelegenheid, economische groei.

Als mensen in de VVD-top dachten dat hij -als oud VVD-er- wel akkoord zou gaan met het bezuinigingspakket, dan hebben ze zich daar lelijk in vergist.
Acht jaar geleden wilde de PVV de uitkeringen sterk versoberen, maar toen waren de omstandigheden anders. Er waren bijna één miljoen WAO-ers. Daar moest iets gebeuren. Ik kon het in mijn VVD-tijd niet duidelijk zeggen, maar nu wel. Als je in Nederland een fatsoenlijke verzorgingsstaat wilt houden, moet je de massa-immigratie afremmen.
In tegenstelling tot nu was de PVV in 2006 nog voor de flexibilisering van het ontslagrecht maar dat heeft niets te maken met het scoren van 25 virtuele zetels voor SP omdat die tegen hervormingen is.

Wij zijn geen politieke makelaars die naar de grootste groep kiezers zochten. Zo ging dat niet.
Toen we er geld voor hadden, lieten we de kosten van de massa-immigratie meteen onderzoeken. Het verband met de sociale zekerheid en de zorg hebben wij gelegd. Wij vonden het te gek voor woorden om Nederlanders te laten boeten voor de immigratie. Zeker nu, tijdens een crisis, moet je mensen zekerheid bieden via de WW en het ontslagrecht. Dat zijn geen exclusief linkse thema's.
Links heeft niet het monopolie op fatsoen.

Wij stelen niets van de SP. Wij spelen geen leentje buur bij de SP. Al schrijven ze elke paar maanden een kulboekje waarin staat dat wij onze beloftes breken. Wel valt het op dat SP-leiders wegduiken voor debatten over immigratie. Jan Marijnissen deed dat en Roemer doet het nu ook.
Gaat het over asielzoekers, over Mauro of over het zoveelste generaal pardon, dan treed een onbekende fractiespecialist aan. Nooit zijzelf. Kennelijk voelen ze hoe electoraal gevaarlijk dit thema voor ze is.

Ja, Wilders attaqueerde Job Cohen veel harder dan Roemer. Zijn strategie tegenover Roemer staat nu vast. In het debat over de euro was dat al te merken. Tja, Cohen. Zo iemand is zeldzaam in de politiek. Dat was vrij schieten. Bijna zielig. Tijdens een herdenking in Amsterdam zat Wilders naast hem. Toen sprak hij met de persoon Cohen en bleek hoe aimabel en aardig hij was. Maar politiek niet sterk.

Er is inderdaad een overloop van kiezers tussen SP en PVV. Maar dat gaat twee kanten op. Er valt voor de PVV wat te halen bij de SP. Vandaar de hardere aanpak.

Tegenstanders beschrijven Wilders als kil en berekenend.
Wilders": "Ik hoop van niet, zeg. Ik heb altijd het idee als ik mensen ontmoet en spreek, dat ze dan achteraf zeggen: eigenlijk is Geert Wilders een aardige man. Ik moet de eerste nog tegenkomen die zegt: wat een vervelende vent! Maar het beeld dat heerst dat ik onaardig ben. Hoe moet ik dat corrigeren?"

Op de opmerkingen dat Wilders allerlei dingen tegelijk wil, meedoen aan de grote politiek en er ook weer uit kunnen breken, loyaal zijn, maar niet ten kosten van zijn persoonlijke geloofwaardigheid, attaqueren, maar zelf allergisch zijn voor vernederingen, antwoordt Wilders:
Die eerste twee dingen kloppen, maar dat derde is niet juist. Ik heb mijn vertrek uit de VVD in 2004 niet gezien als een vernedering. De wekenlange besprekingen in het Catshuis ook niet. Behalve calculerend, reageer ik natuurlijk ook emotioneel. Mensen onderschatten wij vaak. Ze hebben geen vat op me. IK doe vaak het onverwachte. Ik zit niet in het stramien: wat men van je verwacht, dat gebeurt. Als ik iéts verschrikkelijk vind, dan is het wel voorspelbaarheid. Ik ben wél betrouwbaar, maar niet voorspelbaar.

In zijn hart hanteer hij het conflictmodel. Je kunt geen dingen aankaarten als je een kruising bent tussen het CDA en ChristenUnie. Maar het conflict is niet zijn doel. Het is zijn methoide. Uiteindelijk is concensus nodig. Anders sta je eeuwig aan de zijlijn. Hij durf allebei: conflict en concensus. Maar dat laatste niet tegen elke prijs.

Welk beeld heeft de PVV-voorman van de situatie in Nederland? Hij leeft onder strenge bewaking, is aangewezen op e-mails die boze burgers hem sturen, nooit eens een spontaan gesprekje bij de slager of de viskraam dat hem mild kan stemmen.

Dat doet Wilders wel, al is het moeilijk. Is met twee collega's rond de Hofvijver gelopen. Mensen komen naar je toe, willen foto's maken en vertellen wat ze dwars zit. Sprak met stadwachten en gaat binnenkort met ze op patrouille. Gaat ook diensten draaien met bejaardenverzorgsters. Hij geniet van zulke ontmoetingen, vindt ze geweldig en wil het wel elke dag doen, maar hij moet uren van tevoren het beveiligingscircus regelen. Hij komt minder op straat dan andere lijsttrekkers, maar weet wat er speelt in de samenleving.

Over de PVV-ers die de laatste jaren in opspraak kwamen. Over sommigen die de fractie verlieten en over het garanderen van fatsoenlijke kandidaten zegt Wilders dat het een blamage was. Te gênant voor woorden. Hij bood in de Kamer het Nederlandse volk excuses aan. Dit keer zijn we extra voorzichtig. Er komen ook avonturiers op de PVV af. We proberen hun achtergronden nóg beter na te gaan en putten vooral uit mensen die we al kennen.

Dat Hernandez en Kortenoeven uit de fractie stapten, voelde Wilders als een mes in de rug. Opeens werd hem verweten dat hij de fractie zou domineren. Maar dat klopt niet. Zij konden zich gewoon uitspreken en steunden het ontwerp-verkiezingsprogramma.

Op de vraag of het gebrek aan interne democratie de PVV niet kwetsbaar maakt, of de partij niet volledig afhankelijk is van Wilders, antwoordt hij dat dit een misverstand is. Die afhankelijkheid is echt niet zo groot of zo sterk als de mensen denken. Alle provincies hebben een eigen geluid en daar heeft hij niks mee te maken. De raadsfracties in Den Haag en Alemere ook.
Er is een sterke Eerste Kamerfractie. En de Tweede Kamerfractie is het hoogste orgaan. De fractie neemt de beslissingen. "Ik zit niet als een leider op de piramide.Ik zou niet willen en niet kunnen."

Blijft de PVV gewoon functioneren in het theoretische geval dat Wilders net als Ayaan Hirsi Ali naar de Verenigde Staten vertrekt of dat hij het welletjes zou vinden, zegt Wilders dat hij toch even gezegd wil hebben dat hij geen plannen heeft om zich in Amerika te vestigen en dat hij het nog lang niet welletjes vindt.
Maar de PVV is meer dan Geert Wilders...ook na hem heeft de partij toekomst



de meest gesarde maar ook de sterkste politicus EVER -

Gelieve Inloggen om deel te nemen aan het gesprek.

Meer
8 jaren 3 weken geleden - 8 jaren 3 weken geleden #33486 door katertje
+
Een mes in de rug, noemt PVV-leider Geert Wilders het tumultueuze vertrek deze week van twee van zijn Kamerleden. Kritiek op zijn leiderschap wijst hij af. Hij kondigt aan Emile Roemer van de SP harder aan te zullen pakken, bij de verkiezingen. Maar uiteindelijk is concensus nodig. Anders sta je eeuwig aan de zijlijn, zegt Geert Wilders in Elsevier.

De PVV gaat absoluut scoren bij de verkiezingen. De peilingen zijn goed. We krijgen ook de beruchte gordijnbonus. Daarmee doelt Wilders op het fenomeen dat kiezers tegen enquêteurs zeggen "weet niet" en in het stemhokje vastbesloten PVV aankruisen.

De PVV-leider staat na het verbreken van de gedoogcoalitie in april aan de zijlijn. Hij wil snel terugkeren naar de regeringsmacht. Dat andere partijen hem na de breuk in het Catshuis niet meer lusten, wuift hij weg. Tijdens de vorige formatie begon hij ook als paria en eindigde als bondgenoot.
In de politiek is niets zeker. Op 12 september bepaalt de kiezer opnieuw de machtsverhoudingen.
Goed mogelijk dat de PVV, net als de vorige keer, in tweede instantie meedoet. Vroeg of laat komen ze toch uit bij de PVV.

Wij willen zo groot worden dat ze niet om ons heen kunnen. Maar we hoeven niet persé de grootste te zijn om mee te doen. De campagne lijkt nu een race tussen VVD en SP.
Maar Griekenland, Spanje, dat hele Europa verhaal... Er kan nog veel gebeuren waardoor de PVV groot wordt. De SP moet ontmaskerd worden als een pro-Europese partij. Emile Roemer sluit niet uit dat er ooit een politieke unie moet komen. SP-er Ronald van Raak wil zo'n unie, mits het uitdraait op een Europees stelsel voor sociale zekerheid. In het SP-programma staat dat de Balkanlanden welkom zijn.

Het onterechte beeld bestaat dat het enige alternatief wordt geboden door partijen die, met de zweep van Brussel in de nek, zware lastenververzwaringen aankondigen. Dat waagt Wilders te betwijfelen. Zijn verhaal is, Eén: we moeten bezuinigen, maar niet per se in het door Brussel voorgeschreven tempo. Twee: we hoeven de portemonnee van de mensen niet leeg te roven, want op de staatsuitgaven kan nog genoeg worden bespaard: de subsidies, de groene onzin, de ontwikkelingshulp. En drie: we hoeven niet te bezuinigen om vervolgens 40 miljard naar Europa te brengen voor eventuele noodoplossingen. Alles in Europa is noodoplossing, dus dat geld ben je kwijt.

De blokkade om zaken te doen met de SP in de formatie ligt bij Roemer, niet bij de PVV. Onder druk van de omstandigheden kan dat veranderen. Wilders sluit samenwerking niet uit. Trouwens ook de VVD sluit de SP niet uit. Hans Wiegel heeft het geschreven: VVD en SP spreken af een tweestrijd te voeren en voor je het weet zitten ze allebei in de regering.

Ons mooiste scenario is regeringsverantwoordelijkheid dragen. Met het CDA? Wilders ontwijkt de vraag of hij werkelijk gelooft dat het CDA opnieuw met de PVV wil regeren. Hoofdschuddend stelt hij vast dat het CDA steeds verder wegzakt in de peilingen. Het zal je maar gebeuren. Een CDA-lijststrekker presenteren een CDA-programma bekendmaken, een serie CDA-kanidaten lanceren. En telkens een paar CDA-zetels inleveren. Uniek in de politieke geschiedenis.

Er was géén Catshuisakkoord! Wilders is nergensw mee akkoord gegaan! Toen hij de samenwerking verbrak, speelde hij géén politiek spelletje. Het ging hem om koopkracht, werkgelegenheid, economische groei.

Als mensen in de VVD-top dachten dat hij -als oud VVD-er- wel akkoord zou gaan met het bezuinigingspakket, dan hebben ze zich daar lelijk in vergist.
Ja, acht jaar geleden wilde de PVV de uitkeringen sterk versoberen, maar toen waren de omstandigheden anders. Er waren bijna één miljoen WAO-ers. Daar moest iets gebeuren. Ik kon het in mijn VVD-tijd niet duidelijk zeggen, maar nu wel. Als je in Nederland een fatsoenlijke verzorgingsstaat wilt houden, moet je de massa-immigratie afremmen.
In tegenstelling tot nu was de PVV in 2006 nog voor de flexibilisering van het ontslagrecht maar dat heeft niets te maken met het scoren van 25 virtuele zetels voor SP omdat die tegen hervormingen is.

Wij zijn geen politieke makelaars die naar de grootste groep kiezers zochten. Zo ging dat niet.
Toen we er geld voor hadden, lieten we de kosten van de massa-immigratie meteen onderzoeken. Het verband met de sociale zekerheid en de zorg hebben wij gelegd. Wij vonden het te gek voor woorden om Nederlanders te laten boeten voor de immigratie. Zeker nu, tijdens een crisis, moet je mensen zekerheid bieden via de WW en het ontslagrecht. Dat zijn geen exclusief linkse thema's.
Links heeft niet het monopolie op fatsoen.

Wij stelen niets van de SP. Wij spelen geen leentje buur bij de SP. Al schrijven ze elke paar maanden een kulboekje waarin staat dat wij onze beloftes breken. Wel valt het op dat SP-leiders wegduiken voor debatten over immigratie. Jan Marijnissen deed dat en Roemer doet het nu ook.
Gaat het over asielzoekers, over Mauro of over het zoveelste generaal pardon, dan treedt een onbekende fractiespecialist aan. Nooit zijzelf. Kennelijk voelen ze hoe electoraal gevaarlijk dit thema voor ze is.

Ja, Wilders attaqueerde Job Cohen veel harder dan Roemer. Zijn strategie tegenover Roemer staat nu vast. In het debat over de euro was dat al te merken. Tja, Cohen. Zo iemand is zeldzaam in de politiek. Dat was vrij schieten. Bijna zielig. Tijdens een herdenking in Amsterdam zat Wilders naast hem. Toen sprak hij met de persoon Cohen en bleek hoe aimabel en aardig hij was. Maar politiek niet sterk.

Er is inderdaad een overloop van kiezers tussen SP en PVV. Maar dat gaat twee kanten op. Er valt voor de PVV wat te halen bij de SP. Vandaar de hardere aanpak.

Tegenstanders beschrijven Wilders als kil en berekenend.
Wilders": "Ik hoop van niet, zeg. Ik heb altijd het idee als ik mensen ontmoet en spreek, dat ze dan achteraf zeggen: eigenlijk is Geert Wilders een aardige man. Ik moet de eerste nog tegenkomen die zegt: wat een vervelende vent! Maar het beeld dat heerst dat ik onaardig ben. Hoe moet ik dat corrigeren?"

Op de opmerkingen dat Wilders allerlei dingen tegelijk wil, meedoen aan de grote politiek en er ook weer uit kunnen breken, loyaal zijn, maar niet ten koste van zijn persoonlijke geloofwaardigheid, attaqueren, maar zelf allergisch zijn voor vernederingen, antwoordt Wilders:
Die eerste twee dingen kloppen, maar dat derde is niet juist. Ik heb mijn vertrek uit de VVD in 2004 niet gezien als een vernedering. De wekenlange besprekingen in het Catshuis ook niet. Behalve calculerend, reageer ik natuurlijk ook emotioneel. Mensen onderschatten wij vaak. Ze hebben geen vat op me. IK doe vaak het onverwachte. Ik zit niet in het stramien: wat men van je verwacht, dat gebeurt. Als ik iéts verschrikkelijk vind, dan is het wel voorspelbaarheid. Ik ben wél betrouwbaar, maar niet voorspelbaar.

In zijn hart hanteert Wilders het conflictmodel. Je kunt geen dingen aankaarten als je een kruising bent tussen het CDA en ChristenUnie. Maar het conflict is niet zijn doel. Het is zijn methode. Uiteindelijk is concensus nodig. Anders sta je eeuwig aan de zijlijn. Hij durft allebei: conflict en concensus. Maar dat laatste niet tegen elke prijs.

Welk beeld heeft de PVV-voorman van de situatie in Nederland? Hij leeft onder strenge bewaking, is aangewezen op e-mails die boze burgers hem sturen, nooit eens een spontaan gesprekje bij de slager of de viskraam dat hem mild kan stemmen.

Dat doet Wilders wel, al is het moeilijk. Is met twee collega's rond de Hofvijver gelopen. Mensen komen naar je toe, willen foto's maken en vertellen wat ze dwars zit. Sprak met stadwachten en gaat binnenkort met ze op patrouille. Gaat ook diensten draaien met bejaardenverzorgsters. Hij geniet van zulke ontmoetingen, vindt ze geweldig en wil het wel elke dag doen, maar hij moet uren van tevoren het beveiligingscircus regelen. Hij komt minder op straat dan andere lijsttrekkers, maar weet wat er speelt in de samenleving.

Over de PVV-ers die de laatste jaren in opspraak kwamen. Over sommigen die de fractie verlieten en over het garanderen van fatsoenlijke kandidaten zegt Wilders dat het een blamage was. Te gênant voor woorden. Hij bood in de Kamer het Nederlandse volk excuses aan. Dit keer zijn we extra voorzichtig. Er komen ook avonturiers op de PVV af. We proberen hun achtergronden nóg beter na te gaan en putten vooral uit mensen die we al kennen.

Dat Hernandez en Kortenoeven uit de fractie stapten, voelde Wilders als een mes in de rug. Opeens werd hem verweten dat hij de fractie zou domineren. Maar dat klopt niet. Zij konden zich gewoon uitspreken en steunden het ontwerp-verkiezingsprogramma.

Op de vraag of het gebrek aan interne democratie de PVV niet kwetsbaar maakt, of de partij niet volledig afhankelijk is van Wilders, antwoordt hij dat dit een misverstand is. Die afhankelijkheid is echt niet zo groot of zo sterk als de mensen denken. Alle provincies hebben een eigen geluid en daar heeft hij niks mee te maken. De raadsfracties in Den Haag en Alemere ook.
Er is een sterke Eerste Kamerfractie. En de Tweede Kamerfractie is het hoogste orgaan. De fractie neemt de beslissingen. "Ik zit niet als een leider op de piramide.Ik zou niet willen en niet kunnen."

Blijft de PVV gewoon functioneren in het theoretische geval dat Wilders net als Ayaan Hirsi Ali naar de Verenigde Staten vertrekt of dat hij het welletjes zou vinden, zegt Wilders dat hij toch even gezegd wil hebben dat hij geen plannen heeft om zich in Amerika te vestigen en dat hij het nog lang niet welletjes vindt.
Maar de PVV is meer dan Geert Wilders...ook na hem heeft de partij toekomst

bewerkt
Laast bewerkt: 8 jaren 3 weken geleden door katertje.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: arina 1, Mischa, tukker, geus, dirko

Gelieve Inloggen om deel te nemen aan het gesprek.

Moderators: dirko