Vraag Europese Commissie: Corona Herstelfonds van 750 miljard euro

Meer
3 weken 22 uren geleden #57431 door katertje
Zeven leden van de Bondsdag van de CDU hebben bij het Bundestag een klacht ingediend tegen de afstand van de begrotingsrechten van de Bondsdag aan de EU. Ze spreken ook van een 'test van zijn onafhankelijkheid'.

CDU-europarlementariërs Michael von Abercron, Veronika Bellmann, Hans-Jürgen Irmer, Saskia Ludwig, Sylvia Pantel, Hans-Jürgen Thies en Dietlind Tiemann dienen een constitutionele klacht in tegen het besluit over de eigen middelen van de EU, waardoor de Bondsdag de EU het recht verleent schulden aan te gaan.

"Naar onze mening is het besluit over de eigen middelen van de EU ongrondwettelijk. Daarom hebben wij gezamenlijk een constitutionele klacht tegen de wet ingediend bij het Federale Constitutionele Hof in Karlsruhe. Wij zien dat de begrotingsautonomie van de Bondsdag die door de basiswet wordt gewaarborgd, ten onrechte wordt beperkt. Een grondig onderzoek van deze feiten door de rechters van Karlsruhe is daarom onontbeerlijk. Deze constitutionele klacht is ook een grote uitdaging voor het Federale Constitutionele Hof en een waardevolle test van zijn onafhankelijkheid.

Op 25 en 26 maart 2021 hebben de Duitse Bondsdag en de Duitse Bondsraad de Wet ratificatie eigen middelenresolutie (ERatG) goedgekeurd, onder meer tegen de stemmen van de klagende afgevaardigden. Op 26 maart heeft het Federale Constitutionele Hof een zogenaamd ophangingsbesluit uitgevaardigd dat de wet voorlopig niet door de federale president mag worden opgesteld door de goedkeuring van een voorlopige voorziening. Dit unieke proces toont aan dat we ons met deze wet op een gebied bevinden dat relevant is voor de basiswet, met ernstige gevolgen voor de stabiliteit van onze rechtsstaat.
Op 21 april 2021 heeft het Federale Constitutionele Hof, met een beslissingsdatum van 15 april 2021, een verzoek om voorlopige maatregelen afgewezen.

Daarom vinden wij het onze plicht om onze visie op de onmisbare rechten en plichten van de Duitse Bondsdag te onderstrepen en te behouden door beroep in te stellen bij het Federale Constitutionele Hof. De rechtszaak roept op om de besluiten van de Bondsdag en de Bondsraad over de ratificatiewet voor de afwikkeling van de eigen middelen van de EU ondoeltreffend te verklaren. Als gevolg hiervan zou de Duitse goedkeuring van het lenen van kapitaalmarktobligaties door de EU nietig zijn.

Wij zijn overtuigde Europeanen en voorstanders van een vrije en democratische Europese Unie. We hebben in tal van verdragen de gedeelde verantwoordelijkheid en verplichtingen van de lidstaten vastgelegd. Dit omvat met name de noodzaak om contracten en beloften na te komen.
Het EU-Verdrag verbiedt de Europese Unie om schulden op de kapitaalmarkten aan te gaan en de schuld van een lidstaat op te leggen aan een andere lidstaat. Naar onze mening leidt het besluit over de eigen middelen van de EU tot een schending van woorden en het Verdrag en brengt het uiteindelijk het gemeenschappelijke Europese project in gevaar.

Het doel van de wet is de EU de mogelijkheid te geven om het EU-wederopbouwfonds voor de volgende generatie op te richten, voor een bedrag van 750 miljard euro. Hierdoor kan de EU zelf kapitaalmarktobligaties aantrekken.
De Federale Rekenkamer heeft hier kritiek op geuit en de wet niet in aanmerking laten komen. Veel financiële wetenschappers waarschuwen ook voor de aansprakelijkheidsrisico's voor Duitsland. In de toekomst zouden individuele lidstaten geld uit dit fonds kunnen lenen en opnieuw kunnen weigeren terug te betalen. De schuld zou dan worden terugbetaald door andere lidstaten, met name Duitsland.

Er wordt gezegd dat het een wederopbouwfonds voor Corona is, maar het geld hoeft er niet expliciet voor te worden gebruikt. Sommige lidstaten hebben al plannen ingediend om hun begrotingen te renoveren of andere projecten te financieren met miljarden dollars uit het fonds. Het zogenaamde Wederopbouwfonds is dus duidelijk een schuldhulpfonds. Een dergelijk fonds zou echter in strijd zijn met de geest en de inhoud van de EU-Verdragen.

De wet zou de weg effenen voor fiscale unie (eigenlijk schuldunie). Een dergelijke schuldenunie is niet alleen in strijd met de fundamentele bepalingen van de Europese Verdragen, maar ook met de basiswet. Het begrotingsrecht van de Duitse Bondsdag zou door deze wet worden ondermijnd en de facto door Duitsland aan de EU worden overgedragen. Dit standpunt werd gedocumenteerd door minister van Buitenlandse Zaken Michael Roth (SPD), die in het Debat van de Bondsdag van 25 maart benadrukte dat het fonds en de financiering ervan een "noodzakelijke en achterstallige stap in de richting van een fiscale unie" waren.

In het bijzonder schendt de Wet ratificatie eigen middelenresolutie (ERatG) naar onze mening het beginsel van democratie ("Alle staatsmacht komt van het volk") en schendt het de rechten van leden van de Bondsdag ("Zij zijn vertegenwoordigers van het hele volk" zoals uiteengezet in de artikelen 20 en 38 van de basiswet. Deze artikelen geven aanleiding tot de fundamentele begrotingswet van de Duitse Bondsdag voor een parlement, dat door deze wet zou worden beperkt. De daaruit voortvloeiende afstand van de begrotingsbevoegdheid is onverenigbaar met het democratische beginsel van de basiswet.
Bijzonder ernstig is het feit dat het risiconiveau voor Duitsland, in het geval van niet-betalingen door de andere lidstaten, geen invloed heeft - en Duitsland zou in het ergste geval alles moeten betalen. In dit geval is de Duitse Bondsdag volledig beperkt in haar politieke ontwerpruimte en heeft zij geen invloed op de financiële risico's – in duidelijke tegenspraak met de basiswet.

Dr. Michael von Abercron (MdB), CDU
Veronika Bellmann (MdB), CDU
Hans-Jürgen Irmer (MdB), CDU
Dr. Saskia Ludwig (MdB), CDU
Sylvia Pantel (MdB), CDU
Hans-Jürgen Thies (MdB), CDU
Dr. Dietlind Tiemann (MdB), CDU
De volgende gebruiker (s) zei dank u: [Guzzi], dirko

Gelieve Inloggen om deel te nemen aan het gesprek.

Meer
1 maand 4 dagen geleden #57379 door katertje
Het hoogste hof in Duitsland – het Grondwettelijk Hof – heeft vrijdag dus laten weten dat president Steinmeier de wet niet mag ratificeren. Ze willen eerst meerdere eisen tégen de wet (en het plan) onderzoeken op juridische basis. Pas als het in hun ogen duidelijk is dat het plan niet in strijd is met de Duitse grondwet (en gebruiken) mag Steinmeier de wet goedkeuren.
De uitspraak komt kort nadat de beide Kamers van het Duitse parlement wél voor de wetgeving stemden.

De zaak tegen de wet wordt door vijf individuen gevoerd, waaronder Prof. Bernd Lucke. Wie de andere vier zijn is niet bekend, ze worden slechts geïdentificeerd met hun initialen.

Wat is het pijnpunt?
Het grootste probleem met het “fonds” is dat de EU gezamenlijk schuld op zich neemt. Dat is in strijd met de Duitse wetgeving. Samen schulden op zich nemen mag daar niet. Tenminste, dat mocht nooit, tot het parlement opeens bedacht dat het nu maar wel moet kunnen, want...o jee, corona !

Eisers willen daar dus een stokje voor steken, en het lijkt erop dat het Grondwettelijk Hof niet te beroerd zal zijn om de kant van de eisers te kiezers als uit het onderzoek blijkt dat dit inderdaad het geval is – dat er een gezamenlijke schuld is én dat de “zwakke lidstaten” niet in staat zijn hun deel van de schuld terug kunnen betalen, wat inhoudt dat het dan feitelijk een schuld wordt van Duitsland.

Krijgt u ook het angstige vermoeden dat Merkel bezig is Duitsland te vernietigen?
De volgende gebruiker (s) zei dank u: [Guzzi], dirko

Gelieve Inloggen om deel te nemen aan het gesprek.

Meer
1 maand 5 dagen geleden #57378 door katertje
In Duitsland heeft het Grondwettelijk Hof de ratificatie van het EU-noodfonds (€750 miljard) stopgezet.

Nederland staat garant voor €43 miljard euro. Zonder Duitsland stijgt dit naar €54 miljard!

Oproep aan Eerste Kamer: Stop ook de Nederlandse ratificatie!

Lijkt het u niet een goed voorstel om de ontwikkeling in Duitsland af te wachten en ratificatie ook in Nederland stop te zetten.

Voor de miljarden euro's is in Nederland ook wel een goede bestemming te vinden!

Gelieve Inloggen om deel te nemen aan het gesprek.

Meer
1 maand 5 dagen geleden - 1 maand 5 dagen geleden #57376 door katertje
Econoom Bernd Lucke heeft de hoogste rechtbank van Duitsland zover gekregen om op te staan voor het vlaggenschip van het Europese initiatief.
De econoom heeft Duitsland ertoe gebracht de ratificatie van het EU-coronavirusherstelfonds van € 750 miljard te stoppen en rillingen door Europese hoofdsteden te sturen.

"Ik heb geen bommen afgevuurd", zei de Duitse hoogleraar economie en voormalig Euro sceptisch Europarlementariër in een interview met POLITICO. "De bom is dat de Europese Raad een volledig nieuw financieel instrument heeft ontwikkeld dat in strijd is met de Europese Verdragen."

Eind vorige maand leidde Lucke een klacht bij het Duitse Constitutionele Hof in Karlsruhe tegen het door schulden gefinancierde invorderingsfonds. De rechtbank heeft onmiddellijk een bevel uitgevaardigd dat president Frank-Walter Steinmeier belet om wetgeving te ondertekenen die neerkomt op de toestemming van Berlijn om het fonds op te richten, terwijl rechters beslissen of ze de klacht voor volledig onderzoek accepteren.

Alle EU-lidstaten moeten soortgelijke wetgeving aannemen voordat de Europese Commissie op de markten kan lenen om het fonds op te richten. Een overval vanuit welk land dan ook is een reden tot zorg in Brussel en rond het blok. Maar het vlaggenschipfonds is ondenkbaar zonder Duitsland , dus het zou in feite dood zijn als de rechtbank in Karlsruhe een lange vertraging veroorzaakt of zijn financieringsmechanisme ronduit afwijst.

Het is niet de eerste keer dat Lucke een aanklacht tegen de Europese economische integratie voert. Na het verlaten van de CDU-partij van Angela Merkel was hij in 2013 medeoprichter van het Eurosceptic Alternative for Germany (AfD).

Hij is ook geen onbekende in spraakmakende zaken bij het Duitse Constitutionele Hof. Vorig jaar boekte een alliantie die hij leidt een grote overwinning toen de rechtbank oordeelde dat het obligatie-opkoopprogramma van de Europese Centrale Bank in 2015 illegaal zou zijn volgens de Duitse wetgeving, tenzij de ECB kon bewijzen dat de aankopen gerechtvaardigd zijn.

Lucke stelt dat de EU-leiders een juridische uitdaging voor het herstelfonds hadden moeten zien aankomen en dienovereenkomstig hadden moeten handelen: "Ten eerste hadden ze moeten weigeren hun toestemming te geven omdat het tegen de verdragen is, en ten tweede hadden ze moeten onthouden dat in Duitsland rechtszaken voor het Grondwettelijk Hof te verwachten zijn."

De Europese Commissie benadrukt "overtuigd te zijn van de wettigheid" van het financieringsmechanisme voor het herstelfonds. Een woordvoerder van de Commissie zei dat de "EU-doelstelling blijft om ervoor te zorgen dat het ratificatieproces in alle lidstaten tegen het einde van het tweede kwartaal van dit jaar is voltooid.".

Maar de toekomst van het fonds ligt nu bij de rechters in Karlsruhe, terwijl ze de klacht van Lucke en ongeveer 2.280 Duitse medeburgers onderzoeken. Het eerste belangrijke moment zal waarschijnlijk binnen enkele weken komen, wanneer de rechtbank beslist of de klacht wordt toegegeven. Als zij daartoe besluiten, kan dat de goedkeuring van het fonds door Duitsland met een jaar of langer vertragen.

Een woordvoerder van de Duitse regering sprak voorzichtig optimisme uit dat de rechtbank zijn beslissing "zeer snel" zal nemen, aangezien de rechters zich "waarschijnlijk bewust zijn van de dimensie" van de rechtszaak.

'Geen boeman'
In de kern gaat de klacht over het zogenaamde besluit inzake eigen middelen, dat de maxima verhoogt voor het bedrag dat de EU van haar lidstaten kan vragen. Dit zou in feite financiële garanties bieden van EU-leden om de Europese Commissie in staat te stellen geld te lenen op de internationale financiële markten om het herstelfonds op te richten.

Lucke zegt dat dit betekent dat het schuldenrisico moet worden gebundeld, omdat in het voorgestelde systeem alle EU-landen gezamenlijk aansprakelijk zouden zijn voor het geld dat de EU via het fonds uitgeeft — het effectief creëren van zogenaamde euro-obligaties en het veranderen van de EU in een schuldenunie. Aangezien de EU evenwichtige begrotingen moet presenteren, zou een dergelijke stap in strijd zijn met de verdragen van het blok, zegt hij.

"Ik wil opmerken: mevrouw Merkel was altijd tegen euro-obligaties. Ik ben geen boeman, maar ik ben mevrouw Merkels trouwe Eckart," zei Lucke, verwijzend naar een sprookjesfiguur in de Duitse literatuur dat wordt gezien als een eerlijke, onverbeterlijke en betrouwbare metgezel.

"Ik kijk ernaar om ervoor te zorgen dat er niets gebeurt dat ze altijd verkeerd heeft overwogen," zei Lucke. "Men is geen boeman, hoop ik, als men opkomt voor de rechtsstaat in de EU."


Merkel is al lang tegen het idee van euro-obligaties, maar zei vorig jaar dat het herstelfonds noodzakelijk was als een eenmalige maatregel om de historische uitdaging van de coronaviruscrisis aan te pakken. Zij betwist dat het financieringsmechanisme neerkomt op de oprichting van euro-obligaties.

"Ik vrees dat dit de zoveelste poging is om het publiek te misleiden door 'eenmalig' en 'uitzonderlijk' te zeggen, maar eigenlijk de weg vrij te maken voor een permanente fiscale unie," zei Lucke. "Als je deze deur eenmaal hebt geopend, kun je hem niet meer sluiten."


De juridische actie plaatst Lucke in een positie die vergelijkbaar is met die waarin hij tien jaar geleden zat, toen hij uit protest tegen Merkels financiële reddingsbeleid voor landen als Griekenland uit de CDU stapte.


www.politico.eu/article/
Laast bewerkt: 1 maand 5 dagen geleden door katertje.

Gelieve Inloggen om deel te nemen aan het gesprek.

Meer
6 maanden 3 weken geleden - 6 maanden 3 weken geleden #56779 door katertje
Hoewel de "Coronavirus-crisis" ook in Italië verwoestende sociaal-economische gevolgen blijft hebben, is een groot deel van het "Herstelfonds" niet bestemd voor de meest getroffen economische en sociale sectoren, maar voor de meest geavanceerde sectoren van de oorlogsindustrie.

Volgens het EU-herstelfonds zou Italië de komende zes jaar 209 miljard euro moeten ontvangen, waarvan ongeveer 81 voor subsidies en 128 voor leningen die met rente moeten worden terugbetaald. Intussen hebben de ministeries van Defensie en Economische Ontwikkeling een lijst van militaire projecten gepresenteerd voor een bedrag van ongeveer 30 miljard euro.

De projecten van het Ministerie van Defensie zouden 5 miljard euro uit het Herstelfonds kunnen besteden aan militaire toepassingen in de sectoren cybernetica, communicatie, ruimtevaart en kunstmatige intelligentie. De projecten met betrekking tot het militaire gebruik van 5G zijn aanzienlijk, met name in de ruimtevaart met een 36 satellietenconstellatie en andere.

De projecten van het ministerie van Economische Ontwikkeling, die voornamelijk betrekking hebben op de militaire lucht- en ruimtevaart, voorzien in een uitgave van 25 miljard euro uit het Herstelfonds. Na de F-35 vijfde generatie wil het ministerie investeren in een gevechtsvliegtuig van de zesde generatie, de Tempest, die "het vliegtuig van de toekomst" wordt genoemd.

Andere investeringen betreffen de productie van nieuwe generatie militaire helikopters / tiltrotors, die in staat zijn om verticaal op te stijgen en te landen, en met hoge snelheid te vliegen. Tegelijkertijd zal het ministerie investeren in de volgende generatie drones en marine-eenheden, en in geavanceerde onderwater technologieën. Ook op het gebied van ruimte- en satelliettechnologie worden grote investeringen verwacht.

Een aantal van deze technologieën, waaronder 5G-communicatiesystemen, zal voor militair en civiel tweeledig gebruik zijn. Aangezien sommige van de militaire projecten die door de twee departementen worden voorgesteld, elkaar overlappen, heeft het ministerie van Economische Ontwikkeling een nieuwe lijst opgesteld die het mogelijk maakt de uitgaven terug te brengen tot 12,5 miljard euro.

Het blijft echter een feit dat er plannen zijn om tussen 17,5 en 30 miljard euro uit het Herstelfonds voor militaire doeleinden uit te geven, die met rente moeten worden terugbetaald.

Naast deze uitgaven wordt door de Italiaanse regering voor de periode 2017-2034 meer dan 35 miljard euro uitgetrokken voor militaire doeleinden, grotendeels in de begroting van het ministerie van Economische Ontwikkeling.

Deze uitgaven worden toegevoegd aan de begroting van het ministerie van Defensie, waardoor de Italiaanse militaire uitgaven oplopen tot meer dan 26 miljard euro per jaar, wat overeenkomt met een gemiddelde van meer dan 70 miljoen euro per dag, aan overheidsgeld dat wordt afgetrokken van de sociale uitgaven.
Een cijfer dat Italië met de NAVO heeft afgesproken om, zoals de Verenigde Staten hebben gevraagd, te verhogen tot een gemiddelde van ongeveer 100 miljoen euro per dag. De toewijzing voor dit doel van een groot deel van het herstelfonds zal Italië in staat stellen dit niveau te bereiken.

Onder de militaire industrieën, op de eerste rij, die de regering onder druk zetten om het militaire aandeel van het Herstelfonds te verhogen, bevindt zich Leonardo Ltd, waarvan het ministerie van Economische Ontwikkeling 30 procent van de aandelen in handen heeft.

De Leonardo groep is geïntegreerd in het gigantische Amerikaanse militair-industriële complex onder leiding van Lockheed Martin, bouwer van de F-35 waarvan Leonardo voor de productie zelf deel uitmaakt met de fabriek in Cameri. Leonardo definieert zichzelf als een "wereldspeler op het gebied van lucht- en ruimtevaart, defensie en veiligheid", met als missie "het beschermen van burgers".

Dit toont aan wat het bedrijf van plan is te doen door zijn invloed en macht te gebruiken om vitale middelen te stelen van burgers, en van het "Herstelfonds", voor een verdere versnelling van het "herstel" van de oorlogsindustrie - middelen die we altijd zullen betalen, verhoogd met de rente. Op deze manier betalen we voor "het vliegtuig van de toekomst", dat ons zal beschermen en een toekomst van oorlogen zal verzekeren.

bron: Voltairenet
Laast bewerkt: 6 maanden 3 weken geleden door katertje.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: [Guzzi], dirko

Gelieve Inloggen om deel te nemen aan het gesprek.

Meer
1 jaar 3 dagen geleden - 1 maand 5 dagen geleden #56199 door katertje
Het fake news van de Europese Commissie over coronahulp aan de lidstaten

De Europese Unie vreesde dat de Europese verkiezingen van 2019 bedreigd konden worden door moedwillige informatievervalsing door ‘vreemde mogendheden’, waaronder men doorgaans het Rusland van Poetin verstaat. Er werden initiatieven genomen om de verspreiding van fake news en disinformation tegen te gaan, o.a. door het opvolgen van de berichtgeving op de sociale media. “Desinformatie is verifieerbaar valse of misleidende informatie die gecreëerd, gepresenteerd en verspreid wordt omwille van economisch voordeel of om opzettelijk de publieke opinie te misleiden”, schrijft de Commissie. In dit artikel toon ik aan dat de voorstelling die de Europese Unie maakt van haar hulp aan de lidstaten bij deze coronacrisis een misleiding is van de publieke opinie, en dus volgens de definitie van de Europese Commissie zelf als fake news moet bestempeld worden.

U ziet hieronder een voorstelling door de Commissie van de fenomenale ontplooiing van financiële middelen ten voordele van de lidstaten in de bestrijding van de coronacrisis.



“De EU mobiliseert alle mogelijke bronnen om snel, krachtig en gecoördineerd op te treden in de coronavirus-pandemie. Het totale bedrag dat tot dusver gemobiliseerd werd bedraagt 3400 miljard €”, schrijft de Commissie.
WOW, 3400 miljard 1, in goede benadering evenveel als het Duits BBP!

Maar laat ons even nagaan hoe men aan dit astronomisch bedrag geraakt, bedrag dat bedoeld is voor de onmiddellijke noden van de overheden die plots geconfronteerd worden met het virus; het gaat dus nog niet over de bestrijding van de economische crisis die zonder enige twijfel op de coronacrisis volgt.
We beginnen bij het oranje ‘taartstuk’ van 100 miljard euro bestemd voor ‘SURE’ 2, waardoor overheden de tijdelijke werkloosheid (die alom werd erkend bij de ondernemingen) kunnen helpen financieren. Dit wordt vaak voorgesteld als de Europese ‘slimme’ aanpak waardoor mensen hun job niet verliezen; het wordt echter steeds duidelijker dat er door de bedrijven massaal misbruik wordt van gemaakt in afwachting van de ontslagen die nog zullen komen.

Maar afgezien daarvan blijft de vraag: waar haalt de EU, die zelf maar een jaarbudget van ongeveer 150 miljard heeft, de 100 miljard euro voor SURE?

Het antwoord is nogal ontluisterend. Eerst moeten de lidstaten op vrijwillige basis 25 miljard euro op tafel leggen als garantiefonds waarmee de Europese Commissie leningen kan afsluiten ten bedrage van 100 miljard. Vervolgens kunnen lidstaten die hieraan nood hebben een deel van de 100 miljard krijgen maar dan als lening die later moet terugbetaald worden en waarop jaarlijks rente moet betaald worden zoals bij elke staatslening.

Het tweede (blauwe) taartstuk van 200 miljard is bedoeld als steun voor ondernemingen (een ‘protection shield’) maar verloopt grotendeels gelijkaardig als het vorige: de lidstaten zorgen voor 25 miljard euro als garantie (deze keer op vrijwillige basis) waarmee de Europese investeringsbank (EIB) private banken ertoe beweegt om leningen toe te staan aan ondernemingen.

Vervolgens het oranje taartstuk van 330 miljard euro. Het gaat helemaal niet over ‘Europees’ geld, maar steun die lidstaten kunnen toekennen (subsidies, schrapping of uitstel van bepaalde belastingen enzovoort) omdat de Europese Unie de budgettaire regels die ze oplegt aan de lidstaten (budget in evenwicht, staatsschuld onder 60% …) versoepeld heeft in deze crisissituatie. Er is opnieuw geen sprake van één euro ‘Europese steun’.

Dan komen we bij het groene bedrag van 240 miljard euro, waar in de media al het meest over te doen is geweest. Het geld komt uit het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM), opgericht als fonds waaruit de Grieken verplicht werden te lenen om schulden aan Franse, Duitse en andere banken te kunnen terugbetalen. Dat was dan wel aan een iets lager tarief dan wat de financiële markten zouden gevraagd hebben, maar er waren voorwaarden aan verbonden: hervormen! Privatiseren, bezuinigen, sociale voorzieningen afbouwen, enzovoort.
Dit is men de ‘conditionaliteit’ gaan noemen die gekoppeld wordt aan leningen door ESM toegekend. Er is nu wel toegezegd dat men voor leningen in het kader van de coronacrisis de conditionaliteit zou minimaal houden (tot groot ongenoegen van de Nederlandse minister van financiën Hoekstra) maar noch Spanje noch Italië, de door corona meest getroffen landen in de EU, zijn geneigd op dit fonds beroep te doen, wegens de barslechte reputatie die eraan verbonden is; zij waren de pleitbezorgers van de ‘coronabonds’. Hier staat dus opnieuw een bedrag van 240 miljard aangekondigd waarvan geen cent uitgegeven is, en dat misschien geen cent zal uitgeven.

Een klein stukje donkergroene taart (70 miljard) komt direct uit het EU-budget en is dus geen lening. Maar ook hier wordt de publieke opinie misleid, en is er dus volgens de definitie van de Europese Commissie zelf sprake van desinformatie. Want het gaat niet om extra-geld, maar bijvoorbeeld om een versoepeling van de voorwaarden voor het gebruik van structuurfondsen die reeds waren toegekend en die nu als crisisuitgaven kunnen aangewend worden; een deel van het nog niet gebruikte geld uit deze enveloppe komt eveneens ter beschikking. Maar de structuur- en regionale fondsen zijn zowat het enige in de EU waar sprake is van solidariteit en een minieme bijdrage om de economische kloof tussen landen en regio’s te dichten; deze gelden herbestemmen voor corona betekent dat er minder gaat naar de economische integratie van de armere delen van de Unie.

Het grootste deel van de taart, evenwel, is het witte gedeelte ten bedrage van 2450 miljard euro. Dit zijn bedragen die niet door de EU, maar door de lidstaten uitgegeven worden in de vorm van staatssteun aan bedrijven. Zodra de crisis uitbrak moest de EU terugkomen op een van haar fundamentele beginselen, namelijk de principiële afwijzing van (de meeste) staatssteun om aldus de ‘eerlijke en onvervalste concurrentie’ niet in het gedrang te brengen. De EU laat dus momenteel toe dat lidstaten hun schulden verhogen door staatssteun te geven aan bedrijven, en neemt dit op als belangrijkste element in het lijstje van steunmaatregelen aan de lidstaten. Oordeelt u zelf: is dit informatie of fake news? Het is bovendien zo dat de Duitse regering hier een uitgelezen kans ziet om haar concurrentiepositie in Europa nog te versterken; meer dan de helft van de reeds uitgegeven staatssteun in Europa werd door Duitsland (een kwart van de Europese economie) aan haar bedrijven toegekend (Adidas, TUI Duitsland, Lufthansa…). Andere lidstaten vrezen dat hierdoor het economisch onevenwicht in de EU nog zal toenemen.

Twee initiatieven zijn niet opgenomen in de grafiek. Het eerste is ‘PEPP’ 3 waardoor de Europese Centrale Bank (ECB) tot 750 miljard euro waardepapieren (aandelen, obligaties) van overheden en bedrijven zal opkopen om zodoende de rente laag te houden en geld te pompen in ‘de economie’ (maar zoals bij de vorige ronde van geldinjectie door de ECB bleek is het resultaat daarvan vrij gering en leidt het tot verrijking van de rijken en verhoging van speculatieve fondsen die niet aan de reële economie bijdragen). Het tweede initiatief had onlangs plaats (4 mei) en bestond in een door de Europese Commissie georganiseerde ‘fancy fair’ of fundraising waar vrienden van de mensheid als multimiljardair Bill Gates hun gouden hart konden tonen en een pot van 7,4 miljard € spijzen bestemd als hulp voor de ontwikkeling van een coronavaccin; Nederland beloofde 192 miljoen, België 27 miljoen. Over de precieze aanwending van het geld is niets bekend.

Conclusie
Op weinig na zijn alle posten in het taartdiagram uitgaven van de lidstaten, die hun begrotingstekort en hun staatsschuld fenomenaal zullen zien stijgen. Het is schandalig om dit voor te stellen als de ‘EU response’ op de coronacrisis. Bovendien komt het leeuwendeel van deze uitgaven de private bedrijven ten goede, die zeer royaal uit de staatsruiven aan het graaien zijn; de staatsleningen zelf betekenen trouwens nieuwe winststromen voor banken en financiële spelers. zijn
Het gaat hier nog niet over de maatregelen die zullen volgen om de economie terug op de sporen te zetten. Daarover bestaat binnen de ‘Unie’ de grootst mogelijke onenigheid 4 en men kan met quasi zekerheid voorspellen dat hier nog veel diepere putten in de staatsfinanciën zullen gegraven worden. We komen hier ongetwijfeld nog op terug.

Bron: Ander Europa
Bijlagen:
Laast bewerkt: 1 maand 5 dagen geleden door katertje.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: dirko

Gelieve Inloggen om deel te nemen aan het gesprek.