Samengevoegd Economie als sprookje

  • gnor
  • gnor's Profielfoto Onderwerp Auteur
  • Offline
  • Gebruiker is geblokkeerd
  • Gebruiker is geblokkeerd
  • niet alle onrecht valt uit te bannen, maar we doen ons best
Meer
2 jaren 6 maanden geleden #49479 door gnor
Waarom ledlichtjes de leefbaarheid van onze planeet in de weg staan
Geplaatst: ‎22-06-2017 10:58 (ING-site)
Marieke Blom ING | Hoofdeconoom

10 euro kostte de fidget spinner mét ledlampjes die mijn achtjarige dochter per se wilde hebben. Zonder aarzeling telde ze haar ijverig bij elkaar gespaarde zakgeld ervoor neer.Ik denk dat hij over 2 weken ligt te verstoffen. Naast al die andere plastic rommel waar we eerder voor gezwicht zijn.

Ontspullen/circulaire economie
Ondanks alle verhalen over ontspullen en de circulaire economie (grofweg een economie van ‘reduceren, hergebruiken en recyclen’ in plaats van ‘pakken, produceren en verspillen’), denk ik dat de mens doorgaat met grote gretigheid bezit te vergaren.
Het drong tot me door toen ik in een kampeerwinkel stond en een vrouw tegen haar man hoorde zeggen: “Kijk nou, dat is handig, een opvouwbare emmer.”
Tja.

Back-to-basics-revolutie
Tegenover trendwatchers die de back-to-basics-revolutie verkondigen, staan de uitvinders en marketeers van gadgets die onze hebberigheid weten aan te wakkeren. Van ontspullen komt het – ondanks alle goede voornemens - vooralsnog niet.
Menselijke hebberigheid is de eerste uitdaging voor de circulaire economie.

Paradox
Tegelijkertijd zit in die eerder genoemde ledlampjes een interessante paradox. Ze zijn ooit bedacht om het milieu te sparen. Nu zie ik ze overal terug. Ledverlichting in een snoer door het fietswiel, trapleuningen, douchekoppen, keukenlades.
Ik kon me onlangs niet beheersen en kocht ballonnen met ledlampjes om de verjaardag van mijn moeder op te sieren. Zoals ik hoopte, gaven ze iets feeërieks aan de zwoele zomeravond die we samen deelden.
Ze hingen 2 dagen en toen heb ik ze - met een zwaar gemoed - weggegooid.
De paradox? We zoeken naar manieren om energie te besparen die betaalbaar zijn. Als dat lukt, wordt op zeker moment de oplossing zó betaalbaar dat we overal ledlichtjes in gaan zetten.
Met andere woorden: hoe succesvoller milieu-oplossingen worden, hoe meer nieuwe vraag ze vervolgens oproepen. Zodat het succes hun milieu-effect vermindert.
Economen noemen dit het rebound-effect.
Dit staat verduurzaming in de weg
De psychologie van het hedonisme en de economie van schaarste en technologische oplossingen staan echte duurzaamheid in de weg. Dus zullen we onszelf aan banden moeten leggen als we serieus minder CO2 willen uitstoten en minder grondstoffen willen gebruiken.

De oplossing:
óf prijzen door heffingen verhogen, zodat ze milieulasten meenemen
óf het gebruik van grondstoffen via regels beperken

We zullen merken dat dit pijn gaat doen, want de prijs van wat ons milieu raakt zal erdoor stijgen: duurdere energie, duurdere grondstoffen, duurder vlees…
Wil dat zeggen dat we het dus maar niet moeten doen?
Nou nee, want de leefbaarheid van onze planeet staat op termijn onder druk.

Maar de laatste jaren lijkt er een soort duurzaamheids- en circulariteitseuforie te zijn ontstaan. Alsof het allemaal één groot feeëriek feestje van ondernemerschap en economisch plezier gaat worden, dat verduurzamen. En dat verstoort het heldere denken over hoe we de kansen en de pijn gaan verdelen.

De circulaire economie heeft meer realisme en zelfkennis nodig.

Marieke Blom ING | Hoofdeconoom

Marieke is als hoofdeconoom van het Economisch Bureau een bekende spreker op congressen en in de media. In haar blogs deelt zij haar visie op de Nederlandse economie.

<Voorgaand verhaal nagenoeg integraal overgenomen van de ING-site.

Zoals velen die zich econoom noemen, ook hier weer veel tegenstrijdigheden.
Het meest aansprekende voorbeeld is het weggooien van de ledlichtjes die evengoed op welke andere verjaardag dan ook gebruikt hadden kunnen worden.
In deze krijg ik meer de indruk dat economen, ondanks hun vaak tegenstrijdige (en gezochte) verhalen, er alles aan doen om hun eigen salaris op te vijzelen door anderen in verwarring te brengen.

Ook de aangedragen oplossing valt m.i. in de categorie: papagaaio.
We maken het gewoon duurder onder het mom leefbaarheid op termijn. Maar dat wil niet zeggen dat de productie minder wordt want de mens moet bezig gehouden worden.

Door o.a. mijn meest recente reis naar Azië mag ik gerust stellen dat we in een wereld van enorme overproductie leven. Iedere producent blijft maar hopen dat zijn product massaal verkocht wordt. Zo maak je hypes waar anderen weer proberen een graantje van mee te pikken.

Er is een veel betere en goedkope oplossing t.w. minder mensen produceren waardoor er ook een veel kleiner beroep op middelen zal worden gedaan. Tegelijkertijd minder kans op conflicten om van alles (zoals water) waardoor oorlogen overbodig worden.
N.B. Mijn economische vooruitzichten gingen niet verder dan de X- en de Y-as. Gelukkig heb ik in de loop der jaren door gebruik van logica een aantal fantasten kunnen ontmaskeren.>

zachte heelmeesters, maken stinkende wonden
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, katertje, dirko
Moderators: dirko
Tijd voor maken pagina: 0.181 seconden