Vraag "Misdaad van de eeuw" en die vervloekte 3%..

Meer
9 jaren 9 maanden geleden - 9 jaren 9 maanden geleden #35016 door katertje
Die vervloekte 3 procent..., wie lacht niet die onze sullige, gezagsgetrouwe politici beziet?
De heilige 3 procentsnorm bepaalt tegenwoordig zo'n beetje hun hele politieke leven.

Want kijk, volgens de CPB-voorspellingen zou het nieuwe kabinet Rutte II de komende maanden alweer extra moeten bezuinigen, of naar extra inkomsten moeten zoeken. Het tekort op de begroting zou in 2013 volgens deze voorspellingen immers op 3,3 of 3,5 procent uitkomen. Dus om onder de vereiste 3 procent te komen zou er nog eens naar een miljardje of drie, vier of vijf moeten worden gezocht.
Het zwaard van Brussel met miljardenboetes hing boven de hoofden van al diegenen die het tekort toch weer liet oplopen tot boven de 3 procent...Het zouden allemaal dode letters blijken.
Hebben wij ons hier niet gierend van het lachen afgevraagd wie die boetes dan zou moeten opleggen, wetende dat de begrotingstekorten in 14 van de 17 eurolanden te hoog zijn en de staatsschuld in 12 van de 17 eurolanden te hoog is?

"Het leven is een schouwtoneel, elk speelt zijn rol en krijgt zijn deel"

Ach, ons kleine dappere landje aan de Noordzee, met politici intens beducht voor boze Brusselse woorden en gezichten, wrong zich in de economisch meest ongewenste bochten om toch maar zoveel mogelijk aan die 3-procentsnorm te voldoen. Terwijl in 2003 en 2004 onze buurlanden vrolijk bleven bijlenen, bezuinigde ons landje om aan die 3-procentsnorm te voldoen, toen ook al ten koste van onze economische groei.

Die 3-procent was ook de reden waarom Rutte, Verhagen en Wilders zich zeven weken opsloten in het Catshuis. Wilders hechtte niet aan de Brusselse "heilige graal" van 3 procent en wilde, in tegenstelling tot de regeringspartijen, het land niet kapotbezuinigen om aan het EU-dictaat van 3 procent te voldoen, waardoor het kabinet viel.

Rutte, Verhagen en vooral Jan Kees de Jager bezwoeren ons voortdurend dat onder de 3 procent blijven niet alleen nodig was om Brussel te plezieren, maar dat Nederland het zeker ook voor zichzelf moest doen omdat anders de financiële markten boos zouden worden en de Nederlandse rentes zouden laten stijgen...weet u nog? Met dat argument hij had in de voorgaande maanden veel succes geboekt, dus never change a winning slogan, al is dat verband nimmer overtuigend aantoonbaar geweest.

Uiteindelijk kwamen er via allerlei coalities een Kunduzakkoord een Herfstakkoord en een Regeerakkoord maatregelen die een begrotingstekort in 2013 van maximaal 3 procent moesten bewerkstelligen. En de hele tijd werd gedreigd met financiële markten die boos konden worden, of met Brussel, die met miljardenboetes zou gaan zwaaien.

Een jaar lang stond Nederland dus in het teken van van de 3 procent. Als we daar niet onder bleven, Brusselse boetes en zouden de markten uit hun dak gaan.

Maar zie, toen het kort voor Kerst toch niet bleek te lukken...bleek dat plotseling geen probleem. Want volgens de nieuwe minfin Dijsselbloem vond Brussel het zomaar goed om een eenmalige inkomstenbron -3,8 miljard voor telecomrechten met een looptijd van zeventien jaar- volledig af te trekken van het begrotingstekort. Probleem weg, niets aan de hand.

Daar hebben ze dan een jaar lang politiek gelazer over gehad, maar erger, gigantische lastenverzwaringen doorgevoerd die de economie volledig afknijpen. Eén pennenstreekje uit Brussel en weg was de 3-procentspijn (het lijken net banken, niet dan?).En de financiële markten dan, zult u vragen. Nou, die deden er plots ook niet meer toe.

De Nederlandse staat betaalt intussen aan de financiële markten minder rente dan ooit, zo'n 1,5 procent voor tienjaarsleningen ( met dank aan de beleggers die uit landen als Spanje zijn gevlucht). O ja, en behalve een verhoging van de lasten voor de burgers is ook nog eens de inflatie toegenomen tot een kleine 3 procent, deels door, juist...de lastenverhogingen.
Tel uit je winst Henk en Ingrid. Maar denk erom wel je hypotheek aflossen, je hogere huur, hogere zorgkosten etc. betalen, meer kopen, en vooral ook meer SPAREN en dat allemaal van een WW-uitkering, want je baan hebben ze je ook net afgenomen. De baas had je net verteld dat je op straat zou komen te staan omdat het bedrijf meer winst moest genereren om...werkgelegenheid te bevorderen!!

De Nederlandse economie ligt dan wel op apengapen maar de reële rente voor nieuwe Nederlandse staatsleningen is dankzij de crisis in Zuid-Europa en de lastenverzwaringen van Rutte-II negatief, dus is de Staat lekker goedkoop uit. Nederland betaalt een hoge prijs, wellicht een te hoge prijs, voor het lastenverzwarende beleid, in de vorm van lagere economische groei en lagere inkomens.

Pennywise and Poundfoolish ?
Laast bewerkt: 9 jaren 9 maanden geleden door katertje.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa

Gelieve Inloggen om deel te nemen aan het gesprek.

Meer
9 jaren 9 maanden geleden - 9 jaren 9 maanden geleden #35010 door katertje
Die vervloekte 3%

Volgens de laatste prognose van het CPB komt het overheidstekort uit op 3,3% (dus over de EU limiet van 3%). Om aan de EU norm te voldoen, zou er nog eens €2 miljard bezuinigd moeten worden. Hiermee laait de discussie weer op of we het tekort moeten laten oplopen om zodoende de economie niet de nek om te draaien (neo-Keynesiaans), of dat we strenger moeten bezuinigen om het vertrouwen van de financiële markten te behouden (neoliberaal). Nu is er voor beide standpunten wat te zeggen, maar uiteindelijk is het allemaal een vorm van symptoombestrijding.

Peppie

De neo-Keynesiaan wil het tekort laten oplopen om zo de economie een steuntje in de rug te geven, maar dit is in de huidige omstandigheden net zo iets als een gokverslaafde die nog meer geld gaat lenen om de illusie van betere tijden nog een paar dagen te verlengen. Als het overheidstekort oploopt, dan zal dat ene bouwbedrijf, die meubelboulevard en de autodealer op de hoek het nog even langer kunnen volhouden. Maar wat dan? Wachten op een ridder op een wit paard? Een nog hoger tekort (meer lenen)? Kortom, deze strategie is een zeer dure vorm van uitstel, maar biedt geen enkele oplossing.

En Kokkie

De neoliberaal wil het tekort op -3% (en lager) hebben om zo het vertrouwen van de markt te behouden. Op zich is dit een prima gedachte; de markt verschaft immers het kapitaal en als deze vertrouwen heeft in een land dan is de rente op zo een lening laag. Landen die een rotzooi maakten van hun overheidtekorten (en gerelateerde staatsschulden) betalen inderdaad ook meer rente wat nadelig kan zijn. Maar is er nog wel een markt? De ECB, de Fed en de centrale banken van Zwitserland, Japan, VK en zo verder zijn allemaal actief op de markt om de
marktparticipanten een kant op te laten gaan.
Deze manipulatie is inmiddels zo groot dat de prijzen die de markt afgeeft absoluut niet realistisch zijn (vr 28 sep 2012, 17:29 U wordt genept!). Deze en andere vormen van financiële repressie kunnen een tijd succesvol zijn, maar alleen in het pappen en nathouden; niet in het oplossen van de problemen.

Het ware verhaal

Waar zit het probleem dan wel? Allereerst hebben de regeringen een heel gekke mix van neo-Keynesiaans en neoliberaal beleid en daarnaast een gekke interpretatie van beide. Het manipuleren van koersen is daar een voorbeeld van. Als we de economische dogma’s vergeten, is het probleem niet zo moeilijk vast te stellen. Nederland (en de VS, VK, Japan, EU, et cetera) hebben veel te hoge schulden (zowel bij de overheden, bedrijven, alsmede particulieren).
Door deze schulden heeft er een misallocatie plaatsgevonden. Simpel gezegd houdt dit in dat door een overvloed aan leningen en slecht overheidsbeleid bepaalde (kunstmatig hoge) consumptie op gang is gekomen (van auto’s, TV’s, huizen, en zo verder) die tot hogere investeringen hebben geleid bij fabrikanten (de autofabrikant, de elektronica bedrijven, de bouwbedrijven, de hypotheekbanken en zo verder).

Dit geeft de illusie van economische voorspoed maar het is allemaal op de pof. Deze leningen moeten terugbetaald worden en met interest. Als de geleende gelden zijn ingezet voor consumptie staat daar dus geen extra inkomen tegenover. Uiteindelijk leidt dit tot problemen want de lening (op de auto, TV, huis, et cetera) moet wel worden afbetaald. Tot nog toe was de "oplossing" om meer geld te lenen om zo het ene gat met het andere te vullen.
Maar banken kunnen/willen nu niet nog meer geld uitlenen waardoor dit piramidespel instort. En dit is nog niet eens het gehele probleem want de kunstmatige hoge consumptie heeft ook perverse impulsen afgegeven. Bedrijven zagen meer vraag en hebben daarom meer geïnvesteerd om aan deze extra vraag te voldoen. Nu deze consumptie niet meer plaats kan vinden staan er te veel fabriekshallen, is er te veel personeel en zo verder. Krediet (en overheidsuitgaven) hebben dus juist tot een scheefgroei geleid. De correctie die ons te wachten staat is daarmee een uiterst pijnlijke.

Echte oplossing

Al met al zijn de maatregelen die nu overwogen worden hooguit een vorm van uitstel of symptoombestrijding. De echte oplossing zit in het afschrijven van schulden (dit raakt iedereen, bijvoorbeeld in pensioenen), zorgen dat er nooit meer zo veel geleend kan worden (aanpassen bankregulatie, boekhoudregels,pensioenregels, en zo verder) en zorgen dat iedereen (overheden, bedrijven en particulieren) de juiste impulsen krijgen. Verder houdt dit in dat de
overheid zeer sterk moet inkrimpen en dat het maakbare maatschappij denken eindelijk om zeep moet worden geholpen (Misdaad van de eeuw)

De verantwoordelijkheid moet zo laag mogelijk liggen, dus eerst bij burger, dan bij gemeente, dan bij provincie en dan pas bij overheid. Deze moeten dan weer in toom gehouden worden met het referendum wapen ( www.tref.eu/forum/161-de-Schuldencrisis/...oor-de-EU.html#34440 ). Dit zijn echte oplossingen, maar daar doen ze niet aan in Den Haag.


Alexander van Sassen Elsloo
Telegraaf.
Laast bewerkt: 9 jaren 9 maanden geleden door katertje.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, tukker, dirko, gnor

Gelieve Inloggen om deel te nemen aan het gesprek.

Meer
9 jaren 10 maanden geleden - 9 jaren 9 maanden geleden #34554 door katertje
Nederland is verraden. Onze samenleving is weggezakt in een moeras van dogma’s, politiek gekissebis, mentale corruptie, vooroordelen, misconcepties en waanbeelden. Dit is een zelfvoedend systeem waar een partij een reactie instigeert in de andere en zo verder. Resultaat is dat iedereen zich bezig denkt te houden met de oorzaken van de problemen terwijl ze in feite alleen maar bezig zijn met de symptomen. Dit vraagt om een trip naar de oerwortel van al onze problemen.

Wij vormen een complex geheel

Om tot de oerwortel van onze problemen te komen moeten we eerst beseffen wie/wat we nu eigenlijk zijn. Dit klinkt wellicht wat zweverig maar dat is het niet. Waar ik op doel is dat ieder individu (met haar acties en interacties) met anderen tezamen (in de woorden van Hayek) een complex spontaan systeem vormen. Vanuit het individu en de interacties tussen individuen ontstaat er een systeem van (onder andere) omgang, van economie en van bestuur. Dingen die als belangrijk worden geacht krijgen een relatief hoge waardering (omgang), een relatief hoge prijs (economie) en relatief veel aandacht van bestuurlijke organen (zoals overheden). Uiteindelijk is de maatschappij een groot complex spontaan systeem waarbinnen zich weer kleinere complexe spontane systemen opereren en zo verder. Hoe zich dit uiteindelijk heeft ontwikkeld is zo complex dat niemand, geen computer of wie of wat dan ook dit van te voren voorspeld zou kunnen hebben. Het feit dat we met z’n allen een ultra complex systeem vormen is een uiterst belangrijke gevolgtrekking, waar ik later op terug zal komen.

Het systeem draait zich om

De oerwortel van onze problemen is ruwweg tweedelig. Het eerste deel is dat het systeem zich omdraait. In plaats van dat de meeste acties en reacties uit het individu van onderin voortkomen, zijn het nu met name dat overheden (al dan niet tezamen met grote bedrijven) die een steeds grotere stempel drukken van bovenaf. Deze beweging van het individu naar het collectief is uiterst schadelijk gebleken. De intenties zijn over het algemeen goed, maar het uiteindelijke resultaat is in- en inslecht. Het zijn dan met name de “onverwachte” bijwerkingen die zo schadelijk zijn. Waar eerst een individu of individuen onderling verantwoordelijk waren voor zichzelf dan wel voor elkaar, is deze morele plicht steeds meer verlegd naar de overheid. Deze beweging naar het collectief heeft juist tot een minder socialere samenleving geleid. Waar er eerst (noodzakelijkerwijs) verantwoordelijkheid (morele plicht) en een hechte band bij en tussen individuen bestond, is het nu de overheid die voor alles verantwoordelijk wordt geacht (recht).

De samenhang tussen de individuen is verwaterd en vertroebeld. De eigen verantwoordelijkheid (plicht) is naar de achtergrond verdwenen. Waar er eerst vele prikkels waren om een bepaald gedrag wel of niet te vertonen, zijn deze weggemoffeld in naam van een socialere samenleving. In plaats daarvan houden individuen zich met name bezig met de rechten die ze (denken te) hebben vis-à-vis de overheden. Onze maatschappij is van een verzameling volwassen en verantwoordelijke mensen verandert in een situatie die zich laat vergelijken met een groep verwilderde en afhankelijke kinderen in een snoepwinkel. Deze snoepwinkel wordt beheerd door de overheid en de meerderheid van de individuen, organisaties en bedrijven proberen allemaal een zo groot mogelijk deel van de snoepwinkel toe te eigenen. Het systeem wat er nu is, is alles behalve sociaal. Het is ook geen kapitalisme. Wat het wel is? Een kleptocratie, waar een selecte groep alle macht naar zich toegetrokken heeft en waar het individu niets meer is als een junkie op zoek naar een volgende shot.

Afhankelijkheid creëert arrogantie bij anderen

Het tweede deel van de oerwortel van onze problemen is een natuurlijk gevolg van wat ik hiervoor heb benoemd. Waar het individu zich steeds afhankelijker opstelt vis-à-vis de overheid, neemt de arrogantie bij onze leiders alleen maar toe. We vragen immers constant om overheidsingrijpen om onze problemen op te lossen. Dit voedt de overtuiging bij onze leiders dat ze van bovenaf de wereld kunnen en moeten besturen. Of het nu links, midden of rechts is, allen denken dat de maatschappij maakbaar is. Probleem is dat dit ontzettend ver van de werkelijkheid afstaat. Bij het begin van deze column heb ik de complexiteit van onze samenleving beschreven met de gevolgtrekking dat niemand de huidige situatie kan voorspellen. Dit betekent ook dat als een overheid van bovenaf ingrijpt in het handelen van het individu, zij ook niet kunnen voorspellen wat er daardoor gaat gebeuren. Met al dat goedbedoelde (en soms minder goed bedoelde) overheidsingrijpen zijn er onherroepelijk ook allerlei onvoorziene bijwerkingen.

Voorbeelden van maakbare samenleving fiasco’s

Hebben de hypotheekrenteaftrek en huursubsidiestelsel de Nederlandse woonmarkt geholpen? Nee, onze huizenmarkt is totaal krom en de eindafrekening nadert met rasse schreden. Heeft financiële regulering geleid tot een conservatieve financiële huishouding bij burgers, bedrijven en overheden? Nee, want schuld werd beloond en sparen werd bestraft, iets wat nog steeds het geval is. Heeft de EU tot Europese eenheid en stabiliteit geleid? Nee, de onderlinge verschillen en tegenstelling zijn nu geëxplodeerd. De EU ligt overhoop met de nationale regeringen, de nationale politiek is op haar beurt zelf verdeeld, en de Europese volkeren beginnen zich steeds radicaler te uiten. Grote protesten (steeds vaker met gewelddadig karakter), raciale spanningen (zoals feit dat ongeveer 7% van de Griekse kiezer de Griekse Nazi partij steunt), en het feit dat persvrijheid onder druk staat (zie Spanje en Griekenland en de geplande eurotop over het de mondsnoeren van “populisten en nationalisten”) zijn allen resultanten van het verbroederende EU beleid.

Heeft de euro dan gebracht wat de leiders hadden verwacht? Nee, de PIIGS (Portugal, Ierland, Italië, Griekenland en Spanje) konden door de euro opeens goedkoop lenen wat leidde tot een investerings- en consumptiefestijn die onze export naar de PIIGS tot kunstmatige hoogte hebben gebracht. Maar deze bonanza leverde te weinig op voor de PIIGS want ze kunnen nu hun schulden niet meer betalen. Nu zitten ze met een kapotte economie en een schuldenberg die geheel Europa overschaduwt en ons uiteindelijk mee ten onder zal trekken. Dit zijn nog maar een paar voorbeelden waar maakbare samenleving beleid van bovenaf (met een totaal gebrek aan respect voor het individu) tot een totale puinhoop heeft geleid.

Het zwakke punt van de oerwortel

Een wortelstelsel is gemaakt om het systeem wat eraan verbonden is te voeden. Het is daar waar de oplossing voor een verziekt systeem gezocht moet worden. Hoe een gezond systeem er dan wel uit moet zien, daar ga ik het volgende week over hebben. Maar voor nu is het belangrijk dat we ons realiseren dat de oerwortel van onze problemen zich voedt aan ons. Het zijn (en ik generaliseer) u en ik die verantwoordelijk zijn voor de huidige puinhoop. Wij voeden dit kromme systeem; het zijn wij die het alsmaar hebben over onze verworven rechten en tegelijkertijd de bijkomende plichten totaal negeren. Omdat wij continu vragen om hulp van en interventie door de overheid heeft een zelfvoedend systeem zich opgericht die ons over een pad vol pijn heeft geleid.

De vooruitzichten zijn zowaar nog slechter. Het verraad aan Nederland is dus niet zo zeer door de overheden en het selecte groepje machtige mensen gepleegd, maar door ons allen. Wij hebben onszelf verraden als individu en daarmee Nederland. Zoals Supertramp het zo mooi verwoord heeft in hun lied Crime of the Century , Who are these men of lust, greed, and glory? Ripp off the masks and let’s see. But that’s not right, oh no what’s the story? There’s is you and there’s me. Met deze (zwaar generaliserende) gevolgtrekking kunnen we op een positieve noot eindigen, want uiteindelijk hebben wij als individuen de macht om hier verandering in te brengen.

Alexander Sassen van Elsloo
Laast bewerkt: 9 jaren 9 maanden geleden door katertje.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, geus, Marianne, dirko, gnor

Gelieve Inloggen om deel te nemen aan het gesprek.

Moderators: dirko