Antwoord: UPDATES en INFO: Regime change IRAN ?

Opmerking: U plaats het bericht als een 'gast', u kunt niet meer het bericht bewerken of verwijderen
Please Inloggen or Registreren to skip this step.

Uw e-mailadres wordt nooit getoond op de site.
X

Onderwerp geschiedenis van: UPDATES en INFO: Regime change IRAN ?

Toon max. de laatste 12 berichten - (Laatste bericht eerst)

1 maand 6 uren geleden

Nadat de Iraanse media gisteren melden dat de Iraanse tanker Grace 1 door de Britten vandaag zou worden vrijgelaten bevestigde ook het Britse sensatieblad The Sun woensdagavond dat dit vandaag zou gebeuren, zich daarbij baserend op bronnen uit de omgeving van de eerste minister Fabian Picardo, de lokale zetbaas van de Britten in Gibraltar.

John Bolton faalt (opnieuw)
Toch probeerde Verenigde Staten vandaag nog de vrijlating van die Iraanse tanker te verhinderen door via een eigen klacht zelf beslag te leggen op de Grace 1. John Bolton, strateeg achter het oorlogsbeleid van de VS rond Iran, was van zondag tot dinsdag in Londen en moet blijkbaar achter de nu tevergeefs gebleken poging zitten. Toen het Iraanse schip werd aangeslagen noemde hij dit trouwens ‘excellent nieuws’.

De rechter in Gibraltar heeft de vraag van de VS echter gewoon naar een andere rechtbank verwezen maar intussen is dat schip al weg. Op welke gronden de VS hier poogde het Iraanse schip toch nog aan te slagen weigerde men in de VS blijkbaar te zeggen. Deze tanker werd door de Britten op 4 juli dit jaar gekaapt toen deze door de Straat van Gibraltar voer, een internationale waterweg waar schepen er bij internationale wet normaal de vrije doorgang hebben.
Ditmaal echter gebruikten de Britten het nepargument van de Europese sancties – Dit op een ogenblik dat de Britten bijna weg zijn uit de EU - tegen Syrië want die supertanker, stelde Londen, was op weg naar de raffinaderij van Banyas in Syrië.

Voorbedachte rade
Een bizar verhaal want die Syrische haven is te klein om supertankers te ontvangen. Iraanse schepen met olie voor Banyas varen dan ook steeds door het Suezkanaal. Om uit de impasse te raken stelde de vorige Britse minister van Buitenlandse Zaken Jeremy Hunt dan voor dat Iran de garantie gaf dat de olie niet voor Syrië bestemd was. De premier van Gibraltar Fabian Picardo, liet de aangeslagen Iraanse supertanker Grace 1 dan maar vrij. Te hoog gegrepen voor de Britten.

Een onmogelijke eis voor Teheran want dat aanvaarden zou beteken dat Iran zich neerlegde bij dit Brits beleid rond de Straat van Gibraltar. Het zou het aanvaarden door Iran betekenen van een grove schending van het zeerecht. Niemand is daar trouwens mee gediend, zeker ook een zeevarende mogendheid als het Verenigd Koninkrijk kan dat missen.
Bovendien varen er via de Straat van Gibraltar regelmatig schepen voor Syrië zonder dat men die ooit verontrust. Er zijn zelfs Russische schepen met wapens voor het Syrische leger bij. Het aanslagen van een Russisch schip zal Londen wel niet durven maar een Iraans dachten ze blijkbaar nog wel aan te kunnen.

Verkeerd gegokt
Wel is duidelijk dat alles met voorbedachten rade gebeurde. Zo werd de dag voor de kaping in Gibraltar de wet gewijzigd om het breken van de Europese sancties betreffende Syrië strenger aan te kunnen pakken. Ook stuurde men diezelfde dag 40 mariniers vanuit London om het schip te kapen. Op verzoek van de VS stelden de Spanjaarden.
Toen het verhaal over die vrijlating gisteren vanuit Iran lekte poogde men in Londen en Gibraltar nog te doen alsof het allemaal onzin was. Maar wie goed de verklaring van gouverneur Picardo las zag in wezen dat het Iraanse verhaal klopte. En dat bleek deze ochtend toen Picardo dan verklaarde zich niet meer te zullen verzetten tegen de vrijlating van het schip en zijn bemanning.

Schaakmat
De Iraniërs hadden de Britten immers schaakmat gezet door op 19 juli de onder Britse vlag varende olietanker Stena Impero eveneens aan te slaan. Onder meer omdat deze vuil in de zee had gedumpt en een vissersvaartuig hadden aangevaren en niet had gestopt. In theorie onder zeerecht voldoende om het schip voor verder onderzoek aan de kaai te leggen.

De onder Britse vlag varende en door Iran aangeslagen tanker de Stena Impero zal na de vrijlating van de Grace 1 ongetwijfeld eerstdaags ook kunnen doorvaren. Na natuurlijk, zoals in Gibraltar, de nodige officiële plichtplegingen voor de rechtbank.
Argumenten die echter weinig steek hielden. Immers diezelfde 19 juli had men in Gibraltar de verdere aanhouding tot 15 augustus van het schip bevolen. Waarbij de Iraniërs en de Britten de dag voordien in Londen tevergeefs overlegden. Iran nam simpelweg weerwraak. En zoals verwacht waren het de Britten die in deze kwestie het eerst door de knieën gingen.

Uit de zaak blijkt ook nog maar eens de ware internationale positie van de Britten. De in wezen lachwekkende poging van de vorige Britse regering om onder Europese vlag een flottielje samen te stellen dat Iran moest afschrikken raakte in de EU nergens. Waarom zou men die Britten met hun Brexit nog helpen om zo de spanning in de regio nog verder te verhogen? Londen en minister Hunt moeten dat zo geweten hebben. Maar de vraag klonk mooi.
En daar het antwoord neen was konden de Britten niets anders dan bij grote broer Uncle Sam gaan om bescherming te vragen. Bescherming voor wat? Wat de regering van Boris Johnson desondanks ook deed.

Deze regering van Brexitiers die in de media luid roept van ‘de controle terugnemen’ (van de EU) geeft in de realiteit echter alle controle aan de VS.
In de Angelsaksische wereld zijn er wat betreft de EU twee opties: De EU via infiltratie door Londen aan de VS binden, of de EU verzwakken via de Brexit. Waarbij men ook reeds allerlei sancties in gereedheid brengt.

En desnoods stookt men de interne tegenstellingen in de EU verder aan en krijgen wij ook hier kleurenrevoluties zoals nu in Hong Kong. De Amerikaanse politieke strateeg Steve Bannon is hier trouwens al neergestreken
Hadden de Britten in de EU nog enige medezeggenschap dan zal men nu als klein jongetje alles moeten slikken wat Washington hen zal bevelen. Misschien kan Washington van hen de overdracht van de controle over Gibraltar eisen.

Alhoewel...dat hebben ze in de praktijk toch al grotendeels?

1 maand 2 dagen geleden

UPDATE 18.23 uur.

De Iraanse olietanker Grace 1 is vrijgegeven door Gibraltar. Dat zou eigenlijk al eerder vandaag gebeuren, maar een lastminuteverzoek van de Verenigde Staten om het schip aan de ketting te houden, leidde tot vertraging.

Het verzoek van het ministerie van Justitie van de VS was gebaseerd op "een aantal nieuwe beschuldigingen", die door de rechtbank zijn overwogen. Wat die nieuwe beschuldigingen inhouden is niet bekend, de documenten zijn niet vrijgegeven.

Volgens een verslaggever van Al Jazeera valt de Grace 1 niet langer onder de jurisdictie van Gibraltar. Het schip vaart niet meer onder Panamese vlag. Bovendien zou door de Iraanse overheid de verzekering zijn gegeven dat de olietanker niet naar Syrië gaat. Wanneer het schip vertrekt en waar het naartoe vaart, is niet bekend.

De Grace 1 is geladen met twee miljoen vaten olie. Het schip werd in juli tegengehouden bij Gibraltar, omdat het vanuit Iran op weg zou zijn naar Syrië. Door Europese sancties is de verkoop van olie aan Syrië verboden, onder Amerikaanse sancties mag Iran helemaal geen olie verkopen.
Als reactie op het tegenhouden van de Grace 1, stopte Iran twee Britse tankers in de Straat van Hormuz. Dat leidde tot een diplomatieke crisis tussen Iran en Groot-Brittannië. Groot-Brittannië stuurde verschillende oorlogsschepen naar de Perzische Golf om de Britse belangen te beschermen en vrije doorvaart te garanderen.
Het Nederlandse kabinet overweegt om een fregat naar de Straat van Hormuz te sturen, als bijdrage aan een internationale zeemacht. De Amerikaanse minister van Defensie heeft daar om gevraagd. Volgende week wordt daarover een besluit genomen.

1 maand 2 dagen geleden

UPDATE 18.23 uur.

De Iraanse olietanker Grace 1 is vrijgegeven door Gibraltar. Dat zou eigenlijk al eerder vandaag gebeuren, maar een lastminuteverzoek van de Verenigde Staten om het schip aan de ketting te houden, leidde tot vertraging.

Het verzoek van het ministerie van Justitie van de VS was gebaseerd op "een aantal nieuwe beschuldigingen", die door de rechtbank zijn overwogen. Wat die nieuwe beschuldigingen inhouden is niet bekend, de documenten zijn niet vrijgegeven.

Volgens een verslaggever van Al Jazeera valt de Grace 1 niet langer onder de jurisdictie van Gibraltar. Het schip vaart niet meer onder Panamese vlag. Bovendien zou door de Iraanse overheid de verzekering zijn gegeven dat de olietanker niet naar Syrië gaat. Wanneer het schip vertrekt en waar het naartoe vaart, is niet bekend.

De Grace 1 is geladen met twee miljoen vaten olie. Het schip werd in juli tegengehouden bij Gibraltar, omdat het vanuit Iran op weg zou zijn naar Syrië. Door Europese sancties is de verkoop van olie aan Syrië verboden, onder Amerikaanse sancties mag Iran helemaal geen olie verkopen.
Als reactie op het tegenhouden van de Grace 1, stopte Iran twee Britse tankers in de Straat van Hormuz. Dat leidde tot een diplomatieke crisis tussen Iran en Groot-Brittannië. Groot-Brittannië stuurde verschillende oorlogsschepen naar de Perzische Golf om de Britse belangen te beschermen en vrije doorvaart te garanderen.
Het Nederlandse kabinet overweegt om een fregat naar de Straat van Hormuz te sturen, als bijdrage aan een internationale zeemacht. De Amerikaanse minister van Defensie heeft daar om gevraagd. Volgende week wordt daarover een besluit genomen.

1 maand 2 dagen geleden

Het Amerikaanse ministerie van Justitie heeft op het laatste moment een verzoek ingediend bij de autoriteiten in Gibraltar om de vrijlating van de in beslag genomen Iraanse supertanker Grace 1 te stoppen.

Grace 1, die Iraanse olie vervoert, werd op 4 juli door de Royal Marines tegengehouden, waardoor een impasse met Teheran ontstond.
Het schip zou worden vrijgelaten nadat de procureur-generaal van Gibraltar had aangegeven dat er geen verdere aanhoudingsbevel meer zou komen.

Maar het verzoek van de VS zal in overweging worden genomen, met een rechtszitting voor 15.00 uur BST.
Gibraltar zei dat het verzoek van de VS gebaseerd is op een “aantal beschuldigingen die nu in overweging worden genomen”.

Het Britse ministerie van Buitenlandse Zaken zei dat het niet in staat was om commentaar te geven op het verzoek van de VS.

Een woordvoerder van de regering van Gibraltar bevestigde ook dat de politieprocedures tegen vier bemanningsleden, waaronder de kapitein – een Indiaas staatsburger – waren beëindigd.

Het juridische team van de bemanning vertelde de BBC dat de politie had gezegd dat dit te wijten was aan acties van de Iraanse regering, en dat het niet langer in het algemeen belang was om door te gaan.

De 28 bemanningsleden zijn Indiërs, Russen, Letten en Filippijnen en hebben 43 dagen aan boord van het schip doorgebracht.
De kapitein van de Grace 1 zei in een verklaring: “Ik ben dankbaar voor mijn vrijlating. En ik ben iedereen dankbaar die mijn vrijlating in mijn juridische team heeft vergemakkelijkt”.

De tanker werd in beslag genomen nadat de regering van Gibraltar had gesuggereerd dat hij op weg was naar Syrië, in strijd met de EU-sancties.
De autoriteiten van Gibraltar hebben sindsdien van de kapitein van het schip en Iran de verzekering gekregen dat Grace 1 niet naar Syrië zou gaan.
Bron: BBC

1 maand 1 week geleden

China overweegt olietankers in de Golfregio te beschermen als de spanningen in de regio toenemen. Dat zei Ni Jian, de Chinese ambassadeur in de Verenigde Arabische Emiraten, eerder deze week in een verklaring tegenover Reuters. Hij benadrukte dat het conflict tussen de Verenigde Staten en Iran op een vreedzame manier en via een diplomatieke route opgelost moet worden.

De Verenigde Staten kwamen vorige maand met het voorstel om de scheepvaartroutes in de regio te beschermen, maar tot op heden is er weinig animo voor een Amerikaanse missie. Europese bondgenoten als Spanje en Duitsland hebben al laten weten dat ze geen missie willen steunen die onder leiding komt te staan van de Verenigde Staten. Alleen het Verenigd Koninkrijk steunt dat initiatief.

China steunt Iran
China heeft zich in het verleden meestal afzijdig gehouden van de ontwikkelingen in het Midden-Oosten, maar dat lijkt de laatste jaren verandering in te komen. Dat komt mede door het opzeggen van de internationale deal met Iran door de Verenigde Staten. De Amerikaanse regering legde vervolgens sancties op aan de oliesector van Iran, waardoor ook China gedupeerd werd. Zo werden er onlangs nog sancties opgelegd aan de Chinese olie-importeur Zhuhai Zhenrong.

China is een belangrijke afnemer van Iraanse olie en heeft dus belang bij het in stand houden van de handelsrelatie. De Amerikaanse sancties proberen deze relatie te verstoren, maar China is niet van plan gehoor te geven aan de eisen van de Verenigde Staten. Sterker nog, China lijkt de oliehandel van Iran te faciliteren door een deel van haar opslagcapaciteit aan te bieden.



Bron: Frank Knopers
Geotrendlines

1 maand 2 weken geleden

Duitsland sluit zich niet aan bij een door de VS geleide marinemissie om het scheepvaartverkeer in de Straat van Hormuz te beschermen. Dat heeft minister Maas van BuZa verklaard. De beslissing van Nederland zal naar verwachting in augustus vallen.

Maas zegt dat een verdere escalatie van de spanningen rond Iran moet worden vermeden en dat de crisis niet militair kan worden opgelost.

De Britten hadden een eigen plan voor een Europese missie in de Straat van Hormuz gelanceerd om Iraanse aanslagen op olietankers te voorkomen.
Berlijn beraadt zich hierover nog.

Duitsland wijst volgens de NOS naar het UK, dat een eigen plan in de aanbieding heeft. Had, eigenlijk, want het voorstel werd gedaan door minister Hunt, die de tweestrijd om het premierschap verloor van Boris Johnson. Alles wees er op dat het voorstel dan ook in die context moest worden gezien. Formeel is het niet ingetrokken, maar informeel zal het UK vast en zeker duidelijk maken dat het voorstel niet meer van toepassing is. Want in het achterhoofd van premier Johnson zal spelen dat het óók een olijftak was richting Brussel die voor de meer EU-gezinde Hunt extra waarde had, maar voor Johnson in het geheel niet.

1 maand 2 weken geleden

De onder Britse vlag varende olietanker Stena Impero werd, gebruik makend van vermoedelijke drogreden, aangeslagen door Iran. Wat te verwachten was. Of hoe de Britse regering van Theresa May zich in de eigen voet schoot. Blijkbaar was de herrie met Brexit voor haar nog
niet genoeg. Die Conservatieven toch.

Dat men niet met de voeten van Iran moet spelen bleek trouwens vrij snel. De dag na onderhandelingen in Londen tussen de gouverneur van Gibraltar, de Britse minister van Buitenlandse Zaken en de Iraanse ambassadeur en nadat diezelfde dag een rechtbank in deze Britse kolonie besloot de aanhouding van de bemanning van de Grace 1 tot 15 augustus te verlengen sloeg Iran toe. Men kaapte dan maar een onder Britse vlag varend schip.

Een oog voor een oog klonk het in Bijbelse termen. Waarna de nu ontslagen Jeremy Hunt als minister van Buitenlandse Zaken stelde dat Iran dan maar de gevolgen zou moeten dragen. Waarop hij zijn Europese (sic) collega’s opriep om een Europese vloot samen te stellen om de Straat van Hormuz te bewaken. Een lachwekkend idee.

Stikken in eigen moeras
Officieel klonk er in Brussel sympathie voor de Britse problemen maar men liet de Britten gewoon stikken in hun eigen moeras. En hier verder doen met de VS wilden de Britten in geen geval. De door Israël en de Amerikaanse nationale veiligheidsadviseur John Bolton verhoopte oorlog ziet men ook in Londen niet zitten. Dat gaat hen gewoon veel te ver.

En dus zit er voor de Britten niets anders op dan door de knieën te gaan en achter de schermen met Iran een geheim akkoord te maken waarbij beide schepen vrij komen. Vermoedelijk eerst de Iraanse in Gibraltar aangeslagen tanker.

En zoals te verwachten steunde de Britse media, van The Sun over Reuters, BBC, The Guardian tot en met The Financial Times verenigd de oerdomme arrogantie van hun regering. Waarmee ze nogmaals hun totale onbetrouwbaarheid bewezen. Dat de Straat van Gibraltar een internationale waterweg is waar er vrijheid van navigatie is verzweeg men.

In het geval van de Straat van Hormuz vlakbij bij Iran schreeuwen diezelfde media dan weer heel luid over ‘het recht op de vrijheid van navigatie’. Zoals men er eensgezind eveneens netjes vergat te schrijven dat het olie-embargo tegen Syrië alleen slaat op schepen van de EU en niet op die van andere landen zoals Iran. De Britse media zijn gewoon slaven van hun regering.

Er varen trouwens regelmatig Russische schepen door deze Straat van Gibraltar met wapens voor Syrië aan boord. Maar die durven de ‘dappere’ Britse mariniers niet kapen. Ze zouden het eens moeten durven doen. Maar met Iran dacht men in Londen zo te zien echter een zacht gekookt eitje te hebben. Mis.

Waar zou Penny Mordaunt de nu afgezette Britse minister voor Defensie en hier de vermoedelijke verantwoordelijke trouwens eindigen? Waarschijnlijk in de totale anonimiteit. Of als bemanningslid van een tanker in de Perzische Golf misschien. Ze zullen er haar graag zien komen.

Willy Van Damme, onderzoeksjournalist
willyvandamme.wordpress.com/2019/07/28/little-britain-en-iran/

1 maand 3 weken geleden

Het is dus onmogelijk – tenzij de kapitein (bij drukke vaargebieden staat de kapitein dikwijls mee op de brug naast de stuurman) poepeloere zat was, een zelfmoordpoging wou ondernemen of een verrader was – dat de Grace I in het verkeerde vaarvak voer, hiermee een botsing met een ander vaartuig riskerende.

Bijgevolg kon de Grace I zich niet in de Britse territoriale wateren ten noorden van de middellijn van de Straat van Gibraltar bevonden hebben toen de Britten het enterden. We mogen er toch redelijk gerust in zijn dat de reder zijn kapitein, gezien de hoogst explosieve situatie, met behoorlijk expliciete instructies voorzien had. Bovendien gaat men niet lichtzinnig om met een schip van 331 m lengte. De kapitein, eerste stuurman en vervolgens tweede en derde stuurman werden gearresteerd. Bij vesseltracker lezen we dat de tanker tot 90 dagen kan vastgehouden worden. Op 15 augustus komt de zaak opnieuw voor (zie hieronder):

Latest news
Tanker may remain detained for up to 90 days
Sat Jul 20 18:31:43 CEST 2019Timsen
The “Grace 1” may be detained for up to 90 days unless an application is made for its forfeiture or proceedings are instituted against any person for an offence. The vessel can then only be released when the proceedings are closed. Aug 15 has been set as the date for a new hearing. The Chief Minister of Gibraltar has discussed the issue of crude oil tanker with the Prime Minister of Britain.
U.K. authorities have stated that they would facilitate the release of crude oil tanker Grace 1, if they were given a guaranteed destination that would not violate the sanctions.

Dit gezegd zijnde, zelfs indien de Grace I om de een of andere reden van de normale navigatieroute zou afgeweken hebben, dan nog zou het Verenigd Koninkrijk niet gemachtigd geweest zijn het schip te enteren. Dergelijke actie is compleet in strijd met het wereldakkoord – de Conventie van de V.N. over het Zeerecht. Art. 37 tot 44 van dit akkoord, geratificeerd door niet minder dan 167 staten, inbegrepen het V.K. en de EU, voorzien een “transit doorvaart” voor internationale vaargeulen zoals de Straat van Gibraltar, die de vrijheid van navigatie voor de handelsscheepvaart garandeert. Deze stipuleert uitdrukkelijk het verbod voor aangrenzende staten de doorvaart van handelsschepen te verhinderen, afgezien van enkele zeer beperkte uitzonderingen.

De paragrafen laten aangrenzende staten toe enkele wetten aangaande de veiligheid van navigatie, van pollutie controle, verbod op visvangst en het “laden of lossen in tegenspraak met de douane, de fiscale, immigratie of gezondheidswetten en voorschriften” toe te passen, maar voor geen enkele andere reden. De Britse entering van de Grace I had duidelijk geen enkel verband met eender welk van bovengenoemde uitzonderingen en is dus een inbreuk op het akkoord.

Het bewijs duidt bovendien aan dat de Britse actie deel uitmaakten van een groter geheel, gecoördineerd door Trumps regering om de druk op de Iraanse economie te verhogen door de Iraanse exportmogelijkheden te beperken.

De verklaring door de eerste minister van Gibraltar hield in dat de beslissing om het schip te enteren genomen was na de ontvangst van “informatie” die “redelijke twijfel” voor het vermoeden gaf dat het schip olie vervoerde naar de Syrische Banyas raffinaderij. Informatie die verkregen was via een regering die noch door Gibraltar, noch door het Verenigd Koninkrijk bekend gemaakt wilde worden.

Jonathan Beale, verslaggever over defensie bij de BBC: “Het schijnt dat de informatie van de VSA kwam.”

Joseph Borrell, de Spaanse MinBuZa stelde op 4 juli dat de Britse entering volgde “op een verzoek van de VSA aan het V.K.” Op 19 juli schreef de Londense Reuters correspondent Guy Falconbridge: “Verschillende diplomatieke bronnen zeggen dat de VSA het V.K. verzocht het schip in beslag te nemen.”

Als klap op de vuurpijl voor Boltons betrokkenheid in het Britse plan kwam dan het intrekken van de Panamese vlag voor het Grace I.
Menig Iraans schip met diverse cargo’s voer onder Panamese vlag. Maar toen de Trump regering economische sancties voor Iran her-invoerde in oktober 2018, was daar ook een verbod op industriële diensten zoals verzekering en herverzekering inbegrepen. Deze beslissing werd begeleid door politieke druk op Panama om het varen onder Panamese vlag van 59 Iraanse schepen in te trekken. Vele schepen Iraanse waren (semi) eigendom van de Iraanse staat. Zonder deze vlagstatus konden de Iraanse schepen geen verzekering voor de ladingen krijgen.Dit had tot doel havens, kanaaluitbaters en privé bedrijven te ontmoedigen Iraanse tankers te ontvangen. Brian Hook (VSA Binnenlandse Zaken), verantwoordelijke voor de sancties, waarschuwde hen in november dat zijzelf zouden verantwoordelijk zijn voor eender welke kosten, veroorzaakt door een ongeval, bij een zelfverzekerde Iraanse tanker.

Maar de Grace I was een geval apart omdat het schip nog steeds onder Panamese vlag voer toen het zijn verre reis rond Afrika begon op weg naar de Middellandse Zee. Op 29 mei werd de Grace I van de vlaggenlijst geschrapt, net nadat het schip aan zijn reis begonnen was.

De beslissing werd genomen nadat de Panamese Nationale Veiligheidsraad een waarschuwing had wereldkundig gemaakt dat de tanker “misschien wel betrokken was bij het financieren van terrorisme door steun te verlenen aan destabiliserende activiteiten van bepaalde regeringen geleid door terroristische groeperingen”. Let wel: zonder vermelding van enig bewijs dat de Grace I betrokken was bij terrorisme.



Wie had er contact met de Panamese veiligheidsraad?
Wie had er contact met de Panamese veiligheidsraad? John Bolton
Zijn doel: de Grace I, hulpeloos en rechteloos zonder de bescherming van een vlag, nodig om te varen of in een haven te verwijlen. Deze touwtrekkerij samen met de Britse vazallenactie was een volgende episode in de speciale Amerikaanse pogingen om Iran droog te leggen, om Iran te beletten deel te nemen aan de basisrechten van mondiale economie.
Iraanse tegenactie
Keren we terug naar de Iraanse tegenactie: de entering van de Stena Impero, varend onder Britse vlag, in een andere zeegeul, de Straat van Hormuz. Het Verenigd Koninkrijk vindt dat er geen vergelijk mogelijk is vermits de Grace I olie vervoerde, bestemde voor Syrië en derhalve alle maatregelen toegelaten zijn.

Je hoeft geen Einstein te zijn om in de entering van Stena Impero door Iran een poging te zien om een ruil te forceren. Of de Stena Impero nu wel of niet een vissersboot aangevaren heeft zonder zich om de boot en/of bemanning te bekommeren, doet niets (meer) ter zake. Misschien of waarschijnlijk is het accident verzonnen.

Maar de oorzaak ligt niet in de wateren van Hormuz. De oorzaak ligt zelfs niet ergens ten noorden van de kust van Marokko. De oorzaak zit in Washington. Het Britse Buitenministerie schreeuwt de verontwaardiging van de daken. Eist steun van de volgzame westerse wereld. Eist militaire bescherming van handelsschepen tijdens de doorvaart van de Straat van Hormuz. M.a.w. eist – in opdracht van de Grote Baas over de Atlantische Oceaan – dat wij ons uni sono storten in een avontuur dat brandgevaarlijk is. Waarmee de missie van ene John Bolton geslaagd is. Of… bijna geslaagd.
Niemand wil oorlog, behalve ...


Met dank aan de Belgische website: Golfbrekers.be

Bijlagen:

1 maand 3 weken geleden

Uitstekend artikel op de Belgische website Golfbrekers.be …:

"Grace I" versus "Stena Impero" of hoe een tankerdispuut tot een oorlog met Iran kan leiden

De Grace I, een tanker met olie uit Iran, varende onder Panamese vlag, wordt op 4 juli door de Britse marine geënterd in de Straat van Gibraltar. De Stena Impero, een tanker, varend onder Britse vlag, wordt op 19 juli in de Straat van Hormuz door Iran geënterd en naar de Iraanse haven Bandar Abbas geloodst.




Beide landen voeren redenen aan voor de inbeslagname. De Britten beweren dat hun actie legaal en die van Iran illegaal was.
Iran beweert het tegenovergestelde: de confiscatie van de Grace I is in strijd met de vrijheid van navigatie in internationale wateren. Een actie, die in mei, bij het vertrek van de tanker uit Iran in gang gezet werd, die vervolgens tijdens de opgedrongen route rond heel het Afrikaanse continent omdat het Suez-kanaal geen toegang verleende gevolgd werd, om uiteindelijk door de Straat van Gibraltar de Middellandse Zee te bereiken en bij een Syrische raffinaderij de olie te kunnen lossen.
Boze tongen durven beweren dat John Bolton aan de touwtjes trok....(het zal toch niet?)

De Britse MinBuZa Hunt noemde de entering van de Stena Impero “onaanvaardbaar” en eiste dat de “vrijheid van navigatie gegarandeerd wordt en dat alle schepen in de regio zich vrij en veilig in de regio kunnen voort bewegen”.

Maar… de Britten weigerden diezelfde vrijheid van beweging in de Straat van Gibraltar op 4 juli. So what, vindt het V.K., want de Grace I had de euvele moed olie te transporteren naar Syrië en dàt is in strijd met de EU-sancties. De westerse media en politici gaan mee in het verhaal. ( Vandaag stukje in de Telegraaf wat aanleiding was wederom mij abonnement op te zeggen...wat een oorlogshetze !)

Laten we de toestand eens nader bekijken. Het Verenigd Koninkrijk had geen legaal recht de sancties op deze tanker te leggen en het was een duidelijke inbreuk op de alom geaccepteerde en vastgelegde regels die de doorvaart van handelsschepen door internationale wateren, in dit geval de Straat van Gibraltar, vastleggen.


In tegenspraak met de officiële redenering was de entering van de Grace I niet in lijn met de EU sancties (2012) tegen de Assad-regering in Syrië. In column Keek op de Week van 21-07-2019 al vermeld: EU-Commissie besliste in art. 35 dat de sancties uitsluitend betrekking hebben op het grondgebied van EU-lidstaten, op een nationale of zakenentiteit of aan boord van een vliegtuig of schip “onder de rechtsbevoegdheid van een lidstaat”. Quod non.

Tijdens de wedstrijd de regels veranderen
Om de entering te rechtvaardigen wilde de Britse regering aantonen dat de Grace I zich “onder Britse rechtsbevoegdheid” bevond, zoals bepaald in de EU-wetgeving, toen het door de Straat van Gibraltar voer. Op 3 juli, een dag voor de entering, maakte een maritiem nieuwsagentschap bekend dat de regering van Gibraltar, die geen bevoegdheid heeft over binnenlandse veiligheid of buitenlandse zaken, een wet had gepubliceerd die kon dienen als excuus voor de inbeslagname. De weg gaf de “chef minister” van de Britten de macht eender welk schip te doen stoppen als er “redelijke vermoedens” waren om het te “verdenken” dat het “waarschijnlijk” in strijd was met de EU-wetgeving.

Hiermee kan de regering van Gibraltar eender welk schip ten minste 72 uur vasthouden als het de “Britse territoriale wateren van Gibraltar” binnenvaart. Opvallend: tijdens de persmededeling van Gibraltars premier Fabian Picardo op 4 juli over de entering van de Grace I zweeg hij in alle talen over b.g. wet en over de juiste locatie van het schip toen het geënterd werd.

En dat hij erover zweeg heeft zo zijn redenen
Het is quasi voor de volle 100% onmogelijk dat het schip zich in Britse territoriale wateren van Gibraltar bevond toen het geënterd werd. Het Verenigd Koninkrijk eist voor zich 3 zeemijlen, vanaf de kust, als eigen territoriale wateren. De Straat van Gibraltar is 7.5 zeemijlen breed op het smalste punt. (1 zeemijl = 1852 meter, langer dus dan een Britse mijl die 1609 m telt) Dat betekent dat het Britse territoriaal watergebied juist ten noorden van het midden van de Straat ligt. De internationale scheepvaart heeft zoals op het land verkeersregels. Vooral dan in smalle vaargeulen, waar de vaarvoorschriften volgens de vaarrichting bepaald worden.
Zoals bij ons op een tweebaansweg, waar je niet naar keuze aan de linker- of rechterkant mag rijden, maar rechts moet aanhouden. De Grace I was in het vaarvak richting oosten naar de Mid. Zee, welke ten zuiden ligt van de tegenovergestelde richting naar de Atlantische Oceaan. M.a.w. het vaarvak van de Grace I ligt dichter bij de Marokkaanse kust dan bij deze van Gibraltar. (zie afbeelding hieronder)

...tot zo, tot aan de andere kant van het zes-uur-journaal

Bijlagen:

1 maand 4 weken geleden

Vindt u het ook zo vreemd dat Iran "op de huid" wordt gezeten door de Verenigde Staten omdat men daar doodsbang is dat Iran een atoombom kan ontwikkelen, terwijl Pakistan, ook een islamitisch land, al jaren een atoombom heeft ( de manual van Nederland (Almelo) gekregen) en jaarlijks 1 miljard dollar van de VS krijgt....

1 maand 4 weken geleden

Iran’s Revolutionary Guard (IRGC) has released a video showing the moment its operatives captured the UK-flagged tanker Stena Impero.

The IRGC claims that a British frigate tried to interfere, but failed.

The impressive, movie-like footage was released by the elite Iranian force on Saturday, a day after it seized the tanker.
The video shows the moment of the operation, when IRGC speedboats surrounded the vessel, which was apparently steaming ahead at full speed. The naval force was backed by a military helicopter, which deployed an assault team on the tanker’s deck.

1 maand 4 weken geleden

De Amerikanen claimen dat het een Iraanse ‘drone’ was, maar Iran spreekt dat tegen.

Verschillende commentatoren menen dat Iran alle reden heeft om te liegen over het verlies van een ‘drone’, maar ik zou eerlijk gezegd niet weten waarom. Tenzij dat Amerikaanse oorlogsschip zich in de territoriale wateren van Oman, tegenover Iran aan de andere kant van de zeestraat bevond, en Iran daardoor het luchtruim van Oman schond.

Het Amerikaanse oorlogsschip was de ‘Boxer’, een ‘Amphibious Assault Ship’ voor het uitvoeren van landingsoperaties, met tegen de tweeduizend mariniers aan boord in ‘surge’ modus. Je kunt je voorstellen dat ze in Iran interesse hebben in het schip, dat geen functie heeft bij het beveiligen van de scheepvaart, maar wordt ingezet bij invasies.

Dat Iran een kijkje gaat nemen als zo’n schip op een paar mijl uit de kust passeert, is alleszins billijk. Dat je als bezoeker zo’n inspectiedrone uit de lucht zou mogen knallen, staat in geen enkel stuk wetgeving beschreven. Tijdens de ‘Koude Oorlog’ inspecteerde de Nederlandse marine en luchtmacht elke Russische 'vissersboot' die door de Noordzee voer van zéér nabij, en er werd niet geschoten. Alleen gezwaaid.

Gelet op het verhaal over wat er voorviel in de ‘Golf van Tonkin’, waarmee president Johnson de oorlog tegen Zuid-Oost Azië aftrapte, moeten we er rekening mee houden dat er helemaal geen ‘drone’ is neergehaald. In dat ‘Golf van Tonkin’ geval claimde een Amerikaans marineschip dat het werd aangevallen door Noord-Vietnamese eenheden, schoot het op een lege zee, en een dag later legden Amerikaanse B-52 bommenwerpers Hanoi in de as.

Maar het kan ook nog zo zijn dat er wél een drone werd neergeschoten, die het schip tot op een afstand van een kilometer genaderd was, volgens de verhalen, maar dat het geen Iraanse drone was.

Overvloedig beeldmateriaal van Trump, geflankeerd door Rutte, die er een beetje verloren naast stond, die de wereld op de hoogte bracht over wat hem was verteld. Maar ontbreekt vooralsnog het beeldmateriaal van het neerhalen, en is niet duidelijk om wat voor type drone het zou gaan. Drones zijn er in soorten, en maten. Kruisraketten noemen ze ook drones. Daarbij moeten we niet vergeten dat er in diezelfde Straat van Hormuz recent enkele tankers schade opliepen, met gaten in de romp, waarbij de rederij van één van de getroffen schepen claimt dat het schip werd aangevallen met "drones". Als de ‘Boxer’ door zo’n vliegende bom getroffen zou zijn, zou er nog geen deukje te zien zijn geweest, maar een serieuze ‘kruisraket’ is een ander verhaal.

Uit het verhaal van Trump, dat de bemanning van de "Boxer" de drone had gewaarschuwd uit de buurt te blijven, mogen we afleiden dat die drone geen aanvallende bedoelingen had, maar dat het toestel op een verkenningsmissie was, of tot taak had een reactie uit te lokken.

Bedenk dan dat je een ‘drone’ niet kunt waarschuwen. De ‘Boxer’ zal gebruik hebben gemaakt van internationaal erkende frequenties voor noodoproepen, of de bekende frequenties voor het scheepvaartverkeer in de zeestraat aan Iraanse kant. Tenzij de bemanning bekend was met militaire frequenties die Iran gebruikt voor "command and control" bij dit soort missies, wat ook heel goed mogelijk is. In dat laatste geval praat je tegen doveman’s oren als het geen Iraanse missie was.

De gedachte zal bij de meesten uitgaan naar een land in de omgeving als de eigenaar van de drone, maar "UAV" kunnen ook gelanceerd worden vanaf schepen, en onderzeeërs. Zonder beeld, zonder brokstukken, en zonder land dat verontwaardigd reageert op het neerhalen van een ‘drone’ die conform de internationale regels het volste recht had daar te vliegen waar hij vloog, is het niet meer dan een parabel.

Een verhaal om de ’narrative’ te voeden die de ‘agenda’ ondersteunt. De ‘Excuustruus’. Als Iran vervolgens beelden van de 'Boxer', genomen door hun 'drone', die veilig terugkeerde, wereldkundig maakt, wordt het raadsel er niet kleiner op.

Blijft de vraag wat de Amerikanen moeten met een monsterlijk groot landingsvaartuig, met een capaciteit van 2.000 mariniers, als haar enige missie de beveiliging van de scheepvaart in het gebied is.... Hallo, Pinocchio!

Ondertussen brengt Iran een tweetal Britse tankers op, als vergelding voor de kaping van een tanker met Iraanse olie door de Britten, voor de kust van Gibraltar, en vraag ik mij af wat Rutte tijdens die audiëntie van iets meer dan een kwartier in het 'Witte Huis' nog heeft kunnen doen voor de wereldvrede. Want bedenk dat 'Washington' en 'Londen' nucleair bewapende machten zijn, met 'losse handjes'. En als we die kant op gaan, gaat het licht uit, zo valt te vrezen.


www.zerohedge.com/news/2019-07-19/iran-r...ian-drone-was-downed

Tijd voor maken pagina: 0.206 seconden