Vraag Wordt er vuil spel gespeeld met onze pensioenen?

Meer
1 week 4 dagen geleden - 1 week 4 dagen geleden #53985 door katertje
Nog meer beschouwelijke informatie over pensioenen van Gerrit Welbergen op de website Biflatie.nl.

Pensioenen
Het wordt onderschat hoe belangrijk gepensioneerden zijn voor de economische groei van ons land. Je zou normaal denken dat de werkende klasse vanaf 20 tot misschien 70 jaar (in de toekomst) de pijler is van onze welvaartsstaat. Maar ik denk dat deze 2 groepen nu ongeveer in evenwicht zijn. We komen nu in een tijdvak dat het aantal gepensioneerden een record aantal bereikt. In het tijdvak 2030 – 2040 zijn er bijna 4 miljoen. Dat betekent een onbalans in onze verzorgingsstaat.

De grote vergrijzing
Was het ooit vroeger zo dat ongeveer de helft van de Nederlandse bevolking als premieplichtigen bijdroegen aan de oudedagsvoorzieningen zoals premies voor AOW, pensioen en lijfrente. We dreigen nu naar een verhouding 40/60 te gaan ondanks de verhoging van de AOW-leeftijd. De grote vergrijzing slaat ook in NL toe. Vergeet niet dat alleen de werkenden premies betalen. Een groot deel van onze bevolking, zoals de jeugd en partners zonder inkomen, maar ook de uitkeringsgerechtigden, zoals bijstandtrekkers, arbeidsongeschikten en werklozen betalen geen premies voor hun pensioen. Deze groep betaalt alleen AOW-premie. En uiteraard de gepensioneerden zelf ook niet meer. Er moet dus door een steeds kleiner deel van de bevolking premie worden betaald voor een steeds groter deel van onze bevolking. We zijn het omslagpunt reeds voorbij waarin onze welvaartsstaat als verzorgingsstaat wordt afgebroken.

Big spenders worden krenterig
Deze ontwikkeling versnelt nu de balans uit evenwicht raakt. We maken nu mee dat een grote groep gepensioneerden met een goed pensioen beduidend minder gaan uitgeven. Dat zijn de AOW-ers die naast hun AOW een goed pensioen hebben opgebouwd met het kenmerk ‘welvaartsvast’. Dat zijn de gefortuneerde bejaarden die een ruim bestedingspatroon kenden in de eerste 10 jaar van dit millennium. Er zijn behoorlijk wat mensen met pensioen gegaan voor hun AOW-leeftijd in het begin van deze 21ste eeuw. Dat waren diegenen die vaak met de toenmalige VUT-regelingen op een leeftijd tussen 57 en 65 jaar op hun lauweren konden gaan rusten. Meestal met een eigen woning grotendeels vrij van hypotheek. Dan ben je redelijk gefortuneerd en bij gezondheid neemt men het er flink van. Onze economie draaide er goed op. De big spenders van de grijze golf met een goed aanvullend pensioen. Maar ja, toen kwam de kentering bij de eerste crisis van deze eeuw in 2009 en volgende jaren. Pensioenen werden bevroren. Men haalde eerst nog de schouders op in de veronderstelling dat het vanzelf weer goed zou komen. Nu zijn we 10 jaar verder en wat blijkt, er is in toenemende mate sprake van behoorlijke ongerustheid. De senioren worden wakker en zien dat het niet goed komt.

Pensioen in mineur, maar ook het spaargeld
Door de lage rentestandaard zijn pensioenfondsen al jarenlang geplaagd met een lage rekenrente en presenteren daarmee een te lage dekkingsgraad. Niet alleen de pensioenfondsen maar ook de banken krijgen last van de te lang aangehouden lage (centrale) rente. Je zal maar een goed pensioen hebben en daarnaast een goed gevulde spaarrekening. Je wordt dan dubbel gepakt. Veel mensen zien dat niet als een probleem want gefortuneerden kunnen wel wat missen. Op zich een logische gedachte. Echter is het diepere probleem dat een groot deel van de ‘rijke’ gepensioneerden voorzichtig worden in hun uitgavenpatroon. De oudjes met kleine pensioentjes geven alleen nog uit voor de broodnodige levensbehoeften. Men ziet nu dat de jarenlang verguisde aankondiging van kortingen nu heel dichtbij zijn. Men zag al dat spaartegoeden werden aangetast door negatieve rente en nu gaan ook de pensioenen omlaag. Ik acht de kans groot dat die kortingen komen want de economie zal beduidend minder groeien of zelfs kunnen krimpen als de financiële markten een lange berenmarkt in gaan.

Consuminderen wordt een begrip
We zien een beeld dat miljoenen mensen die aangenaam consumeerden ineens gaan consuminderen. Het nieuwe werkwoord wat we nu opvallend vaak tegen komen. Ondanks dat wordt geroepen dat het pensioenstelsel in NL één van de beste ter wereld is, vrees ik met grote vreze dat juist nu de afbraak van ons pensioenstelsel begint. Het zal zeer nadelige gevolgen hebben voor onze economie. En een versterkende invloed hebben op lagere omzetten in de detailhandel. Juist nu het toekomstbeeld behoorlijk negatief wordt voorgeschoteld door diverse instanties zoals ons eigen CPB, de IMF, de BIS, de Wereldbank, de centrale banken, de toon aangevende Rabobank-econoom, en noem ze maar op.

Lagere groeicijfers
Telkens komen berichten voorbij van afnemende economische groei. Logisch na een flinke daling van de beurskoersen. Insiders weten donders goed dat de lagere groeicijfers die deze instanties afgeven altijd voorzichtig zijn. Elk kwartaal kunnen de schattingen lager worden. Dat is het bekende patroon van macro economische voorspellingen. Praat niet de hele bende naar beneden met al te negatieve verwachtingen anders gaat bij voorbaat iedereen al op de rem staan. Dat is niet de bedoeling natuurlijk, onze welvaart kan alleen behouden worden door het geld te laten rollen. Het liefst nog met geleend geld. Hoe meer geld in omloop, hoe beter.

Optelsom van narigheid
De optelsom van narigheden wordt allengs langer. Het groeiend wantrouwen onder de mondiale bevolking, de lage rente met deflatoire gevolgen voor een grote groep gepensioneerden, de bubbel in de huizenmarkt, de handelsoorlogen tussen diverse machtsblokken, de historisch hoge schuldenberg, de naderende Brexit, en noem maar op. Het negatieve sentiment versterkt de neergaande spiraal. Niet alleen de gepensioneerden maar ook de jongeren gaan het straks voelen wanneer bedrijven noodgedwongen moeten saneren en veel mensen in de WW dreigen te geraken.

Somber scenario
Bij een oplopende werkloosheid wordt het pensioendrama nog erger doordat minder pensioenpremies worden ingelegd. Dus bij aanhoudende kapitaalvernietiging door dalende beurzen en minder (pensioen)premie inleg en voorlopig aanhoudende lage rekenrente is dit drie keer niks. Of beter gezegd drie keer negatief. Een uiterst somber scenario waarvan ik als (vroeg)gepensioneerde wil hopen dat ik er helemaal naast zit. Ik zie graag het commentaar van degenen die het met mij oneens zijn. Kom er maar in…
Gerrit Welbergen, Biflatie, op 24 januari 2019

Naschrift Gerrit Welbergen • 15 dagen geleden
In mijn column gaat mijn aandacht voornamelijk uit naar de gepensioneerden. Bij aanstaande kortingen gaan uiteraard ook de (jongere) pensioengerechtigden zien dat hun toekomstige pensioenen minder worden. Geen fijne vooruitzichten. En niet te vergeten de beperkende maatregel van wat jaren geleden, omstreeks 2010 ongeveer. Toen is voor velen het pensioen al minder geworden toen pensioenfondsen er toe over gingen om het pensioen te berekenen over het middelloon. Dus niet meer over het eindloon. De pas gepensioneerden en aanstaande gepensioneerden hebben nu wat minder pensioen dan hun grijze voorgangers in dezelfde situatie wat betreft arbeidsverleden. Op diverse fronten zien we dat de versobering van onze pensioenen al in volle gang was gezet. De grootste boosdoener is natuurlijk de jarenlange nullijn bij aanhoudende inflatie en belastingverhogingen. En de allergrootste is uiteraard de aangekondigde korting. Het is weer het bekende kikkers-in-een-kokende-pan verhaal. Als je kikkers in een pan met kokend water gooit dan springen ze er direct uit. Als je kikkers langzaam gaar kookt in een pan dan springen ze er niet uit en gaan ze dood. De grote versobering slaat toe in een langzaam tempo en groeit toe naar een climax. We worden langzaam gaar gekookt. Niemand die er uit springt.
Laatst bewerkt: 1 week 4 dagen geleden door katertje.

Please Inloggen to join the conversation.

Meer
1 week 5 dagen geleden - 1 week 5 dagen geleden #53984 door katertje
Koolmees wilde al pinnen uit de pensioenpot..nu lees ik bij Frank Knopers op MarketUpdate dat Klaas Knot afgelopen zondag in Buitenhof daar ook uitgebreid over gesproken heeft...

Frank heeft het zo samengevat:

Onlangs was Klaas Knot, president van de Nederlandse Bank, te gast bij Buitenhof. In de uitzending hield hij een pleidooi voor het versterken van buffers van huishoudens. Ook sprak hij zijn voorkeur uit voor het aanscherpen van de hypotheekverlening om de Nederlandse economie weerbaarder te maken. Zo moet de maximale leencapaciteit volgens hem geleidelijk omlaag naar 90% van de waarde van het huis.Als huishoudens meer eigen geld moeten meenemen om een huis te kopen, dan heeft dat op termijn twee belangrijke voordelen. Niet alleen komen huishoudens minder snel onder water te staan in een volgende crisis, ook neemt het risico voor de banken af.

Het klinkt als een win-win situatie, maar Klaas Knot vertelt er niet bij dat veel huishoudens niet over de luxe van een grote financiële buffer beschikken. Als je hebt gestudeerd begin je waarschijnlijk al met een studieschuld, waardoor het lastig is een huis te kopen. Ga je huren, dan ben je daar tegenwoordig zoveel geld aan kwijt dat je nog jaren bezig bent om voldoende geld te sparen voor de aankoop van een huis.

Van pensioenfonds naar eigen woning
Starters op de woningmarkt hebben vaak nog maar weinig vermogen opgebouwd, maar als ze een hypotheek kunnen krijgen betekent het dat ze wel een goed inkomen hebben. Mogelijk gaat een deel van hun inkomen rechtstreeks naar een pensioenfonds, terwijl starters dat geld goed kunnen gebruiken om vermogen op te bouwen in hun eigen woning.
Als je van huishoudens vraagt om een financiële buffer op te bouwen, dan moet je ze ook meer mogelijkheden bieden om dat te doen. In dat opzicht biedt ons huidige pensioenstelsel te weinig flexibiliteit. Juist aan het begin van je carrière kun je het geld goed gebruiken om een financiële buffer op te bouwen. En waarom zou je mensen niet de kans geven om pensioenvermogen op te bouwen via hun eigen woning?
In plaats van een verplichte afdracht aan een pensioenfonds zou je ook kunnen kijken naar de mogelijkheid om in de eerste jaren van je carrière verplicht wat af te lossen op je nieuwe huis. Zo kun je in een paar jaar tijd de zogeheten ‘loan to value’ substantieel verlagen, ook voor huishoudens die weinig geld over hebben om opzij te zetten.

Maak het pensioenstelsel flexibeler
Deze week maakte de Nederlandsche Bank bekend dat de financiële positie van pensioenfondsen in het vierde kwartaal behoorlijk was verslechterd. Het totale vermogen van alle fondsen daalde met €46 miljard, terwijl de pensioenverplichtingen juist met €40 miljard toenamen. Door de onrust op de beurs is er in korte tijd zoveel vermogen verdampt dat veel pensioenfondsen waarschijnlijk moeten korten op de uitkeringen.
Optimisten zullen de problematiek van een te lage dekkingsgraad bagatelliseren. Ze zullen zeggen dat de beurs vanzelf wel weer herstelt, waardoor de achterstand wordt ingelopen. Maar de praktijk is dat pensioenfondsen sinds de crisis nauwelijks hebben kunnen indexeren. Met andere woorden, de pensioenuitkeringen stijgen de laatste tien jaar onvoldoende mee met de inflatie.
De voortdurende onzekerheid over rekenrentes en dekkingsgraden en de grillen van de financiële markten hebben het vertrouwen in pensioenfondsen bepaald geen goed gedaan. En dat is opvallend, als je bedenkt dat pensioenfondsen bijna nergens in de wereld zoveel vermogen in kas hebben als in Nederland.

Het probleem is dan ook niet dat we te weinig geld opzij zetten voor ons pensioen, maar dat we er als deelnemer zo weinig over te zeggen hebben. Het geld wordt ingehouden van je loon en verdwijnt op de grote hoop, waar het belegd wordt in een breed scala aan financiële producten als aandelen en (staats)obligaties. Er is een hele financiële industrie omheen gebouwd van fondsen waar de pensioenfondsen weer in beleggen.
Kunnen we dit systeem niet flexibeler maken? Waarom zouden we starters niet de mogelijkheid kunnen bieden om eerst een paar jaar vermogen op te bouwen in hun eigen woning in plaats van het naar een pensioenfonds te brengen? Uiteindelijk is ook de eigen woning een vorm van vermogen waar je later als gepensioneerde gebruik van kunt maken.
Deze column verscheen eerder op Goudstandaard

>Klaas Knot, pres.van DNB, wil de te betalen pensioenpremie, de eerste jaren, gebruiken voor de 10% aanbetaling van een woning.

Gelijktijdig heeft hij gesuggereerd, dat de eigen woning als vermogen, in Box 3, Vermogensrendement heffing verantwoord moet worden. Ik sta hier niet van te kijken. Heb dit al eens geopperd in een discussie met mijn zeer gewaardeerde, maar helaas veel te vroeg overleden collega Gnor

De graaizucht van de politiek kent geen grenzen. Je moet het lef maar hebben om de eerste levensbehoeften - een dak boven je hoofd - te belasten, dat nadat de zuur verdiende spaarcentjes van gewone mensen al zoveel van zijn waarde heeft verloren doordat Draghi van de ECB jarenlang de rente op praktisch NUL heeft gehouden, terwijl hij aan banken en bedrijven maandelijks 85 miljard euro ter beschikking stelde.
Nu weer volop gerommel met de pensioenen. Nee, niet die van de politici...die zijn onaanraakbaar
De vraag is of het pensioen, via een sluipende politieke inflatiedruk, en de 0-rente politiek van Draghi, na een reeks van jaren, nog enige koopkracht heeft.

De gemeentelijke W.O.Z. heffing, huurwaardeforfait, waterschapsheffing, woning onderhoud, energie maatregelen, verzekeringen etc. belasten de eigen woning al genoeg.
Laatst bewerkt: 1 week 5 dagen geleden door katertje.

Please Inloggen to join the conversation.

Meer
2 weken 3 dagen geleden - 1 week 5 dagen geleden #53957 door katertje
Minister Koolmees wil gaan regelen dat mensen die met pensioen gaan, in één klap maximaal 10 procent uit hun pensioenpot moeten kunnen opnemen. Hij legt in de langverwachte pensioenbrief aan de Tweede Kamer uit dat hij mensen meer keuzemogelijkheden wil geven. Daarbij springt vooral de optie in het oog om in een keer een stuk van je pensioen op te kunnen nemen.

Als mensen de kans krijgen om 10 procent van hun pot alvast op te nemen, komt dat er concreet op neer dat ze tienduizenden euro's kunnen incasseren.

Rekenvoorbeeld: iemand die bruto duizend euro per maand aan pensioen zou krijgen, kan dan 18.000 euro bruto in een keer opnemen. Hoeveel de Belastingdienst daarvan uiteindelijk ophaalt, hangt van de verdere uitwerking van de plannen af. tegenover het bedrag dat de gepensioneerde in een keer krijgt, staat dan wel dat hij de rest van zijn leven ook 10 procent minder pensioen krijgt elke maand.

Mensen kunnen dit extra geld bijvoorbeeld gebruiken om hun hypotheek af te lossen, waardoor ze hun woonlasten na de pensionering wat omlaag kunnen brengen.
Het kabinet kijkt ook naar de optie om mensen die nog pensioen opbouwen een deel van de premie in te laten zetten voor het aflossen van de hypotheek.

Om te voorkomen dat mensen hun pensioen in een keer opmaken, wil Koolmees hen maximaal 10 procent laten opnemen.
Wat de Pensioenfederatie, de organisatie van pensioenfondsen, betreft kan er nog wel een onsje bij. Zij pleiten voor een maximum van 15 procent.

Martin Visser de Financieel journalist van de Telegraaf schrijft er dit over: ’Pensioengat van 10% door D66-dogma’
Door Martin Visser
Vandaag, 05:30 in FINANCIEEL

De pensioenplannen van minister Koolmees pakken desastreus uit voor miljoenen Nederlanders. In sommige gevallen slaan die een gat van meer dan 10%. Pensioenfondsen zijn niet in staat die gevolgen te compenseren.

Dat zegt voorzitter Arend van Wijngaarden van vakbond CNV. Minister Koolmees van Sociale Zaken wil de zogeheten doorsneesystematiek afschaffen. Nu betalen jongeren relatief te veel pensioenpremie en ouderen relatief te weinig.

Om het pensioenpotje individueler te maken, wil de minister deze systematiek overboord gooien. Dat heeft volgens de minister ’substantiële overgangseffecten’.
„De minister kiepert die verantwoordelijkheid over de heg bij de sociale partners”, zegt de CNV-voorzitter. De Tweede Kamer debatteert vandaag over de plannen.
Wat vindt u van dit plan?
„Het is een dogma van D66. Die partij wil per se dat de doorsneesystematiek wordt afgeschaft. Ze hebben er weinig onderbouwing voor.”
Het stond wel in het conceptakkoord.
„Wij hebben gezegd: als de wetgever dit wil, moeten we ernaar kijken. Maar er zit wel een aantal voorwaarden aan. Rond je 45e jaar kom je in de situatie dat je jarenlang teveel hebt betaald. Als je op dat moment deze systematiek afschaft, heb je als 45-jarige een probleem. Want er komt geen periode meer dat jongeren voor jou gaan betalen. Die mensen, grofweg de 35- tot 55-jarigen moeten in de overgangsfase worden gecompenseerd.”

Over hoeveel geld gaat het?

De schattingen lopen uiteen van €60 tot 100 miljard. Voor een werknemer van 45 jaar kan het pensioengat oplopen tot ruim 10%. Het vervelende is dat de minister de verantwoordelijkheid om dit te compenseren over de heg bij de sociale partners kiepert.”
Kunnen pensioenfondsen dit niet zelf oplossen?
„Uit macroberekeningen van het Centraal Planbureau blijkt dat het financieel oplosbaar is. Maar wij willen eerst berekeningen zien van de individuele pensioenfondsen. Sommige pensioenfondsen staan er goed voor. De dekkingsgraad van het pensioenfonds voor de bouw is bijvoorbeeld hoog genoeg. Daar kost deze compensatie circa €2,5 miljard. Dat is 5% van de dekkingsgraad. Daar kan het dus wel. Nog los van het feit dat gepensioneerden in de bouw zich nu melden. Die zeggen terecht dat ze nog 8% achterstallige indexatie tegoed hebben. Dat kost dan nog een paar procent dekkingsgraad. Je kunt uittekenen dat fondsen die niet zoveel vet op de botten hebben, een groot probleem krijgen. Dat geldt waarschijnlijk voor de vier andere grote fondsen.”
U was er vorig jaar toch bijna uit met het kabinet?
„Zo doet de premier het voorkomen. Maar wij hebben steeds tegen premier Rutte gezegd: wij gaan pas akkoord als we de specifieke berekeningen van alle pensioenfondsen hebben. Het kan niet zo zijn dat een paar miljoen Nederlanders de prijs gaan betalen omdat het kabinet per se die doorsneesystematiek wil afschaffen. Zeker als het kabinet niet van plan is een financiële garantie te geven voor de gevolgen ervan. Dit ligt ons echt zwaar op de maag. Maar Rutte vond steeds dat we eerst akkoord moesten gaan en dan zouden later de gevolgen wel bekeken worden. Het is op deze manier een beetje alsof je een huis koopt zonder te weten of je de hypotheek kunt financieren.”
Volgens Koolmees kunnen de premies tijdelijk omhoog.
„Ja, wij willen ook wel dat de premie omhoog gaat. Die wordt grotendeels door werkgevers betaald. Maar dan moet Koolmees maar eens bij werkgeversvoorman Hans de Boer langs. Dan kan hij daar de kous op zijn kop krijgen.”
Kan de minister dit plan afdwingen via wetgeving?
„Ja, theoretisch kan hij dat doen. Door de fiscale kaders zodanig te wijzen dat de huidige systematiek onmogelijk wordt. Ik denk dat het stoere praat van hem is. Want ik kan me niet voorstellen dat hij miljoenen mensen tegen zich in het harnas wil jagen.”
Meer financieel nieuws via de e-mail? Schrijf je hier in voor onze nieuwsbrief!

Door Martin Visser
Financieel journalist
Laatst bewerkt: 1 week 5 dagen geleden door katertje.

Please Inloggen to join the conversation.

Meer
2 weken 4 dagen geleden #53946 door katertje
Minister Koolmees van Sociale Zaken komt vandaag zelf met voorstellen om het pensioenstelsel te vernieuwen, nu het overleg met de sociale partners is geklapt. De minister wil een onderzoek om te bekijken of de koppeling tussen de AOW-leeftijd en de levensverwachting anders moet.

Het Centraal Planbureau en het RIVM gaan in dat licht onderzoeken of de AOW-leeftijd te hard stijgt. Nu is de AOW-leeftijd gekoppeld aan de levensverwachting: elk jaar dat we langer leven, moeten we een jaar langer werken. Vooral voor mensen met een zwaar beroep gaat dat te hard, vinden de vakbonden.

Het kabinet bood tijdens de pensioenonderhandelingen aan om de AOW-leeftijd langzamer te laten stijgen naar 67 jaar in 2024. Vakbonden willen ook voor de jaren daarna afspraken maken over een geleidelijker stijging van de AOW-leeftijd. Het onderzoek dat Koolmees nu laat uitvoeren is dan ook een handreiking naar de bonden.

Jaren overleg
Al jaren wordt er in Den Haag naarstig overleg gevoerd over een nieuw pensioenstelsel. Dat moet op de schop omdat de economie fundamenteel is veranderd sinds het huidige stelsel werd bedacht. Dat gaat er nog vanuit dat mensen vrijwel hun hele loopbaan bij dezelfde baas blijven werken.
Bovendien is het nu te moeilijk voor pensioenfondsen om de pensioenen mee te laten stijgen met de inflatie, omdat deelnemers een bepaald bedrag beloofd krijgen. Dat zorgt ervoor dat als de rente laag is of het tegenzit op de beurs, de fondsen al snel niet kunnen indexeren (de pensioenen verhogen met de inflatie), omdat ze dan op de lange termijn niet aan al hun harde verplichtingen kunnen voldoen.
Het idee is: als je de garantie minder hard maakt, kun je gemakkelijker de pensioenen verhogen. Daar staat tegenover dat je minder zekerheid hebt over de hoogte van je pensioen, omdat verlagen ook gemakkelijker wordt.

Dan maar alleen verder
Volgens Koolmees is hervorming van het stelsel noodzakelijk. Daarom heeft het kabinet besloten om nu verder te werken aan een nieuw stelsel zonder de sociale partners, 'om geen tijd te verliezen'.
De minister van Sociale Zaken heeft alvast een tienpuntenplan bedacht van maatregelen die genomen moeten worden. Hij 'staat open voor suggesties van bonden, werkgevers, pensioenuitvoerders en toezichthouders'.

Doorsneepremie
De belangrijkste maatregel is het afschaffen van de zogenoemde doorsneepremie. Die houdt in dat iedere pensioenopbouwer evenveel pensioenrechten opbouwt voor iedere euro die hij of zij inlegt. Dat is voor jongeren nadelig, want hun euro's zijn op de lange termijn veel meer waard dan die van oude werknemers. Immers: hun geld kan nog veel langer renderen dan het geld dat mensen inleggen die bijna met pensioen gaan. Vroeger was dat geen punt, omdat het aantal jonge werknemers en het aantal ouderen in balans was. Door de vergrijzing is dat al lang niet meer het geval.

Actiedag op komst
Op 18 maart organiseren de vakbonden een landelijke actiedag voor een beter pensioenakkoord. Verwacht wordt daarom dat nieuwe pensioenonderhandelingen op zijn vroegst in de loop van maart op gang zullen komen. Dan zijn ook de verkiezingen voor de Provinciale Staten achter de rug en is duidelijk hoe het politieke krachtenveld er uitziet.
Vorige week riep PvdA-leider Lodewijk Asscher het kabinet op de pensioenonderhandelingen snel te hervatten. Als er een goed bod ligt is de PvdA bereid dat te steunen. Eerder pleitte Asscher al wel voor een langzamere stijging van de AOW-leeftijd.

Kosten
Miljoenen pensioenen moeten volgend jaar worden gekort als de spelregels niet veranderen. De laatste maanden van 2018 zijn dramatisch geweest voor de pensioenfondsen.
Door de malaise op de financiële markten zagen de pensioenfondsen bijna vijftig miljard euro aan vermogen verdampen. Sommige pensioenfondsen worden harder geraakt dan andere. Hoe hard moet worden gekort verschilt dan ook van fonds tot fonds.

Ik heb dit van RTL Z

Please Inloggen to join the conversation.

Meer
3 weken 18 uren geleden #53921 door [Guzzi]
Bij de buren kopt een artikel....

Pensioen van miljoenen in gevarenzone
Pensioenfondsen zien €46 miljard verdampen.

En een artikel laten koppen, dat kunnen ze wel, onze buren.
46 miljard dat is € 46.000.000.000,--
zo zeg, phoe...sjaapooo!

De pensioenfondsen hebben een totaal geïnvesteerd vermogen van ongeveer 1,6 biljoen euro.
1,6 biljoen dat is € 1.600.000.000.000,--
Ehhh, wacht even..WAAAHHH !

Dan gaat het dus "maar" om 2,8% van het vermogen. watnou

Niet dat ik het in een oude sok heb liggen maar dat klinkt toch een stuk minder alarmerend. DOEI !
De volgende gebruiker (s) zei dank u: katertje

Please Inloggen to join the conversation.

Meer
3 weken 3 dagen geleden #53910 door katertje
Pensioenen, leve de vierde eis!

De discussie, strijd en actie rond de pensioenen zijn begonnen met het idee om het stelsel te redden. Daartoe nam binnen de FNV een groep leden het initiatief deze kwestie fundamenteel aan te pakken: Red het Pensioenstelsel. Toen de activiteiten van dit comité aansloegen bij de sector Senioren, sloot de Werkgroep Pensioenactiviteiten (WPA) zich aan. Daarna ontstond het plan om van de toen opborrelende pensioenstrijd een campagne te maken binnen het door de FNV gelanceerde Offensief.

In deze campagne kwam de inhoudelijke discussie over het pensioen verder op gang. Ze mondde uit in drie concrete eisen als antwoord op de al langer bestaande plannen van het kabinet Rutte 3 om het pensioenstelsel af te breken. Uiteindelijk kwam er nog een vierde eis bij met de bedoeling de eerste drie te verbinden: we accepteren geen verslechteringen. Helaas zijn delen van de FNV-werkorganisatie en mensen van het sectorbestuur en het ledenparlement van mening dat het gebroken overleg over een nieuw akkoord een bedrijfsongeval is. Zij richten hun pijlen vooral op deze vierde eis die het zou bemoeilijken om opnieuw aan tafel te komen en een akkoord te bereiken.

Indexatie
De oorspronkelijke eerste eis richtte zich op de indexatie van de pensioenen. De regering wil 'prudent', dat is voorzichtig, omgaan met het vermogen van de pensioenfondsen om de pensioenen voor latere generaties veilig te stellen. Daarvoor heeft ze De Nederlandsche Bank (DNB) als toezichthouder aangesteld die over twee instrumenten beschikt.
Als eerste, de dekkingsgraad. Dat wil zeggen dat de uitgaven, uitkeringen en inkomsten van de pensioenfondsen via de premies met elkaar in balans moeten zijn en er zelfs extra buffers nodig zijn voor onvoorziene tegenvallers. Als tweede, de zogenaamde rekenrente. Dit is de rente die gehanteerd wordt voor de belegde vermogens van de fondsen en waarvoor ze een rente incasseren. De hoogte wordt vastgesteld door de toezichthouder DNB en is bepaald op 1,5 procent. Dit is niet de werkelijk gerealiseerde rente die aanzienlijk hoger is. Soms zelfs 6 procent, de reden waarom de vermogens van de fondsen astronomisch stijgen. Zo hoog dat indexeren van de pensioenen voor langere tijd meer dan verantwoord is.

Bevriezing
De tweede eis is het resultaat van de deelname aan de strijd door de gehele sector senioren en in haar kielzog de gehele vakbond met alle overige sectoren. Te weten: de bevriezing van de stijging van de AOW leeftijd op 66 jaar. Het voornemen van Rutte 3 is die leeftijd één op één te laten stijgen met de toenemende levensverwachting. Een schema is in al uitvoering, waardoor de AOW leeftijd stijgt. Daarbij worden berekeningen gemaakt die ervan uitgaan dat over een aantal jaren veel minder werkende premiebetalers zijn ten opzichte van de mensen die dan recht hebben op een AOW uitkering.
Door de AOW leeftijd te verhogen, zou die verhouding niet zo scheef gaan lopen en zou de AOW betaalbaar blijven. (Flauwekul, zie daarvoor extra 370-4 van 9 december 2018). Deze tweede eis van bevriezen, bevat dus evenals de eerste over indexatie geen enkel risico voor het bestaande pensioenstelsel.

Voor iedereen
De derde eis luidt: een goed pensioen voor iedereen. Dat betekent dat flexwerkers die geen pensioen op collectieve basis kunnen opbouwen, verplicht zijn deel te nemen aan een collectief pensioenstelsel. Dit treft dus de schijnzelfstandigen (gedwongen om als zelfstandige te werken, maar eigenlijk loonarbeiders) en de pay rollers (werken voor een bedrijf zonder contract). Maar ook de zzp'ers. De werkgevers die voor deze zogenaamde zelfstandigen geen pensioenpremie afdragen, zijn hier mordicus tegen en verkiezen zeer goedkope arbeidskrachten die concurreren met 'de vasten'.

Over de drie eisen is in de polder onderhandeld tussen overheid, zelf ook een werkgever, werkgevers en vakbonden. Al snel tekende zich een mogelijke koehandel af. Hier wat inleveren om daar wat te vangen. Dat bleek duidelijk uit het door de vakbeweging voorgelegde eindbod. Inleveren op de verhoging van de AOW leeftijd, zou de mogelijkheid voor indexatie kunnen verhogen. Daarbij werd de redenering van het kabinet als waar aangenomen dat de pensioenen en de AOW op termijn niet betaalbaar zouden blijven. Kortom, zo zou gefaseerd het pensioenstelsel toch de nek omgedraaid kunnen worden.

Geen verslechteringen
Een antwoord op dit kwartetten, is de vierde eis: we accepteren geen verslechteringen. Wellicht niet de meest offensieve eis en ook wel heel algemeen geformuleerd. De strekking is echter volstrekt helder: zo worden de eisen aan elkaar verbonden en daarmee worden alle vakbondsleden in een gezamenlijke strijd gebracht. De havenarbeiders hebben meer belang bij eerder stoppen met werken, net als bouwvakkers, zorgmedewerkers en schoonmaaksters bijvoorbeeld. Terwijl de senioren die al met pensioen zijn, een einde willen maken aan de inkomensachterstand als gevolg van het feit dat de pensioenen al ruim tien jaar niet meegaan met de prijsstijgingen. Indexatie dus.
Door deze vierde eis centraal te stellen en geen misverstand te laten bestaan over waar de grenzen liggen, wordt voorkomen dat Rutte 3 de vakbeweging uiteendrijft en alsnog de omvorming van het pensioenstelsel weet door te drukken.

Akkoord, de eis van geen verslechteringen is algemeen en defensief. Bovendien is er een terugkerende kwestie of de eerdere verhoging van de AOW leeftijd niet snel teruggedraaid moet worden naar 65. Maar zo zijn er meer offensieve eisen te formuleren. Eisen die zeker niet aan bod komen, wanneer Rutte erin slaagt de broze vakbondsmacht die na de overlegbreuk ontstaan is, te kraken. Een reden temeer om het niet accepteren van verslechteringen voorop te zetten, ook al omdat deze eis alles bevat om het pensioenstelsel te redden, het laatste restant van de bijna afgebroken verzorgingsstaat. Dus: Red het pensioenstelsel!

Door: Sjarrel Massop/Solidariteit.nl
Gepubliceerd: 21 januari 2019
De volgende gebruiker (s) zei dank u: [Guzzi], dirko

Please Inloggen to join the conversation.

Meer
3 weken 5 dagen geleden - 3 weken 5 dagen geleden #53894 door katertje
Vakbonden FNV, CNV en VCP gaan in aanloop naar de Statenverkiezingen in maart stevig actievoeren voor een beter pensioen. Het gaat onder meer om stakingen en werkonderbrekingen bij bedrijven in verschillende sectoren.

Asscher doet een beroep op het kabinet: hervat de onderhandelingen over een pensioenakkoord zo snel mogelijk. Hij is bereid om het kabinet bij een goed bod steun te verlenen en, zo nodig, bij de onderhandelingen aan te schuiven.
De PvdA'er wil niet dat het kabinet gaat wachten met onderhandelen tot na de Statenverkiezingen omdat ondertussen miljoenen mensen onnodig in onzekerheid zitten omdat kortingen dreigen. Maar hij wil alleen zijn steun en medewerking verlenen als er een "goed bod" is. En dat goed bod houdt volgens hem in dat het kabinet meer geld uittrekt dan eerder werd geboden en bijvoorbeeld dat zware beroepen beter beschermd worden, dat iedereen minder lang hoeft door te werken en dan zelfstandigen beter beschermd worden.

Met Asschers steun kunnen in theorie nieuwe onderhandelingen over een pensioenakkoord, die eind vorig jaar klapten, makkelijker worden. Het kabinet heeft brede steun nodig voor zo'n hervorming en in de Eerste Kamer heeft het straks mogelijk geen meerderheid. Bovendien heeft de PvdA, als linkse partij, banden met de bonden die de coalitiepartijen niet hebben. Waardoor de sociaaldemocraten het proces zouden kunnen bespoedigen.

Allemaal mooi en aardig, maar het is zeer de vraag of het kabinet daadwerkelijk iets heeft asan dit aanbod. Om van Asscher het predikaat "goed bod" te krijgen zal er veel dieper in de buidel getast moeten worden, dan het kabinet tot nu toe bereid was. In de coalitie zal men willen dat Asscher met zijn eisenpakket eerst wat opschuift.

Rond het kabinet is te horen dat het de inzet is om na de Statenverkiezingen weer om tafel te gaan met bonden en werkgevers. De kortingen op pensioenen die dreigen, kunnen dan door het kabinet als drukmiddel gebruikt worden in gesprekken. Als de bonden pensioenhervormingen accepteren, kunnen ze in ruil een deel van de kortingen voorkomen,...is wat het kabinet ze zal voorhouden. Het kabinet wil bij zo'n akkoord namelijk soepelere regels accepteren voor fondsen met een dekkingsgraad van 100 of hoger, maar waar desondanks toch kortingen dreigen.

In reactie op het Telegraafnieuws dat pensioenfondsen er slecht voor staan, hamerde Koolmees van Soza gisteren dan ook op het belang van een pensioenhervorming. Met zo'n hervorming kunnen fondsen sneller korten als het tegenzit, maar ook sneller indexeren als het meezit. Dat zou volgens voorstanders daarvan ook beter uit te leggen zijn aan deelnemers aan de fondsen. Dan zou er namelijk niet zoals nu , als gevolg van oude tegenvallers gekort moeten worden terwijl het economisch meezit. Koolmees constateert dat het huidige systeem leidt tot "chagrijn". "Ik begrijp heel goed dat mensen daar heel boos over zijn".

stond in deTelegraaf

> Wat erg opvalt in de lijst met alle grote pensioenfondsen is dat er een paar zijn die het buitengewoon goed doen. Er zijn 27 fondsen boven de 120% dekking. Hiervan zijn er zelfs drie fondsen boven de 140% dekking . Niet eenmalig maar structureel. Wordt het niet eens tijd dat de beheerders van de slechte fondsen (minder dan 100% dekking) gaan overleggen met die fondsen om te kijken wat zij veel beter doen dan de slechte fondsen.
Laatst bewerkt: 3 weken 5 dagen geleden door katertje.

Please Inloggen to join the conversation.

Meer
2 maanden 3 weken geleden #53547 door katertje
De vakbeweging heeft een historische, moedige stap gezet door niet te bezwijken onder de grote druk die door de regering en in mindere mate de werkgevers uitgeoefend werd om toch een pensioenakkoord te sluiten. Historisch, omdat na 35 jaar polderen dit weleens de voorbode kan zijn voor een echt Nieuwe Vakbeweging.
Moedig, omdat de leiding van de vakbeweging door te volharden ook de interne discussie geopend heeft en door rechtop te blijven het debat aan kan gaan met de wereld van de politiek en maatschappelijke bewegingen. Een waar publiek debat.

Houd stand
Minister Koolmees is met concessies gekomen, zij het niet spijkerhard: vertraagde verhoging AOW-leeftijd - openheid voor indexatie op termijn - onderzoek naar de mogelijkheid om flexwerkers en zzp'ers op te nemen in het pensioenstelsel. Maar dat moet wel uit de te krappe begroting van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en de regering Rutte III is kennelijk niet bij machte deze 'aan te zuiveren'.
Alles overziend, is de afwijzing van dit bod volstrekt terecht. Aan de eisen van de vakbeweging is absoluut onvoldoende tegemoetgekomen. Door niet te zwichten voor deze afkoop, staat de regering in haar kleurloze hemd.
Maar dat is niet de belangrijkste overwinning. Door geen akkoord te sluiten, heeft de vakbeweging aangegeven dat het in de polder uitermate moeilijk is om werkelijk op te komen voor een sociaal en leefbaar Nederland. Voor de werkenden en niet werkenden, voor jong en voor oud. En dat is de dikste streep door de rekening van Rutte en zijn bevriende werkgevers. Door stand te houden heeft de vakbeweging mede de weg geopend, gesteund door de linkse partijen, voor het werken aan een echt socialer Nederland. Dat is pure winst, maar tevens het begin van een langdurige strijd.... Doorgaan dus.

Bangmakerij
De handreikingen waren slechts een gebaar om de werkelijke agenda door te kunnen voeren: omgooien van het pensioenstelsel. Dat was het plan van de regeringscoalitie.
De chef van de werkgevers, De Boer, jammerde tot tranen geroerd over een gemiste kans, de man van de schijnheiligheid die ons ooit uitschold voor "labbekakken". De achterban van de FNV was de schuld, zei hij. Rutte volgde hem en bleek zijn lach kwijt.

Voorlopig is de afbraak van één van de laatste stukjes 'verzorgingsstaat' een halt toegeroepen. Dreigementen voor de mogelijke korting op de pensioenen in 2020 slaan nergens op. Bangmakerij. De AOW en de aanvullende pensioenen zijn nog tot in lengte van dagen goed te financieren, het is slechts een politieke keuze dat niet te doen. En daarom moet het roer om. Zonder angst dus.

Aan de slag
Er moet nog veel gebeuren. Belangrijk is dat het een brede, maatschappelijke discussie wordt van vakbondsleden, linkse politieke en maatschappelijke organisaties. Duidelijk moet zijn dat dit niet alleen een kwestie van ouderen is. We hebben in ieder geval één sociale zekerheid: jong wordt oud, binnen en buiten de vakbeweging en in alle sectoren.

Onze inzet is een collectief en sociaal stelsel van oudedagsvoorzieningen met als uitgangspunt het huidige pensioenstelsel dat vriend en vijand het beste van de hele wereld noemen. Elke aanpassing dient het sociale en collectieve karakter veilig te stellen en kan daarom geen deel uitmaken van een verzekeringssysteem dat op een commerciële basis rust. Dat laatste willen de werkgevers met achter hun grote kar de club van Rutte als bijwagen.

Gedurende de lange onderhandelingen kwam er weinig van de discussies naar buiten, vrijwel alles bleef achter gesloten deuren. Die tijd is en moet voorbij zijn. Alle standpunten en overwegingen moeten glashelder zijn. Over hoe de betaling van de pensioenen en de AOW er voor staat, hoe toekomstbestendig het systeem is. De feiten over de arbeidsmarkt, de flexibele contracten, de vergrijzing, de financiële situatie van de pensioenfondsen moeten openbaar worden.

Ze zullen vast en zeker rooskleuriger zijn dan De Boer, Rutte en Koolmees ons doen geloven. Het gaat hun immers om iets anders, namelijk verdere privatisering en individualisering van ons bestaan.

Met één ding had Koolmees gelijk: de pensioenfondsen zijn eigendom van werknemers en werkgevers. Nou ja, bijna gelijk. De aanspraken van de werkgevers zijn heel betrekkelijk. Ze dragen aan de pensioenpotten bij via het door de werkenden opgebrachte geld die heel goed in staat zijn dat te beheren en veilig te maken voor de toekomst. Aan het werk dus.

door Sjarrel Massop
Grenzeloos.org

Please Inloggen to join the conversation.

Meer
2 maanden 4 weken geleden - 2 maanden 4 weken geleden #53539 door katertje
Acht jaar lang is er gebakkeleid over ons pensioen.Teleurstellende einduitkomst: er verandert niets. Dit kabinet is al bijna een jaar in de weer met vakbonden en werkgevers om het pensioenstelsel te hervormen. Het vertrouwen zakte steeds verder weg. Ouderen zijn boos dat hun pensioenen al jaren niet geindexeerd worden, jongeren vrezen dat ere voor hen straks niks meer is.

Er komt op korte termijn geen pensioenakkoord. De gesprekken tussen het kabinet en de werknemers- en werkgeversorganisaties zijn dinsdagavond na een ultieme poging toch mislukt. Dat maken de onderhandelende partijen bekend op het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, waar de gesprekken plaatsvonden.
Vooral de stijgende AOW-leeftijd, het schrappen van de boete op prepensioen en de mogelijkheid om eerder te kunnen stoppen met werken voor mensen met een zwaar beroep bleken te grote struikelblokken.
Dat kan er uiteindelijk toe leiden dat grote pensioenfondsen hun uitkeringen moeten verlagen. De grote fondsen voor de overheid en het onderwijs (ABP), de zorg (PFZW) en metaal (PMT en PME) staan er financieel niet goed voor.

Met de huidige regels moeten zij vanaf 2020 mogelijk al korten. De pensioenen laten meestijgen met de prijzen (indexeren) zit er al helemaal niet in.

Vakbeweging laat een kans liggen
Werkgeversvoorman Hans de Boer van VNO-NCW en FNV-voorzitter Han Busker waren beiden "buitengewoon teleurgesteld" dat de gesprekken vruchteloos zijn geëindigd. In de hal van het ministerie van Sociale Zaken wezen de sociale partners vooral naar elkaar om te verklaren wie hier schuld aan heeft.
Volgens premier Mark Rutte, die de laatste dagen was aangeschoven in een poging de gesprekken vlot te trekken, lag het mislukken eveneens aan de vakbonden. "De vakbeweging laat een kans liggen om kortingen op de pensioenen te voorkomen", zei de premier.
De regering wilde voor de komende vijftien jaar 7 miljard euro vrijmaken voor de overgang naar een nieuw pensioenstelsel, het ontzien van werknemers met een zwaar beroep en een tragere stijging van de AOW-leeftijd.

De AOW-leeftijd stijgt in 2021 naar 67 jaar en wordt daarna gekoppeld aan de levensverwachting. Het kabinet was bereid dit met drie jaar uit te stellen waardoor de AOW-leeftijd pas in 2024 op 67 jaar zou uitkomen en daarna minder snel te laten stijgen.
Rutte: "Er lag een pakket van het kabinet met vergaande tegemoetkomingen op alle voor de vakbonden belangrijke punten."

FNV doet beschuldigingen af als onzin
Busker noemde de beschuldigingen aan zijn adres "onzin". Er lag inderdaad een mooi bedrag van 7 miljard euro, maar daarmee worden de problemen volgens de FNV'er slechts voor een deel opgelost. "Tijdelijk de verhoging van de AOW-leeftijd terugdraaien is niet niks, maar het is geen structurele oplossing."
Bovendien wilde het kabinet de miljarden uit de begroting van Sociale Zaken halen. Dat zou dan ten koste gaan van andere maatregelen binnen de sociale zekerheid en daar zagen de vakbonden niets in. Busker: "Wij willen een maatschappelijk probleem oplossen, dat moet je dus niet alleen geld uit de begroting van Sociale Zaken halen."
Volgens Busker is de kloof tussen wat de vakbondsleden belangrijk vinden en wat het kabinet te bieden had te groot. Dat nu iedereen met lege handen staat en pensioenkortingen op de loer liggen, noemt Busker "een feitelijke constatering".
www.nu.nl/politiek/5584628/gesprekken-pe...ng-toch-mislukt.html

> Ik krijg er een nare smaak van in m'n mond. Heb geen moment het idee gehad dat Rutte naar het overleg is gegaan met de oprechte bedoeling het overleg te doen slagen.
Nee, er is geen akkoord. Iedereen geeft elkaar de schuld, maar er is maar één schuldige...dit nare neoliberale kabinet. Aangeschoven met een non-voorstel van 7 miljard in zijn binnenzak. 7 miljard die hij ergens anders uit het systeem van sociale voorzieningen heeft weggehaald. Het ene gat met het andere vullen. Lek dichten door in een ander compartiment een stuk scheepswand weg te halen.

Het probleem is dat de pensioenfondsen niet van de werknemers zijn, maar van de banken en staten. Speculeren op het Damrak casino en andere nog lucratiever beurzen. Sjoemelen met het geld van de werknemer. Het echte probleem is niet de rekenrente, niet de crisis, niet domme pech wegens fout gelopen gokjes door amateur-beleggers en zelfs niet de regering die miljarden uit de pensioenkassen heeft ontvreemd.

Het echte probleem is dat de werknemers er niets over te zeggen hebben. Reken dan ook nooit op de collaborerende vakbonden, want die vinden dat allemaal OK.....
Laatst bewerkt: 2 maanden 4 weken geleden door katertje.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: [Guzzi]

Please Inloggen to join the conversation.

Meer
3 maanden 16 uren geleden - 3 maanden 16 uren geleden #53510 door katertje
Nog weer eens over pensioenen

Collectieve solidariteit is veel waard.

Ouwe koek, maar dan wel met gaten vol valse lucht. Bovendien actueel voor ieder die vandaag noch in de toekomst van gespaarde of geërfde centen kan leven. En dan zijn we met velen. Om nog maar niet te spreken van deze langzamerhand zeldzame vorm van collectieve solidariteit.

Als het aan minister Koolmees en zijn geliefde ondernemers ligt, gaat het laatste restje van de toch al betrekkelijke verzorgingsstaat eraan. Omdat zij daarbij gebruikmaken van heel wat naar hun hand gezette feiten en argumenten, inderdaad even tijd voor de pensioenen.

Het gaat dus om een aanvulling op de AOW. Dit basispensioen, ingevoerd in 1957, is bepaald geen vetpot en valt onder het beheer van de overheid. Hoe lang dat nog duurt, is de vraag. Want bijvoorbeeld D66 en de VVD willen van die AOW af, dat moet een individuele 'zaak' worden die verzekeringsbedrijven graag ter hand willen nemen. Je hoeft er niet voor gewerkt te hebben, wel volgens de regeringen Rutte langer op wachten. Een merkwaardige prijs voor een langer leven of tenminste de verwachting daarvan. Die laatste schijnt tegen te vallen en gebruikt Koolmees als een onderhandelingsbod door een vertraging van een hogere AOW leeftijd. Hoe dan ook, gezond ouder worden, lijkt wel een straf.

Eén bron: brutolonen
Een paar kwesties. Voor een deel onderbelicht, verdraaid of vergeten. Als eerste, de pensioenen worden behandeld als een tripartite aangelegenheid. Flauwekul, onzin. Noch de overheid, noch de ondernemers zijn partij. De brutolonen zijn de enige bron.

Dieptepunt was de roof van bijna 33 miljard gulden (zo'n 15 miljard euro) door het derde kabinet Lubbers van het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds, eind jaren negentig van de vorige eeuw. Genoemd: 'in dienst van het sociaal beleid', maar grotendeels ter financiering van bezuinigingen. Voor en vooral na die tijd bemoeiden regeringen zich onterecht met de pensioenen. De laatste jaren bijvoorbeeld met de bepaling hoeveel geld in de toekomst nodig is om de pensioenen te kunnen uitkeren. Bij de huidige laag gehouden rente, minder in kas, een lagere opbouw en omvang van het pensioen.
Met als gevolg achterlopen op de stijgende kosten van het levensonderhoud, inmiddels in de afgelopen tien/vijftien jaar opgelopen tot zeker 20 procent.

Ook de ondernemers hebben niets met de pensioenen te maken. Via de brutolonen vullen ze de pensioenfondsen, zoals de werknemers dat doen. Let wel: in beide gevallen onttrokken aan de uitbetaalde lonen, ook wel uitgesteld loon genoemd. Daarmee worden de fondsen gevuld en aan de pensioenverplichtingen voldaan. Maar ja, die lonen zijn geen geschenk, dus hebben de overheid en de ondernemers wel een direct belang. Dat ze in de loop der jaren als een eenzijdig recht hebben opgevat.

Er is overigens nog een derde, oneigenlijke belangenclub. Dat zijn de beleggers die met hun 'beheerskosten' en rendementen verdienen aan de pensioenen. Hun overbekende behoefte aan veel inkomsten staat haaks op de pensioenhoogte.

Frisse lucht

Een tweede kwestie betreft de positie van de jongeren. Vol verdraaide informatie. Zij zouden de klos zijn van het huidige stelsel. Ouderen hebben zich van een riante positie verzekerd die jongeren nooit kunnen verwerven. Maar heus, ouderen hebben voorheen als jongeren hun pensioenpremies betaald, zoals jongeren dat vandaag (kunnen) doen voor de tijd dat ze ouderen zijn. Geen enkele reden voor paniek. De tegenwerping is: door tijdelijke, korte en wisselende banen vormen jongeren minder brutoloon en daarmee minder pensioen. Bovendien zouden ze van de ene naar de andere sector en daarmee pensioenfonds springen en ook nog eens als zelfstandige flexwerker of zzp'er de voorkeur aan een ongebonden leven geven. Dat laatste zou voor een kleine en selectieve minderheid best eens het geval kunnen zijn. Maar aan velen is een onzeker en grillig arbeidsbestaan opgelegd. Wie dat een goeie zaak vindt, gooit met gemak het collectieve pensioenstelsel op de schroothoop en gaat in verlengde daarvan ook een toekomstig bestaan individualiseren met een kapitaalgezinde verzekeringsmaatschappij.

Anders gezegd. Het probleem van de flexibilisering, gekoppeld aan verdwenen sociale rechten, oftewel precarisering, wordt door een ander probleem vervangen, namelijk ook de toekomst degraderen tot een individuele aangelegenheid via de markt, oftewel privatisering. Een ontwikkeling die al gaande is door de weigering van ondernemers, aannemers en onderaannemers om flexwerkers en zzp'ers op te nemen in het pensioenstelsel. Als dat een praktisch vraagstuk zou zijn van onvoorspelbare, veranderende werkgelegenheid in nog ongrijpbare sectoren, zijn er praktische oplossingen. Bijvoorbeeld, opbouw en betaling van pensioenen geschieden in een nieuwe overkoepelende sector met een eigen fonds waarin ondernemers verplicht hun brutolonen deponeren en dat beheerd wordt door gekozen bestuurders met een gemiddeld loon.

Helaas, eerder gezegd dan gedaan. Wel een poging om de valse lucht te klaren.

Hans Boot
www.globalinfo.nl/Achtergrond/collectiev...riteit-is-veel-waard
Laatst bewerkt: 3 maanden 16 uren geleden door katertje.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: [Guzzi], dirko

Please Inloggen to join the conversation.

Meer
3 maanden 3 dagen geleden - 3 maanden 3 dagen geleden #53492 door katertje
Update Pensioenen

Pensioenen en de vakbeweging - hoe verder?

De patstelling tussen vakbeweging en werkgevers/overheid in de gesprekken over het pensioendossier lijkt uitzichtloos. De overlegpolder is met dit probleem al bijna een jaar bezig, zonder enige oplossing. De krampachtigheid van betrokken onderhandelaars richt inmiddels meer schade aan dan dat zich een perspectief op een socialer Nederland aandient. Doormodderen heeft geen zin, de discussie over de oudedagsvoorziening moet een aangelegenheid worden voor een open publiekelijk debat.

Het pensioenstelsel van Nederland voorziet in een aanvulling op het staatspensioen, de AOW. Het is één van de laatste sociale en collectieve restanten van de verzorgingsstaat. Een sociaal stelsel dat ook bijzonder is, omdat het een arbeidsfonds is. De fondsvorming vindt plaats, doordat de deelnemers (arbeid) met uitgesteld loon en de ondernemers (kapitaal) met niet uitbetaald loon, premies betalen. Daarmee worden de pensioenverplichtingen gefinancierd bovenop de AOW. Inmiddels wordt er jarenlang gesteggeld over de houdbaarheid van dit systeem, beter gezegd: het wordt met valse argumenten onhoudbaar verklaard. Hier geïllustreerd aan de drie eisen van de vakbeweging.

1. Bevriezing AOW-leeftijd op 66 jaar
De druk op de AOW wordt opgevoerd, omdat ze door de vergrijzing en de ontgroening van de bevolking op termijn niet meer betaalbaar zou zijn. Recent onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) over een mindere stijging van de levensverwachting heeft echter aangetoond dat de Nederlanders gemiddeld niet veel ouder worden.
De grote golf van de babyboomers is over het hoogtepunt.

Maar er is een geheel ander probleem: de arbeidsparticipatie van ouderen en jongeren is niet erg groot. Langer doorwerken van ouderen biedt jongeren te weinig perspectief op voldoende werk om een toekomst op te bouwen. De flexibilisering van de arbeid leidt tot grote onzekerheid over vandaag en later en heeft een sterke doorwerking naar de pensioenen. Daar komt bij dat werkloze 50-plussers nauwelijks aan het werk komen, laat staan aan een vaste baan. Kortom, Nederland heeft volgens het CBS een arbeidsmarktprobleem door het onbenutte arbeidspotentieel.
Bovendien wordt de beschikbare arbeid slecht verdeeld en is er veel deeltijdwerk, waardoor dat onbenutte arbeidspotentieel nog groter is. Bevriezing en vervolgens verlaging van de AOW-leeftijd leiden tot een betere verdeling van het aanwezige werk.

2. Indexatie voor elke generatie
De kampioen 'argument-vervalsing' is Klaas Knot. Als president van De Nederlandsche Bank is hij de toezichthouder van de pensioenfondsen. Bij hoog en laag blijft hij beweren dat de buffers voor de pensioenverplichtingen niet groot genoeg zijn. De verplichtingen zullen in de toekomst wel groeien, maar zeker niet zo dramatisch als dat ons voorgespiegeld wordt. Op deze manier echter verwisselt Knot een controlerende door een politieke rol. De verplichtingen van de fondsen, dus wat ze aan pensioenen moeten uitkeren en de inleg, dus het totaal aan pensioenpremies door arbeid en kapitaal (gestolde arbeid), ontlopen elkaar niet veel.

Knots argumentatie deugt niet, omdat hij categorisch verzwijgt dat het pensioenvermogen bijna exponentieel blijft groeien door de zogenaamde samengestelde groei: een vermogen groeit sneller, doordat er rente over rente wordt berekend. Dat geldt zelfs bij een lage rente. De reserves van de pensioenfondsen kennen een dusdanige omvang dat voor een zeer lange tijd aan de verplichtingen kan worden voldaan. Klaas Knot houdt, als ongekozen politicus, vast aan de noodzaak van grote reserves. En beoogt daarmee eigenlijk de pensioenen te willen privatiseren. Hij breekt het laatste restje sociale voorzieningen af door ze bij verzekeringsbedrijven onder te brengen, waarmee het sociale oogmerk plaatsmaakt voor een winstdoel.

3. Goed pensioen voor iedereen
D66, uiteraard ondersteund door de VVD, beweert dat er in Nederland behoefte bestaat aan een geïndividualiseerde pensioenvoorziening. Een merkwaardige bewering, omdat elke Nederlander die dit wenst voor een goede pensioenvoorziening maandelijks geld opzij kan leggen en zelfs voor dat doel kan gaan beleggen. Daarvoor hoeft het stelsel niet op de schop.
Het probleem is echter dat zeer veel mensen daartoe niet in staat zijn. Vraag het de oudere zzp'ers in de bouw die zich niet meer kunnen verzekeren tegen arbeidsongeschiktheid. Vraag het de jongeren die zich niet met hun pensioenen bezighouden, omdat ze wel iets anders aan hun hoofd hebben. Overigens de operatie voor de omvorming van het pensioenstelsel kost enorm veel geld, beraamd op honderd miljard.
De kracht van collectieve solidariteit is juist de garantie dat het voor iedereen voor elkaar komt. Dat is de unieke waarde van ons pensioenstelsel, een arbeidsfonds dat voorkomt dat ouderen lege flessen moeten ophalen of een krantenwijk moeten nemen om na hun pensionering rond te kunnen komen.
Compromis uitgesloten
De vakbeweging heeft deze drie eisen terecht aan elkaar verbonden door duidelijk te maken dat we verslechteringen van het pensioenstelsel verwerpen. We weten dat onderhandelingen altijd uitlopen op een compromis. Maar de inzet van rechts Nederland om het stelsel de nek om te draaien en daarmee een laatste restje solidariteit op te ruimen, staat ons geen tussenweg toe.

Velen van ons kampen met het probleem hoe de vakbeweging een antwoord kan geven op elkaar uitsluitende standpunten (bevriezing AOW-leeftijd, indexering van de pensioenen en collectiviteit). De discussie over het pensioenstelsel is oneigenlijk en complex gemaakt. Ouderen hebben als jongeren hun pensioenpremies betaald, zoals jongeren zich kunnen beschermen voor de tijd dat ze ouderen zijn. Mijn weerzin tegen verder onderhandelen neemt toe, elk te bereiken compromis zal immers een stap zijn op weg naar de afbraak van het stelsel. Dus moeten we laten zien dat we niet laten afnemen wat al van ons is. Red het pensioenstelsel voor jong en oud!

Bron: Sjarrel Massop/Solidariteit, vandaag geplaatst op Globalinfo.nl
Laatst bewerkt: 3 maanden 3 dagen geleden door katertje.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: dirko

Please Inloggen to join the conversation.

Meer
3 jaren 3 weken geleden - 3 jaren 2 weken geleden #44565 door katertje
*
Menig gepensioneerde staat het water aan de lippen. Dat het uitblijven van indexering de koopkracht van ouderen flink heeft aangetast wisten we al. Dat ouderen wèl moeten meebetalen als de belastingen omhoog gaan, maar niet mogen meeprofiteren als ze weer omlaag gaan, is een voldongen feit. En nu is er ook nog dat vermaledijde pensioenalarm, waarmee gisteren alle kranten volstonden.

Pensioenkortingen, zijn ze nodig of wordt er weer een vuil spel gespeeld over de rug van ouderen.

Ad Broere was samen met George van Houts (‘Door de bank genomen’) te gast bij Radar TV op 26 januari 2015.

De vijf grote pensioenfondsen slaan een sombere toon aan bij de presentatie van hun kwartaalcijfers. Er wordt gesteld dat er nog te weinig kapitaal is om op de lange termijn aan de verplichtingen te voldoen. Hoe kan dat, vragen veel Nederlanders zich af. De pensioenfondsen hebben opgeteld een reserve van € 1.300 miljard. Is dat dan niet genoeg om aan de verplichtingen te kunnen voldoen?

Of wordt er een redenering gevolgd die meer met virtualiteit te maken heeft dan met realiteit, waardoor er een denkbeeldig tekort wordt gecreëerd? Het laatste is mijns inziens het geval. Als er wordt vastgehouden aan de virtualiteit, dan heeft dat zeer ongewenste gevolgen. Het is niet alleen in het belang van de ouderen, maar van de economie in zijn geheel dat de fondsbestuurders meer oog krijgen voor de realiteit.

De pensioenfondsen maken gebruik van de rekenrente, zoals die door De Nederlandse Bank wordt doorgegeven. Hoe wordt de rekenrente toegepast? Als er bijvoorbeeld op 1 januari 1986 eenmalig een bedrag in guldens met een tegenwaarde van 1.000 euro zou zijn gestort voor een pensioen dat op 1 januari 2016 is ingegaan, dan zou er op basis van de toepassing van een rekenrente van 1,6% per jaar, dertig jaar lang, op 1 januari 2016 een pensioenvermogen van € 1.610 beschikbaar zijn gekomen.

De werkelijke groei van de € 1000 is echter niet 1,6% maar 4%, want dat is de rente die het pensioenfonds in werkelijkheid realiseert. Het pensioenvermogen is daardoor € 3.243 op 1 januari 2016. Twee keer zo veel als bij toepassing van 1,6%. De pensioengerechtigde krijgt echter een uitkering gebaseerd op € 1.610 opgebouwd pensioenvermogen.

‘Aanvullend pensioen’…
Pensioenfondsen keren aanvullende pensioenen uit. Aanvullende pensioenen worden anders dan dat met de AOW het geval is niet uitbetaald op basis van een omslagstelsel, dus dat de nu werkenden betalen voor de gepensioneerden. De pensioenen worden betaald uit door de gepensioneerde zelf opgebouwd vermogen tijdens de actieve periode. Hoe wordt dit vermogen opgebouwd? Uit premies die tijdens de actieve periode worden afgedragen aan het pensioenfonds en door vermeerdering vanwege rendement over het opgebouwde vermogen.

Als de pensioengerechtigde leeftijd wordt bereikt, dan houdt de premiestorting op en resteert er het tot dan gevormde vermogen. Dit vermogen loopt na de pensionering enerzijds terug door pensioenbetalingen en anderzijds blijft dit vermogen dóór renderen, daardoor neemt het dus toe. Dit vermogen moet voldoende zijn om het verschil tussen uitbetaling en rendement vanaf de pensioengerechtigde leeftijd tot het overlijden te kunnen bekostigen.

De "appels en peren" die voor een "tekort" zorgen...

De pensioenfondsen zouden het vermogen dat beschikbaar is voor pensioengerechtigden moeten loskoppelen van het vermogen dat door de actieven wordt opgebouwd. De twee staan immers los van elkaar. De actieven zijn in de opbouwfase en het vermogen dat zij opbouwen wordt "gevoed" met premies, dit in tegenstelling tot het vermogen van de gepensioneerden. Door de twee met elkaar te vermengen worden appels met peren vergeleken. Het heeft ook misplaatste conclusies tot gevolg, zoals dat de jongeren voor de ouderen zouden werken. Elk individu spaart in feite voor zijn eigen pensioen.

Het ABP publiceert veel informatie over de pensioenen. Daardoor weten we dat dit pensioenfonds eind 2014 een belegd vermogen had van € 347 miljard. Van dit vermogen claimen de werkenden € 24 miljard en is er € 2 miljard nodig om aan verplichtingen zoals uitkeringen vanwege arbeidsongeschiktheid te kunnen voldoen.

Voor de gepensioneerden was in 2014 dus een belegde reserve van € 321 miljard beschikbaar. In 2014 werd er uit die "pot" door het ABP 8 miljard uitbetaald aan de gepensioneerden. Als je ervan uitgaat dat de toen gepensioneerden gemiddeld nog 20 jaar te leven hadden en de pensioenen zouden worden "bevroren" op het niveau van 2014, dan zou er € 160 miljard uit de pot gaan en blijft er dus aan het einde van de rit hetzelfde bedrag over. Dus zonder dat het vermogen dat in 2014 voor de gepensioneerden beschikbaar was (van € 324 miljard) in de jaren daarna nog winst oplevert...

Wat gebeurt er met het enorme overschot?


In 2034 komt het aan niemand meer toe. Daarom moet het ABP – evenals de andere pensioenfondsen- uit de virtuele wereld stappen en het pensioen laten toekomen aan hen die er recht op hebben. Een behoorlijke uitkering ineens zou al een stap in de goede richting zijn, want dat zou een bestedingsimpuls tot gevolg hebben waar de economie van profiteert. Het gaat er echter vooral om dat de pensioenfondsen eerlijk met hun klanten omgaan.

Het vermogen dat jij door premiestorting tijdens je actieve periode opbouwt en dat wordt vermeerderd doordat het pensioenfonds deze premies verstandig belegt, is in zijn geheel voor jou beschikbaar als je met pensioen gaat. Niet meer, maar zeker ook niet minder doordat het pensioenfonds met een andere rente rekent dan die er in werkelijkheid wordt gerealiseerd…

Ad Broere
adbroere.nl/web/nl/columns/de-virtuele-r...-pensioenfondsen.php


.
Laatst bewerkt: 3 jaren 2 weken geleden door dirko.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, tukker, dirko, gnor

Please Inloggen to join the conversation.

Tijd voor maken pagina: 0.300 seconden