× de Wereldwijde schuldencrisis

Verwijderd Door de bank genomen

  • gnor
  • gnor's Profielfoto
  • Offline
  • Ere Lid
  • Ere Lid
  • niet alle onrecht valt uit te bannen, maar we doen ons best
Meer
1 jaar 6 maanden geleden - 1 jaar 6 maanden geleden #49416 door gnor
Het zou wettelijk verboden moeten worden dat banken zoals Intesa Sanpaolo voor een flutbedrag de gezonde delen kunnen opkopen.
Immers als u uw huis onder de marktwaarde aan uw kind verkoopt dan staat de belastingdienst op de stoep.
Bij een faiilissement heeft de curator de mogelijkheid personen aan te pakken die een slechte rol hebben gespeeld. Wie kan nu bewijzen dat er geen dealtje is gemaakt door Intesa Sanpaolo met de directies en rvc van de banken die nu geofferd worden. Wellicht zitten er zelfs rotte appels in de ECB-mand. Ik noem maar een dwarsstraat.

zachte heelmeesters, maken stinkende wonden
Laatst bewerkt: 1 jaar 6 maanden geleden door katertje. Reden: typo wegens kleine toetsjes smartphone
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, katertje, dirko
Meer
1 jaar 6 maanden geleden #49415 door katertje
De Italiaanse bank Monte dei Paschi di Siena werd tegen de regels in met publieke middelen overeind gehouden door de ECB en de Italiaanse staat. De problemen bij de oudste bank van Italië werden om politieke redenen buiten het resolutiestelsel opgelost. Niet eerder was het nodig een Italiaanse bank te redden, terwijl in heel Europa banken met collectieve middelen overeind gehouden werden. (oud) Premier Matteo Renzi vond het onredelijk om de eerste bank in moeilijkheden onder een zwaar resolutieregiem te stellen. Om die reden werd het politiek besluit genomen een oogje dicht te knijpen bij de redding van ban Monte dei Paschi di Siena....
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa
Meer
1 jaar 6 maanden geleden - 1 jaar 6 maanden geleden #49414 door katertje
Bij Berichten van de Plank maakte gnor er al even melding van:

Het doek valt voor twee Italiaanse banken die al geruime tijd in financiële problemen zitten, Banca Popolare di Vicenza en Veneto Banca. De Europese Centrale Bank (ECB) ziet geen oplossing meer voor de financiële instellingen en liet vrijdag weten dat zij via een procedure onder Italiaans recht zullen worden afgewikkeld.

Schuldeisers
De Italiaanse overheid heeft lang geprobeerd te voorkomen dat de banken failliet zouden gaan, omdat veel schuldeisers met lege handen komen te staan. Spaartegoeden zijn in principe veilig maar beide banken hebben in het verleden veel achtergesteld schuldpapier verkocht aan particulieren, die geen weet hadden van de risico's die daar aan kleven.
Europese regels schrijven voor dat schuldeisers moeten bloeden als een bank omvalt en niet, zoals tijdens de financiële crisis in 2008 een aantal keren gebeurde, de belastingbetaler. Eventuele hulp moest dan ook komen van andere banken. Die bleken evenwel niet bereid de grote financiële gaten bij de twee banken te dichten.

De ECB stelt dat de twee banken ruim de tijd hebben gekregen om met plannen te komen om hun kapitaaltekorten aan te zuiveren. Geen van de twee heeft evenwel een geloofwaardige oplossing kunnen aandragen.
Ingrijpen door de ECB is niet aan de orde, onder meer omdat het kleine banken betreft die geen sleutelrol vervullen in het Italiaanse financiële stelsel. Daarom is de financiële stabiliteit volgens de toezichthouder niet in het geding.

De Italiaanse regering houdt spoedberaad over de ontmanteling van twee noodlijdende banken. Premier Gentiloni wil zo snel mogelijk een decreet uitvaardigen waarmee Veneto Banca en Banco Populare di Vicenza kunnen worden geliquideerd.

De Italianen kunnen niet anders meer, nu de Europese Centrale Bank het vertrouwen in de twee banken heeft opgezegd. Diverse reddingspogingen, waaronder volgens Reuters eentje met maar liefst vier private-equitypartijen, zijn mislukt. De plannen die de banken zelf hebben geschreven zijn niet geloofwaardig, oordeelt de ECB.

Nu moeten de gezonde en ongezonde delen van de twee banken van elkaar worden gescheiden. De financiële markten wachten in spanning af hoeveel last de Italianen zullen houden van de rommelleningen op de balansen van Veneto en Vicenza. De ontmanteling van de banken is daarmee in zekere zin ook een stresstest voor de derde economie van de eurozone.
De rekening van de ontmanteling komt deels bij de overblijvende banken terecht, maar deels ook bij de Italiaanse belastingbetaler. De Financial Times komt tot een schatting van €10 miljard.

Intesa Sanpaolo, de grootste en volgens kenners meest gezonde bank van Italië, heeft afgelopen week al aangeboden om de gezonde delen van de banken voor €1 over te nemen. Of dat aanbod nog steeds geld, is onduidelijk.
Laatst bewerkt: 1 jaar 6 maanden geleden door katertje.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, dirko
Meer
1 jaar 7 maanden geleden - 1 jaar 7 maanden geleden #49314 door katertje
In Nederland hebben heel wat politici beweerd dat er geld verdiend kan worden aan de bankencrisis. Cijfermateriaal toont aan dat dat niet het geval is. Er is nog altijd een nettoverlies van 8 miljard euro.
Was het niet PvdA-minister van Financiën Wouter Bos die destijds zei dat de Nederlandse schatkist, en dus ook de belastingbetaler, winst zou halen uit de nationalisering en redding van banken?
Dijsselbloem, demissionair MinFin, stelt dat het vervelend was dat de belastingbetaler miljarden moest ophoesten, “maar nu is het tijd om te oogsten.” In mei stelde Dijsselbloem dat de aandelen die de staat destijds inkocht en de bijhorende leningen, vandaag al goed zijn voor 3,3 miljard euro. De winsten zouden hoger uitvallen dan gedacht.Toch is er geen reden voor optimisme. Het Ministerie van Financiën komt in de berekeningen een pak positiver uit dan bijvoorbeeld de Rekenkamer.

De simpele rekensom van de Rekenkamer kijkt naar hoeveel geld de overheid in de banken en verzekeraars heeft gestopt en hoeveel geld er is teruggekomen. Dat geeft een keurige tussenstand.

SNS Reaal: er was 6,4 miljard extra staatsschuld door geldinjecties. Inkomsten uit verkoop en rentes zitten vandaag op 4,4 miljard. Netto-verlies momenteel dus 2 miljard euro.
Goed nieuws is er wel van de boekwaarde van de Volksbank. Die levert 2,7 miljard euro op, waardoor de eindbalans uitkomt op +0,7 miljard euro.
Een heel ander resultaat zien we bij Fortis en ABN Amro. Er werd voor 37 miljard euro in deze banken gestopt terwijl uit beursgangen e.d. slechts 12,4 miljard terugkwam. Tot op de dag van vandaag gaapt daar dus een gat van zo’n 25 miljard euro!
Dit wordt enigszins recht getrokken door de beurswaarde van de aandelen van ABN (+14,8 miljard) en de beurswaarde van de aandelen van ASR (+1,6 miljard). Echter het eindresultaat blijft groot met een netto-verlies hier van meer dan 8 miljard euro.

Kortom: op zijn zachtst gezegd is de uitspraak van Jeroen Dijsselbloem voorbarig, door te spreken over “miljardenwinsten”. Het netto-kostenplaatje zit anno juni 2017 nog zwaar in het rood.

Beurs.com
Laatst bewerkt: 1 jaar 7 maanden geleden door katertje.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, gnor
Meer
1 jaar 7 maanden geleden #49293 door katertje
Bankencrisis terug van nooit weggeweest?

In een voorgaand bericht gemeld dat de grote Spaanse bank Banco Popular voor het symbolische bedrag van €1 verkocht is aan Banco Santander, de grootste bank van Spanje.

Deze €1 was niet de prijs per aandeel, maar de totale overnamesom! En weet u wat nu zo frappant is? In de zomer van 2016 kwam deze noodlijdende bank nog glansrijk door de stresstest voor Europese banken. Weet u meteen weer wat de waarde is van deze stresstests…

In 2006 – op het hoogtepunt van de Spaanse vastgoedmarkt – had het Spaanse Banco Populare een kapitaalbuffer van 2%. Dit betekent dat van alle spaartegoeden die toen werden aangehouden er 98% was geïnvesteerd in leningen van dubieuze kwaliteit (wat enige tijd later ook zou blijken). Alleen in 2016 werd al €3,5 miljard verlies geleden, meer dan alle verdiensten in de hoogtijdagen bij elkaar. Banco Santander krijgt nu al deze leningen in de maag gesplitst, waarvan de werkelijke waarde totaal onduidelijk is. Banco Santander had vrijwel geen enkele tijd om de boeken te bekijken, een zogenaamde ‘due diligence’ zou zeker een jaar in beslag genomen hebben. Op de balans staat immers voor meer dan €150 miljard aan honderdduizenden verschillende soorten leningen!

Bizar is dat de grote media en de overheid van Spanje doen alsof dit een perfecte oplossing is voor de problemen. U begrijpt zelf ook dat de problemen rondom deze slechte leningen met deze overname allesbehalve zijn opgelost, ze staan nu alleen op de balans van een andere bank. Spanje kent overigens een ingewikkeld banken systeem. Een flink deel van de hypotheken worden uitgegeven door zogenaamde ‘cajas’. Op het hoogtepunt van de vastgoedmarkt in Spanje was 56% van alle vastgoedleningen uitgegeven door deze cajas. Deze banken zijn totaal niet gereguleerd en kunnen niet via de kapitaalmarkt worden gefinancierd. Eigenlijk weet niemand hoe de situatie is bij deze bedrijven. De afgelopen vijf jaar is hier van overheidswege ook niets veranderd.

Bankencrisis laait weer op
Deze overname is naar mijn mening een duidelijke waarschuwing dat de Europese bankencrisis de komende tijd weer in volle hevigheid gaat losbarsten. Spanje is namelijk absoluut niet het enige Europese land waarvan de bankensector in de problemen is geraakt. Eerder schreven we al over de probleembanken in Italië. Ook hier hebben ze geprobeerd slechte banken te fuseren met andere banken en dubieuze leningen door te verkopen, overigens zonder succes. De Italiaanse overheid kan ook niet helpen, omdat ze zelf vrijwel failliet zijn. Voor een bank in de problemen blijft dan één optie over, namelijk een bail-in in plaats van een bail-out.

Zorgt u alstublieft dat u enig onderzoek doet naar de bank waar uw spaargeld staat, dit is belangrijker dan ooit tevoren. Houdt niet al uw tegoeden aan bij één bank, maar spreidt uw risico. Het liefst over verschillende landen en eigenlijk over banken in verschillende werelddelen. Deze tijd vraagt om bijzondere oplossingen! Het gevaar dat het misgaat met ons (uw) spaargeld is momenteel helaas groter dan ooit…

bron: Marketupdate
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, dirko, gnor
Meer
1 jaar 7 maanden geleden #49268 door katertje
Santander koopt Banco Popular op voor 1 euro


De banken- en eurocrisis lijken terug, van nooit weg geweest. Na de problemen rond Monte dei Paschi in Italië, eind vorig jaar, loopt het nu mis in Spanje. Banco Santander nam gisteren voor 1 symbolische euro Banco Popular over, die op omvallen staat.Bankenautoriteiten in de EU stelden begin deze week dat Banco Popular in faling gaat, of zich op zijn minst op randje van faling bevindt. Banco Popular zit namelijk op een berg toxische leningen uit de vastgoedsector (waarde: 37 miljard euro).

Santander laat weten meteen 7 miljard euro aan vers kapitaal te injecteren, om de balans van Popular enigszins recht te trekken. Volgens de CEO van Bank Santander is de overname “goed voor Spanje en goed voor Europa”.

Bij Santander benadrukken ze dat de overname en redding van Popular geen kosten voor de belastingbetaler zal meebrengen. De overname is dus geen bailout waarbij de staat te hulp moet schieten.
Dat was in het verleden tijdens de bankencrisis van 2008-2011 wel anders. Door de too-big-to-fail problematiek werd de belastingbetaler keer op keer in het bad getrokken.

Elke König, voorzitster van de Single Resolution Board (SRB) laat weten dat de deposito-houders bij Banco Popular niets te vrezen hebben.
In de afgelopen 4 werkdagen verloor Popular al meer dan half haar waarde. Dinsdag sloot het aandeel af op een nieuw dieptepunt van amper 0,32 euro.
Luis De Guindos, de Spaanse Minister van Economische Zaken maant de beurzen aan tot kalmte: “Dit is een goede exit-strategie voor Banco Popular. De problemen bij de bank hebben nooit risico’s ingehouden voor het bredere bankensysteem in Spanje.”

Bron: Beurs.com
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, dirko, gnor
Meer
1 jaar 7 maanden geleden #49247 door katertje
Brussel akkoord met redding wankele Italiaanse bank

Italië mag Monte dei Paschi herkapitaliseren, maar dan moet de bank wel alle probleemleningen van de hand doen. En beleggers moeten meebetalen.
De Europese Commissie heeft donderdag een principeakkoord gesloten met de Italiaanse regering over de voorwaarden voor redding van de noodlijdende bank Monte dei Paschi di Siena. Dit maakte de Commissie donderdag bekend. De deal maakt de weg vrij voor een kapitaalinjectie van de bank door de Italiaanse overheid.
De Europese Centrale Bank (ECB) stelde in december dat Monte dei Paschi, de op twee na grootste van Italië, 8,8 miljard euro aan kapitaal nodig heeft. De bank, jarenlang slecht bestuurd, zwicht onder een berg probleemleningen die burgers en bedrijven niet of onvolledig kunnen terugbetalen.

Italië zette, ook in december, een bedrag opzij van in totaal 20 miljard euro voor herkapitalisatie van meerdere wankele banken. Voor de redding van Monte dei Paschi moest Rome echter wachten op het fiat van Brussel, omdat de kapitaalinjectie moet voldoen aan EU-regels voor staatssteun.

Verkopen voor marktprijzen
Na maanden van taaie onderhandelingen heeft Brussel nu bedongen dat Monte dei Paschi alle probleemleningen (volgens Italiaanse media gaat het om 29 miljard euro) moet verkopen tegen marktprijzen. Dit betekent dat de bank zware verliezen moet nemen. Om die verliezen op te vangen, moet de bank veel efficiënter gaan opereren. Topbestuurders van de geplaagde onderneming mogen voortaan nog maar tien keer het gemiddelde salaris van bankmedewerkers verdienen.

Verder moeten aandeel- en obligatiehouders van de bank meebetalen aan de redding, door verliezen te nemen op hun aandelen en achtergestelde obligaties. Dit moet volgens de Commissie de kosten voor de Italiaanse belastingbetaler beperken. Gewone burgers die achtergestelde obligaties van de bank bezitten mogen door Monte dei Paschi worden gecompenseerd.

Dit laatste was een zeer heikel punt in de onderhandelingen. In Italië hebben klanten van banken vaak voor hun spaargeld bankobligaties gekocht. In 2015 pleegde een Italiaanse gepensioneerde zelfmoord nadat hij, bij de redding van een andere, kleinere bank, al zijn spaargeld was verloren. Het geval leidde tot veel ophef.

Belastinggeld
De Italiaanse regering wilde koste wat kost voorkomen dat spaarders op deze manier opnieuw zouden worden geraakt. Daarom hoest de regering – nu met officiële toestemming van Brussel - het leeuwendeel van de redding van Monte Paschi zelf op, met belastinggeld. Het gebeurt op basis van een uitzonderingsclausule in de EU-bankenregels die landen toestaat “uit voorzorg” banken te herkapitaliseren. In principe besloten de EU-landen na de crisis juist dat niet belastingbetalers, maar beleggers moesten opdraaien voor bankenreddingen.

Toestemming
Het principe-akkoord tussen Brussel en Rome wacht nu op toestemming van de ECB, die moet bevestigen dat Monte dei Paschi solvabel is, en van beleggers, die moeten bevestigen dat ze de berg aan probleemleningen willen opkopen.Intussen zitten ook twee andere banken, Banca Popolare di Vicenza en Veneto Banca, in de problemen. In Italië gaan stemmen op om ook deze banken te herkapitaliseren, maar het is onduidelijk of Brussel hiermee akkoord gaat.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, dirko
Meer
1 jaar 9 maanden geleden - 1 jaar 9 maanden geleden #48836 door katertje


Islamitisch bankieren geen succes in meest geïslamiseerde christelijke land ter wereld


Rusland telt officieel 7.3 miljoen moslims. Daarmee is het het meest geïslamiseerde christelijke land ter wereld. Op basis van die cijfers zou je verwachten dat islamitisch bankieren in Rusland een enorm potentieel heeft. Maar dat blijkt niet zo te zijn.

De belangrijkste halal-bank van Rusland, het Tataarse Partnership Banking Center, gevestigd in Kazan, de islamitische hoofdstad van Rusland, ging pas in 2016 van start en garandeert dat haar praktijken in volledige overeenstemming met de sharia zijn, en ontvangt haar instructies van de Saoedische Islamic Development Bank, de de facto holdingmaatschappij van elke islamitische bank ter wereld.
Het succes van PBC was van korte duur: Robert Musin, een van de belangrijkste aandeelhouders, zit momenteel vast in de cel op verdenking van grootschalige fraude. Islamitisch bankieren valt grotendeels buiten de bestaande bankenwetgeving en leent zich door zijn ingewikkelde participatieconstructies (in tegenstelling tot de gangbare kredietverstrekking) perfect tot witwaspraktijken en andere vormen van fraude.

In maart 2017 besloot de Russische Doema om het islamitisch bankieren aan banden te leggen. Daarmee lijkt het lot voor de halal-banken voorlopig bezegeld.
Ondertussen hebben al verschillende islamitische banken en financiële tussenpersonen hun licenties verloren. Deze constructies bleken meestal gebruikt te worden om Russische bankregels te omzeilen.
Aan die loophole in de Russische wetgeving komt dus nu een einde. Islamitische banken zullen voortaan worden behandeld als “conventionele” banken en het traditionele balansen-systeem moeten hanteren.

Islamitische banken, die eigenlijk fungeren als een soort holding- en participatiemaatschappijen, verliezen dus op die manier hun USP en mogen dus wellicht een kruis maken over hun groeikansen. Of .......wachten op de demografische omslag en het succes van het islamisme om de conventionele banken omver te werpen.

beurs.com
Bijlagen:
Laatst bewerkt: 1 jaar 9 maanden geleden door katertje.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, dirko, gnor
Meer
1 jaar 9 maanden geleden - 1 jaar 9 maanden geleden #48793 door katertje
Weer een zeer informatief artikel van Frank Knopers van Marketupdate: Depositogarantiestelsel

Spaarders hebben er alle vertrouwen in dat hun spaargeld dankzij het depositogarantiestelsel nu veilig is, maar is dat wel terecht? Marketupdate duikt in het depositogarantiestelsel en concludeert dat het volstrekt onvoldoende is om spaarders te compenseren bij het omvallen van een grote bank.
www.dnb.nl/over-dnb/de-consument-en-dnb/...sitogarantiestelsel/

Het is algemeen bekend dat het depositogarantiestelsel maximaal €100.000 per persoon per bank garandeert. Valt de bank om, dan worden haar spaarders voor maximaal dit bedrag gecompenseerd. Eventuele hypotheekschulden worden in dat geval verrekend met de spaartegoeden, wat overigens niet het geval is voor andere soorten leningen bij dezelfde bank. Heb je een gezamenlijke bankrekening, dan wordt er maximaal €200.000 uitgekeerd via het garantiefonds (€100.000 per persoon).
Deze informatie is overal op het internet te lezen, maar het heel moeilijk om terug te vinden wie er precies garant staat en waar het geld vandaan komt waarmee spaarders gecompenseerd worden. Na enig zoekwerk vonden we een paper van De Nederlandsche Bank en het Ministerie van Financiën, dat meer inzicht geeft in de exacte werking van het depositogarantiestelsel.

Depositogarantiestelsel
Alle banken die onder het garantiestelsel vallen moeten ieder kwartaal verplicht een bijdrage leveren aan het depositogarantiefonds. In tien jaar tijd zetten de banken in totaal een bedrag opzij dat gelijk staat aan 1% van alle gedekte spaartegoeden. Daarnaast betalen banken ieder kwartaal een risico-afhankelijke bijdrage en – indien nodig – een extra bijdrage voor het geval de spaartegoeden van de bank tussentijds zijn toegenomen.

De eerste kwartaalbijdrage van de banken aan het fonds was in juli 2012, wat betekent dat het depositogarantiefonds pas in de zomer van 2022 op volle sterkte is. Tegen die tijd ligt er een bedrag is kas waarmee ongeveer één procent van alle gedekte spaartegoeden in geval van nood gecompenseerd kan worden. De Nederlandse banken storten per jaar ongeveer € 450 miljoen in het fonds. Naar verwachting dragen de banken uiteindelijk € 3,5 tot € 4 miljard bij. De precieze omvang van de bijdrage is afhankelijk van het totale spaartegoed bij de banken. www.nvb.nl/thema-s/toezicht/478/depositogarantiestelstel.html
Het geld in het depositogarantiefonds wordt beheerd door een stichting, die tevens bepaalt waar de reserves van het fonds in belegd moeten worden. De stichting werkt hiervoor samen met de Nederlandsche Bank. Volgens de paper wordt dit vermogen naar alle waarschijnlijk belegd in staatsobligaties. Het rendement dat daarmee wordt behaald blijft in het depositogarantiefonds.

Wat gebeurt er als een bank omvalt?
Valt een bank om, dan moeten alle spaarders gecompenseerd worden uit het garantiefonds. Indien dat bedrag groter dan wat het garantiefonds in kas heeft, dan moeten overige banken in één keer maximaal 5% van hun eigen vermogen neerleggen. Maar als de Nederlandsche Bank van mening is dat daarmee de financiële stabiliteit in gevaar komt zal die het maximum verlagen.


Uitbetaling van spaarders onder depositogarantiestelsel (Bron: DNB)

Is dat bedrag dan nog steeds niet toereikend, dan zal het depositogarantiefonds het resterende bedrag lenen op de kapitaalmarkt en de rente over deze lening betalen uit de kwartaalbijdrage van banken. Dit wordt verder beschreven in de volgende passage uit de paper.
Als het dgs geactiveerd wordt en het fonds daardoor uitgeput dreigt te raken, zal de DNB, zoals hiervoor beschreven, direct een ex post bijdrage van de banken verlangen. Indien banken door de ex post bijdrage de prudentiële grens van 5% van het eigen vermogen bereiken, zal er een tekort ontstaan. Aangezien DNB een tekort om monetaire redenen niet mag financieren zal de Stichting daarom de mogelijkheid hebben om in dat geval financiering aan te trekken.
Conclusie
Met de herziening en uitbreiding van het depositogarantiestelsel werd voorkomen dat spaarders massaal geld van de bank zouden halen. Mede dankzij deze maatregel en dankzij het besluit om de grens in de hele eurozone gelijk te trekken naar €100.000 kwam de rust op de financiële markten weer terug. In dat opzicht is het garantiestelsel zeer succesvol gebleken. Kijken we echter onder de motorkap van het Nederlandse depositogarantiestelsel, dan kunnen we niet anders concluderen dan dat het een boterzachte garantie is.
Sinds 2012 zetten banken ieder kwartaal wat geld opzij voor het garantiefonds, maar de bedragen zijn volstrekt onvoldoende om bezorgde spaarders gerust te stellen. Komt één van de drie grote banken in Nederland in de problemen, dan is het garantiefonds nog niet eens een doekje voor het bloeden. Andere banken moeten dan te hulp schieten, maar die zullen er in een dergelijk scenario ook niet best voor staan. Waar het uiteindelijk op zal uitdraaien is dat het depositogarantiefonds geld moet lenen om spaarders van de omgevallen bank te compenseren. De inleg van banken in het garantiefonds is dan nodig om de rente op die lening te betalen.
We kunnen concluderen dat het depositogarantiestelsel in Nederland niet veel meer is dan een schijnzekerheid voor spaarders. Het is alsof je een paar tientjes opzij zet om een mogelijke tegenvaller van duizenden euro’s op te vangen. In ieder ongunstig scenario zal de reserve van het depositogarantiestelsel volstrekt onvoldoende blijken en ben je als spaarder overgeleverd aan de centrale bank als ‘lender of last resort’.

Spaarder, wees gewaarschuwd!


Frank Knopers, Marketupdate: Update: In het oorspronkelijke artikel werd een verkeerd bedrag genoemd voor de totale omvang van het depositogarantiefonds. In 2024 moet er €3,5 tot €4 miljard in het fonds zitten, dat is volgens de cijfers van het CBS iets meer dan 1% van alle spaartegoeden.
Bijlagen:
Laatst bewerkt: 1 jaar 9 maanden geleden door katertje.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, dirko, gnor
Meer
1 jaar 9 maanden geleden - 1 jaar 9 maanden geleden #48690 door katertje
De Nederlandse spaarrente lijkt zijn dieptepunt te hebben bereikt. De kans dat banken straks een rentevergoeding gaan vrágen aan spaarders in plaats van uitbetalen, is niet groot. Dat zegt Klaas Knot, president van De Nederlandsche Bank (DNB), in een interview met De Telegraaf. Vorige week verlaagde Triodos als eerste bank de spaarrente naar 0%. „Ik vind die timing opmerkelijk”, zegt Knot, „want de rentes in de markt lopen alweer op.”

Knot had nog meer goed nieuws: "Stimulans van ECB loopt op z'n eind"
Goed nieuws voor spaarders en pensioenfondsen: de tijd is rijp voor het terugdraaien van het stimulerende beleid van de ECB. „Er is geen rationale meer voor dit zware medicijn. In anticipatie hierop, zijn marktrentes al opgelopen.” Hij rekent erop dat de stimulerende maatregelen van de centrale bank in Frankfurt langzamerhand worden afgebouwd. Daarmee neemt de kans op rentestijgingen weer toe. Spaarders en pensioenfondsen kunnen dan opgelucht ademhalen. Grote banken als ING, Rabo en ABN Amro geven nu 0,2% rente.

Of Nederlandse spaarders het gelag betalen van de euro? DNB-president Klaas Knot wil dat niet expliciet toegeven. „Een te grote versimpeling.” Feit is dat de Europese Centrale Bank, waar hij in het bestuur zit, extreem stimulerend beleid voerde om vooral de Zuid-Europeanen er bovenop te helpen. Knot was tegen het grootschalig opkopen van obligaties door de centrale bank, waardoor de financiële sector werd overspoeld met gratis geld. Maar hij was voor de historische verlaging van de ECB-rente naar 0 procent. "Het is wel zo dat je dit rentebeleid niet zou kiezen als het alleen voor de Nederlandse of Duitse economie gemaakt zou worden.

> De ECB, DNB..maken het rentebeleid vanzelfsprekend niet specifiek voor de Nederlandse spaarder, maar dat die wel het gelag betaalt is collateral damage. De hogere belangen, begrijpt u? Omdat Zuid-Europa een "zetje" nodig heeft, mogen wij de rekening betalen.
Het noodfonds waarmee de zwakke landen zijn gered kan niet worden afgeschaft, omdat we niet meer zonder kunnen( het lijkt wel ontwikkelingshulp in Afrika).
Laatst bewerkt: 1 jaar 9 maanden geleden door katertje.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, dirko, gnor
Meer
1 jaar 10 maanden geleden - 1 jaar 10 maanden geleden #48486 door katertje
*
In “De toverkunst van de bankiers” heb je kunnen lezen hoe bankiers met een eenvoudig regeltje boekhouden banktegoeden voor leningen tevoorschijn toveren. Daar komt geen geld bij te pas. Het geld voor de banktegoeden bestaat niet eens. Dit uiterst winstgevende trucje zet de bankiers aan zoveel mogelijk leningen te verstrekken, maar er zit meer achter. Specifieke groei-impulsen maken het onmogelijk de groei van de banken te stoppen. Zelfs niet met regelgeving. En dat heeft enorme gevolgen voor onze samenleving.

De creatie van het echte geld
Banken hebben een beetje geld nodig om de verschillen tussen inkomende en uitgaande betalingen tussen de banken onderling te betalen. [1] Ze hebben ook wat geld nodig voor klanten die er om vragen, bijvoorbeeld bij de geldautomaten. De banken verkrijgen dit geld door waardepapieren (zoals staatsobligaties) te verkopen aan de centrale bank, waar elke bank een rekening heeft.
Deze schrijft de waarde dan bij op de rekening van de bank. Zo ontstaat het officiële geld in de vorm van getalletjes bij de centrale bank. De centrale bank is de enige bank die bankbiljetten mag (laten) drukken. De banken kunnen het geld op hun centralebankrekening dan ook opnemen in de vorm van bankbiljetten, om paraat te houden voor klanten die er om vragen.
Repro-contract
De verkoop van waardepapieren aan de centrale bank is geen gewone verkoop. Er zit een voorwaarde aan: de bankier moet beloven deze waardepapieren op een afgesproken datum tegen een afgesproken hogere prijs terug te kopen. De banken beschikken dus slechts tijdelijk over het geld en moeten telkens opnieuw waardepapieren verkopen en terug kopen.
De eerste groei-impuls
Het feit dat de centrale bank telkens meer geld terug verlangt dan ze initieel gecreëerd heeft, betekent dat banken telkens geld tekort komen om de waardepapieren terug te kopen. Ze moeten steeds meer waardepapieren verkopen om de voorgaande terug te kopen.
Hierdoor hebben de banken steeds hogere kosten. Om die te dekken moeten ze steeds meer inkomsten genereren en dus steeds meer leningen verstrekken.
Merk op, dat wanneer klanten bankbiljetten thuis bewaren, de bank die deze verschaft heeft daarvoor permanent kosten heeft bij de centrale bank. Voor de banken is dit één van de redenen om klanten te belonen als ze hun spaargeld op een rekening storten.
Inflatie: prijsverhogingen
Bij het verstrekken van leningen creëren de banken wel steeds meer banktegoeden, maar ze creëren niet met een toverstokje steeds meer goederen. En wanneer consumenten meer te besteden hebben om dezelfde hoeveelheid goederen aan te schaffen, gaan simpelweg de prijzen omhoog. Elke geldeenheid wordt minder waard en daarmee ook onze banktegoeden.
Inflatie: toenemende werkdruk
En wanneer wij niet willen verarmen, dan zullen wij harder moeten werken om het waardeverlies van ons geld te compenseren. Het is een permanente race tegen de verarming. Je kunt het ook zo zien: door harder te werken proberen we een deel van de extra in omloop gebrachte banktegoeden te bemachtigen.
Het fabeltje van de economische groei
Het fabeltje, dat een economie zou moeten groeien om gezond te zijn, komt voort uit de noodzaak van banken om steeds meer leningen te verstrekken. Steeds meer leningen betekent steeds meer banktegoeden in omloop en ontwaarding van ons geld. Om niet te verarmen moeten we steeds meer produceren om meer te kunnen verdienen. Dat is fijn voor de bankiers, maar niet voor ons, niet voor de samenleving en niet voor de aarde.
Inflatie en Consumenten Prijs Index
De inflatie wordt vaak uitgedrukt als de jaarlijkse prijsstijging van een mandje producten van een gemiddeld huishouden, de  Consumenten Prijs Index.
Echter, wanneer producten in dit mandje te duur worden, worden ze door goedkopere vervangen. Dat zou het gemiddelde huishouden immers ook doen, is de redenering. Dank zij dit foefje blijft de echte prijsstijging verborgen. De Consumenten Prijs Index kan nooit hoger worden dan de stijging van het inkomen van het gemiddelde huishouden. Hogere prijzen kan het gemiddelde huishouden immers niet betalen. [2]
Inflatie: Lenersvoordeel
Met de inflatie hebben leners het voordeel, dat de afgesproken bedragen voor het aflossen van de hoofdsom steeds minder waard worden. Wanneer de inflatie 2 procent is, is dat te vergelijken met 2 procent minder rente. Bij een rente van 6 procent is dat 1/3 van de rentelast. De pineut zijn de opeenvolgende gebruikers van de overeenkomstige banktegoeden. Zij verliezen precies evenveel door de prijsstijgingen. [3]

De tweede groei-impuls
Het risico voor de banken is dat leners hun lening niet of niet geheel aflossen. In z’n algemeen stijgt het aantal wanbetalers exponentieel naarmate de rente hoger wordt.
Wanneer de rente 6 procent is en de inflatie 2 procent, dan komt dat overeen met een netto rente van 4 procent. Dank zij deze inflatie ontlopen de banken de wanbetalers die zouden ontstaan bij een rente tussen de 4 en 6 procent, oftewel het merendeel. (Wanneer we schatten, dat er zonder inflatie bij 6% rente tien keer zoveel wanbetalers zouden zijn als bij 1% rente, ontlopen de banken zo 2/3 van de wanbetalers!)
Banken hebben er dus belang bij steeds meer leningen te verstrekken om zo de inflatie gaande te houden en op deze manier de meeste wanbetalers te vermijden. (Daar zijn de meeste bankdirecteuren zich waarschijnlijk niet eens van bewust. Die willen domweg elk jaar beter presteren om hun goed betaalde baan te behouden.
Inflatie: geen nadeel voor de banken
Het feit, dat gedurende de lening de aflossingen minder waard worden maakt de bank niets uit. Wanneer zij voor een lening een tegoed van 1000 euro heeft gecreëerd moet er ook weer voor 1000 euro aan aflossingen geboekt worden om het gecreëerde tegoed weer tot nul te reduceren. Niet meer, niet minder.
Inflatie heeft wel negatieve gevolgen op de rente die de banken ontvangen. De rente, dat is de winst, waarmee ze hun personeel en andere kosten en hun aandeelhouders betalen. Maar je kunt erop vertrouwen, dat de banken die waardevermindering voorzien hebben en op voorhand al een iets hogere rente geëist hebben. Ook laten sommige banken hun leners eerst de rente betalen en pas daarna de aflossingen. Zo innen ze de rente voordat de inflatie de waarde ervan aantast.
Teruglopende inflatie: systeemrisico
Bij een teruglopende inflatie of deflatie kan het gebeuren, dat alle banken gelijktijdig met een exponentieel groeiend aantal wanbetalers worden geconfronteerd. Immers, het inflatie-voordeel valt weg en de bedragen voor de aflossingen zijn steeds moeilijker te verdienen. In theorie, wanneer een lener niet meer kan betalen, moet de bank een verlies boeken. Maar veel verliezen kunnen de banken niet hebben. Op zich lijkt het kapitaal van een bank misschien wel gigantisch, maar het dekt maar 5 à 8 procent van de uitstaande leningen. Wanneer wanbetalingen systematisch worden, gaan ze failliet. Daarom zetten de banken liever zieke leningen om in langer lopende leningen, zodat de aflossingen lager worden en de lener misschien toch nog kan betalen. Op deze manier worden verliezen voorkomen of uitgesteld.
Spaargeld
Bij de verstrekking van leningen ontstaan banktegoeden. Bij betaalopdrachten verdwijnen banktegoeden bij de opdrachtgevers en verschijnen nieuwe bij de begunstigden. [1] Voor elk banktegoed geldt, dat er ergens een lener is, die dat bedrag nog af moet lossen. Zolang die banktegoeden in gebruik zijn in het betalingsverkeer, kan de lener proberen het bedrag te bemachtigen door iemand anders arbeid en/of goederen te leveren.
Spaargeld vormt hier een probleem. Met spaargeld worden de banktegoeden aangeduid, die voor onbepaalde tijd niet meedoen aan het betalingsverkeer. Die bedragen staan geparkeerd op spaarrekeningen.
De leners kunnen die bedragen niet bemachtigen om hun lening af te lossen. In het betalingsverkeer zijn minder banktegoeden in omloop dan de uitstaande leningen die nog moeten worden afgelost. Voor de banken neemt het gevaar toe, dat leners hun schulden niet op de afgesproken datum kunnen aflossen.
Minder banktegoeden in omloop in het betalingsverkeer, dat betekent ook deflatie. Voor eenzelfde hoeveelheid goederen en diensten zijn nu immers minder banktegoeden beschikbaar. De waarde van elke geldeenheid stijgt en de afgesproken bedragen voor de aflossingen zijn steeds moeilijker te verdienen.
Derde groei-impuls
Om deze gevaren te keren compenseren de banken de uitstroom naar spaarrekeningen met het verstrekken van extra leningen. (Voor de onwetende economen lijkt het nu, als of het spaargeld door de bank uitgeleend wordt. Het spaargeld is echter niets anders dan een schulderkenning van de bank aan zijn klanten en geen spaarvarken met geld.) Door de verstrekking van deze extra leningen wordt voorkomen, dat de hoeveelheid banktegoeden in het betalingsverkeer terug loopt (deflatie).
Er zijn nu weliswaar meer leners, die op dezelfde banktegoeden jagen om hun lening af te lossen, maar omdat de aflossingen over een langere tijd verspreid liggen, kunnen de banken telkens tijdig maatregelen nemen. Zodra een bedrag afgelost wordt, kan de bank eenzelfde bedrag uitlenen. Dat lost het probleem dan weer tijdelijk op.
Kankergezwel
Met al deze groei-impulsen groeien de uitstaande leningen als een kankergezwel. En dat veroorzaakt enorme kosten: de rente! Al die banktegoeden starten als rentedragende leningen. Voor elk stukje banktegoed is er ergens een lener die er rente over betaalt! Al die te betalen rente wordt – direct of indirect [5] – verwerkt in de prijzen van producten in hun opeenvolgende productiestadia. Uiteindelijk is het aan de consumenten om al die rente te betalen, omdat zij de laatsten in de keten zijn. In 1950 bedroeg het deel rente in de uitgaven van de huishoudens 7 procent. In 1975 was dat 14 procent. In 2000 was het 31 procent en nu zitten we boven de 35 procent! [6]

Wordt binnenkort vervolgd…

Bronnen en referenties:
[1] In het onderlinge betalingsverkeer tussen banken is maar heel weinig geld nodig.
Zie De toverkunst van de bankiers, item Betalingen via de bank
[2] Zie Geheimen van geld, rente en inflatie, item Consumenten Prijs Index en Prijs Inflatie
[3] Zie Geheimen van geld, rente en inflatie, item: Inflatie: het volk voor het gebruik van geld laten betalen
[5] Indirect bijvoorbeeld via de lonen. Vandaag besteden werknemers een deel van hun loon aan rentebetalingen aan hun bank. Als ze geen rente hoefden te betalen, zouden ze dezelfde dingen kunnen kopen met een veel lager loon.
[6] Zie Creutz_Mehr_als_35_Prozent_Zinsen_in_den_Preisen.pdf   en  www.vlado-do.de/ money/index.php.de


Rudo de Ruijter
Onafhankelijk onderzoeker Courtfool.info
Laatst bewerkt: 1 jaar 10 maanden geleden door dirko.
De volgende gebruiker (s) zei dank u: dirko, gnor
Meer
2 jaren 2 weken geleden #47771 door katertje




Europeanen zijn de voorbije jaren wel degelijk armer geworden. Dat blijkt uit een uitgebreid onderzoek van de Europese Centrale Bank (ECB).

De ECB deed onderzoek naar het huishoudelijke- en consumptiebudget van 84.000 gezinnen in 18 landen van de eurozone. De studie werd in december gepubliceerd en omvat de periode 2010 – 2014.

Geconcludeerd mag worden dat de grote financiële crisis de Europeanen armer heeft gemaakt en dat de Europese regeringen er niet in slaagden de rijkdom beter over de bevolking te verdelen.
‘Vergeleken met eerdere gegevens is de netto rijkdom voor zowat iedereen gedaald. Zowel het gemiddelde als de mediaan daalden met ongeveer 10%.

Procentueel zijn de dalingen groter bij de lagere bevolkingslagen. Zo ging de armste 25% van de bevolking er met 14,7% op achteruit; de rijkste 25% met slechts 10,2%.’

"Bovenaan bezitten de 10% rijkste gezinnen 51,25% van de totale netto rijkdom; onderaan heeft 5% van de bevolking netto schulden, wat betekent dat hun financiële verplichtingen groter zijn dan de waarde van hun activa."

De gemiddelde netto rijkdom van Europeanen is 104.100 euro.
De armste 10% van de bevolking bezit amper 1/100ste daarvan of 1.000 euro.
De 10% rijkste Europeanen bezit 496.000 euro of 5 keer het gemiddelde.
De 5% rijkste Europeanen bezit  743.900 of 7 keer het gemiddelde.

De netto rijkdom van de meeste Europeanen zit in de waarde van hun huis, maar die waarde is in de bestudeerde periode met gemiddeld 12% gedaald. Vastgoedeigenaars die nog een hypotheek afbetalen zagen de waarde van hun huis (HMR of household main residence) zelfs met 20% afnemen. De Belgen ontsnapten grotendeels aan deze waardevermindering, Nederland en een resem zuiderse landen kregen hier de zwaarste klappen te verwerken.

bron: Express be
Bijlagen:
De volgende gebruiker (s) zei dank u: Mischa, dirko, gnor
Tijd voor maken pagina: 0.443 seconden